του Γιάννη Παναγόπουλου //

Σε καταλαβαίνω. Είναι η ώρα συλλογής photos που θα ντύσουν τις profile pictures του Σεπτέμβρη.  Βαμμένα τυρκουάζ νύχια ποδιών, γεμάτα φεγγάρια, πορτοκαλί παρεό ζωσμένα σε ηλιοκαμένα κορμιά, μαλλιά δεμένα σαν πολιτικά τσουρέκια, selfies με κουταλάκια παγωτού στα χείλια. Είναι 14 Αυγούστου 2017. Πυρκαγιές καίνε δάση στην Αττική, σε νησιά.  Και εγώ; Εγώ είμαι εδώ που δεν θέλω να είμαι. Αναρωτιέμαι βλακείες όπως: «Γιατί ποτέ κανένας δεν έκανε εικόνα στο προφίλ του την Αθήνα άδεια;».

Η πόλη είναι άδεια όσο ποτέ άλλοτε στη διάρκεια του χρόνου. Στα φανάρια υπάρχει μόνο η pole position για τους οδηγούς. Πλατείες χωρίς κόσμο. Τα περισσότερα μαγαζιά είναι κλειστά. Πριν δυο-τρεις μέρες μ’ έναν φίλο από τη Βαρκελώνη, μιλώντας για την πόλη που μοιάζει με την πρωτεύουσα της Ελλάδας, είπε: «Μπουένος Άιρες». Θα έλεγες την Αθήνα Μπουένος Άιρες της Μεσογείου; Περπατώντας στους άδειους δρόμους της πόλης τον Αύγουστο καταλαβαίνεις την αλλόκοτη ομορφιά της.

Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας όπως μπορείς να την δεις μόνο στη μέση του Αυγούστου

Οδός Λουκιανού, Κολωνάκι. Κυριακή 13 Αυγούστου 2017, νωρίς το απόγευμα

Βασιλίσσης Σοφίας. Κυριακή 13 Αυγούστου

Η μοναξιά της οδού Σούτσου. Νωρίς απόγευμα, Κυριακή 13 Αυγούστου

Οδός Χέυδεν. Πολύ κοντά στο Πεδίον του Άρεως. Ένα από τα πιο όμορφα “στενά” της Αθήνας

Οδός Πατησίων, στο ύψος της Α.Σ.Ο.Ε.Ε.

Απόγευμα. Κυριακή 13 Αυγούστου στην οδό Δελφών

Στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Παπαδιαμαντοπούλου

Η Βασιλίσσης Σοφίας νωρίς το απόγευμα. Κυριακή 13 Αυγούστου