Του Παύλου Θ. Κάγιου //

Ταυτισμένος ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι με ένδοξες στιγμές του σκεπτόμενου ευρωπαϊκού κινηματογράφου που αγαπήθηκε από εκατομμύρια σινεφίλ.

•Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι αποτελεί έναν μέγιστο καλλιτέχνη, ίσως γιατί στο σύνολο της καριέρας του πραγματοποίησε μια σειρά από γνήσιες κινηματογραφικές επαναστάσεις. Στάθηκε ο μοναδικός σκηνοθέτης στον οποίο επιτράπηκε το γύρισμα στην Απαγορευμένη Πόλη της Κίνας για λογαριασμό του βραβευμένου με 9 Όσκαρ «Τελευταίου Αυτοκράτορα», ενός από τα ανυπέρβλητα έπη της μεγάλης οθόνης.

«Κομφορμίστας»

Με τον αριστουργηματικό «Κομφορμίστα» μετέτρεψε ένα θρυλικό βιβλίο του Αλμπέρτο Μοράβια, και έναν σύνθετο στοχασμό πάνω στη θέση του ατόμου απέναντι στην Ιστορία, σε μια από τις σπουδαιότερες (και πιο εκθαμβωτικά όμορφες) δημιουργίες όλων των εποχών. Με το «Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι» υπέγραψε ένα από τα αναμφισβήτητα και πλέον ριζοσπαστικά ορόσημα του ερωτικού σινεμά ή αλλιώς αυτό που η περιβόητη κριτικός Πολίν Κέιλ περιέγραψε ως «την πιο απελευθερωτική ταινία στα χρονικά του κινηματογράφου». Με το διαρκείας πεντέμισι ωρών «1900» δημιούργησε μια αποστομωτική τοιχογραφία εποχής- το κινηματογραφικό αντίστοιχο ενός μεγάλου κλασικού μυθιστορήματος. Με το μαγευτικό «Τσάι στη Σαχάρα» έβαλε τον Τζον Μάλκοβιτς και τη Ντέμπρα Γουίνγκερ να περιπλανηθούν στις δικές τους υπαρξιακές ερήμους, διασκευάζοντας υποδειγματικά τις αλησμόνητες σελίδες του Πολ Μπόουλς. Με τη «Στρατηγική της Αράχνης», αυτή την εκπληκτική πραγματεία πάνω στις αλήθειες, τους μύθους και τους αχανείς λαβύρινθους της Ιστορίας, χάρισε στον Χόρχε Λουίς Μπόρχες τη φιλμική διασκευή που του άξιζε.

«Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι»

Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι ήταν ένας οραματιστής που τόλμησε να αποτυπώσει τα bigger than life όνειρά του σε εικόνες, ένας director αλλά κι ένας auteur, ένας κινηματογραφόφιλος σφοδρής έντασης και πυρηνικής εμβέλειας, ένας θαρραλέος ανατόμος γιγάντιων θεμάτων όπως η Ιστορία, η ψυχανάλυση, η ανθρώπινη φύση, η πολιτική, ο έρωτας κι ο θάνατος και ένας απαράμιλλος κινηματογραφιστής που παρέδιδε υπερπαραγωγές ζηλευτού θεάματος και υψηλής αισθητικής με την ίδια άνεση που σκηνοθετούσε τα πιο διακριτικά δράματα.

Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας