του Παύλου Κάγιου //

«Η σιωπηλή επανάσταση» είναι η πιο χαρακτηριστική ταινία της εβδομάδας. Χωρίς να μιμείται τον αλησμόνητο «Κύκλο των χαμένων ποιητών» – τον θυμίζει έντονα – αυτό το γερμανικό φιλμ δεν πρέπει να χάσετε. Το σλόγκαν της ταινίας «μερικές φορές η σιωπή είναι η πιο δυνατή αντίσταση» σηκώνει πολλή κουβέντα, αλλά το σενάριο αυτής της ταινίας-έκπληξης σε αποζημιώνει προσφέροντάς σου συγκίνηση όλο και πιο δυσεύρετης – δυστυχώς – ανάμεσα στην πλειοψηφία των νέων παραγωγών.

•Το σενάριο της ταινίας στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα και στα απομνημονεύματα του Ντίτριχ Γκάρστκα σκιαγραφώντας ένα άγνωστο και συγκινητικό κεφάλαιο της μεταπολεμικής Γερμανίας.

Το στόρι μάς γυρίζει στο Δυτικό Βερολίνο του 1956 όπου στη διάρκεια μιας κινηματογραφικής προβολής, ο Τέο και ο Κουρτ, μαθητές λυκείου και φίλοι, παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα εικόνες από τα τραγικά γεγονότα, που ακολούθησαν μετά την ουγγρική εξέγερση στη Βουδαπέστη. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά τους, την πόλη Στάλινσταντ στην Ανατολική Γερμανία, αποφασίζουν αυθόρμητα να κρατήσουν ενός λεπτού σιγή κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος, ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τα θύματα της εξέγερσης. Η ενέργειά τους αυτή, όμως, προκαλεί πολύ μεγαλύτερη αναταραχή από την αναμενόμενη. Αρχικά, ο καθηγητής τους προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα και να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά των μαθητών του ως καπρίτσιο της ηλικίας τους. Οι μαθητές, όμως, τελικά δεν αργούν να γίνουν αντικείμενα εκμετάλλευσης των πολιτικών μηχανισμών της νεοσύστατης χώρας. Ο Υπουργός Παιδείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας καταδικάζει την κίνηση ως ξεκάθαρα αντεπαναστατική και απαιτεί να βρεθεί και να κατονομαστεί ο υποκινητής, εκείνος που ηγείται αυτής της στάσης, μέσα σε μια βδομάδα. Οι μαθητές, όμως, αποφασίζουν να μείνουν ενωμένοι, να μην γίνουν «καρφιά». Αυτή τους η απόφαση θα αλλάξει τη ζωή τους για πάντα…

Η εξέγερση της Ουγγαρίας το 1956
Στις 22 Οκτωβρίου του 1956, φοιτητές του Πολυτεχνείου της Βουδαπέστης συνέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή μέσω της οποίας απαιτούσαν ελευθερία του τύπου, ελευθερία της έκφρασης, εθνική ανεξαρτησία, ελεύθερες εκλογές και απομάκρυνση της ρωσικής παρουσίας από τη χώρα. Στις αρχικά μη βίαιες διαμαρτυρίες στις 23 Οκτωβρίου 1956, κυβερνητικές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον των διαδηλωτών, γεγονός που οδήγησε σε οργή και διαμαρτυρία σε όλη τη χώρα. Την 1η του Νοέμβρη του 1956, μετά από μια σειρά συνεχόμενων διαδηλώσεων, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Ίμρε Νάγκι, ανακήρυξε την ουδετερότητα της Ουγγαρίας και την αποχώρησή της από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας προκάλεσε την αντίδραση της Σοβιετικής Ένωσης. Από τις 4 Νοεμβρίου κι έπειτα, στρατιώτες της Σοβιετικής Ένωσης κατέπνιξαν την εξέγερση. 2.500 Ούγγροι σκοτώθηκαν κι άλλες 200 χιλιάδες εξορίστηκαν.

Το βιογραφικό του σκηνοθέτη Lars Kraume 
Ο Γερμανός Lars Kraume γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1973 σε ένα προάστιο του Τουρίνου, στην Ιταλία. Μεγάλωσε όμως στην Φρανκφούρτη, στη Γερμανία.Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 2001 με την ταινία «Viktor Vogel – Commercial Man». Η πρώτη του ταινία, που πήρε διανομή για την Ελλάδα, ήταν η έκτη μεγάλου μήκους της καριέρας του, ήταν η ταινία «Υπόθεση Φριτς Μπάουερ» (Der Staat gegen Fritz Bauer) η οποία αν και έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ του Λοκάρνο, τον Αύγουστο του 2015, προβλήθηκε στη χώρα μας τον Ιανουάριο του 2017. Ο Κράουμε έχει ασχοληθεί πολύ και με την τηλεόραση, γυρίζοντας πολλά επεισόδια για τη θρυλική γερμανική σειρά «Tatort», κάτι σαν την ελληνική «Ανατομία ενός εγκλήματος». Η «Σιωπηλή επανάσταση» είναι η όγδοη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί.

Σκηνοθεσία: Λαρς Κράουμε
Παίζουν: Λέοναρντ Σάιχερ, Γιόνας Ντάσλερ, Λένα Κλένκε