Του Παύλου Θ. Κάγιου //

Ένα πολιτικό θρίλερ από την Ισπανία που αφορα κι εμάς, αν ακούσεις τους λόγους για τους οποίους το δημιούργησε ο σκηνοθέτης του Ροντρίγκο Σορογκόγιεν (“Κανείς δεν Μπορεί να μας Σώσει”) : «Εν ολίγοις, η ιστορία της ταινίας γεννήθηκε από την αγανάκτηση. Την αγανάκτηση για όλα όσα μάθαμε από το 2007 ως σήμερα και όλα όσα ακόμη αγνοούμε. Η διαφθορά του πολιτικού συστήματος και ειδικότερα η έλλειψη ουσιώδους αντίδρασης στην διαφθορά αυτή, μας άφησε, και συνεχίζει να μας αφήνει, πάνω απ’ όλα μπερδεμένους και έπειτα εξοργισμένους, θλιμμένους και τελικά σχεδόν αναίσθητους μπροστά σε όποια νέα υπόθεση πολιτικής εξαπάτησης. Ως σεναριογράφοι, ο κόσμος στον οποίο ζούμε μας συναρπάζει. Δεν χρειάζεται να εφεύρουμε ιστορίες, γιατί είναι ήδη παντού γύρω μας ήδη, ξεκαθάρες. Ανοίγοντας απλώς μία εφημερίδα ή ακούγοντας μία συζήτηση στο μετρό, μπορεί να έχεις την αρχή μίας καλής ταινίας. Μας συναρπάζουν οι άνθρωποι – δυστυχώς, όμως, μας συναρπάζει και το κακό. Και η αφθονία των υποθέσεων διαφθοράς τα τελευταία χρόνια αναπόφευκτα μάς ανάγκασε να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα: “Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Έχουν φτιαχτεί στο ίδιο καλούπι με εμάς; Τι περνάει από το μυαλό τους όταν ξαπλώνουν στο κρεβάτι; Μπορούν να λένε ψέματα και να κλέβουν κατά τη διάρκεια της μέρας, κι έπειτα να επιστρέφουν ήσυχοι σπίτι στις οικογένειές τους τα βράδια; Μπορεί καν να γίνει αυτό; Νιώθουν μεταμέλεια; Κινούνται με δεμένα τα μάτια; Γελούν με εμάς τους υπόλοιπους πριν αποκοιμηθούν;”. Όλα αυτά τα ερωτήματα έδρασαν ως η κινητήριος δύναμη της ταινίας μας».

•Η ταινία μιλάει την πολιτική κρίση που έχει ξεσπάσει στην Ισπανία – αλλά ταυτόχρονα είναι ανατριχιαστικά αναγνωρίσιμη σε όλον τον κόσμο. Με επτά βραβεία Γκόγια, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Α’ και Β’ Ανδρικής Ερμηνείας. Υποψήφια για το Βραβείο LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το στόρι του διαδραματίζεται σε μία παραθαλάσσια πόλη της Ισπανίας όπου μια ομάδα φίλων, μέλη πολιτικού κόμματος της χώρας, περνούν τον χρόνο τους σε εντυπωσιακά γιοτ και ακριβά εστιατόρια. Πίσω από την επιφανειακή βιτρίνα, όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα: η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει ξέπλυμα χρήματος, ύποπτες συναλλαγές, περίεργα πάρε-δώσε και ειδικές “χάρες” προς επιχειρηματίες. Ο Μανουέλ, ένας τοπικός γραμματέας του κόμματος, ο οποίος έχει αρκετή επιρροή και είναι ένα απο τα φαβορί για να αναλάβει την θέση του Προέδρου, βλέπει την τέλεια ζωή του να απειλείται μετά από την αποκάλυψη ενός μεγάλου σκανδάλου, που εμπλέκει τον ίδιο και τον φίλο του, Πάκο. Ο Μανουέλ προσπαθεί να κρατήσει την ψυχραιμία του, καθώς τα μίντια αρχίζουν να αποκαλύπτουν το σκάνδαλο σε όλη του την κλίμακα. Είναι, όμως, πεπεισμένος ότι η καταιγίδα θα περάσει και ότι το κόμμα θα φέρει τα πράγματα στην θέση του, όπως έκανε πάντα όταν είχε μπλεξίματα κάποιο από τα μέλη του.

Όμως, αυτή τη φορά το κόμμα του γυρνά την πλάτη και μόνο ο Πάκο βγαίνει αλώβητος. Μέσα σε μια νύχτα, ο Μανουέλ αποβάλλεται από το “βασίλειο”, στιγματισμένος στα μάτια της δημόσιας γνώμης και προδομένος από εκείνους, οι οποίοι, λίγες ώρες νωρίτερα, πίστευε ότι ήταν φίλοι του. Όμως, παρόλο που το κόμμα σκοπεύει να ρίξει όλο το φταίξιμο πάνω του, ο Μανουέλ δεν δέχεται να πέσει μόνος του. Με μόνη βοήθεια τη στήριξη της γυναίκας και της κόρης του, παγιδευμένος σε μια μάχη για επιβίωση, ο Μανουέλ θα πρέπει να παλέψει ενάντια σε μια καλολαδωμένη μηχανή και ένα κομματικό σύστημα, στο οποίο οι βασιλιάδες μπορεί να γκρεμίζονται – τα βασίλεια, όμως, επιβιώνουν…

Σκηνοθεσία: Ροντρίγκο Σορογκόγιεν
Παίζουν: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Μόνικα Λόπεζ, Γιοσέπ Μαρία Που