του Guy M. Grand / /

Λέγεται ότι ο Καραμανλής ο Εθνάρχης Πάπιας (γιατί έκανε την πάπια όσο βρισκόταν στο Παρίσι και εδώ είχαμε χούντα) είχε πει “Ή εγώ ή τα τάνκς” εννοώντας ότι είτε αποδεχόμασταν όλο το Καραμανλικό πακέτο ή γυρνούσαμε στη Χούντα.

-Με ένα τέτοιο δίλημμα ο Μακρόν κέρδισε (στο περίπου) τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία όπου στην θέση των τανκς ήταν η Λε Πεν. 
Ήταν μια αρκετά εύκολη αναμέτρηση αφού το βασικό σύνθημα του Μακρόν ήταν “Ψηφίστε εμάς που ανεβάσαμε τον φασισμό για να σταματήσουμε τον φασισμό”. Πόσο δύσκολο είναι να νικήσει κάποιος όταν απέναντι έχει τον φασισμό; Καθόλου. Παρ’ όλα αυτά, παρουσιάστηκε από τους διάφορους Ποταμίσιους ως η κομβική νίκη ενάντια στον φασισμό περίπου όπως αυτή του 1945. 
Σε όλα αυτά φαίνεται να ξεχνάμε το τεράστιο ποσοστό αποχής από τον τελευταίο γύρο κάτι που αποσιωπάται επιμελώς από τους θιασώτες της νίκης. Δεκαέξι εκατομμύρια Γάλλοι δεν συμμετείχαν στον τελευταίο γύρο, γυρνώντας την πλάτη και στους δύο υποψηφίους. Εδώ που τα λέμε γιατί ο μέσος Γάλλος να ψηφίσει Μακρόν όταν ο τελευταίος τού υπόσχεται οτι θα τον διαλύσει με τα νομοσχέδια που θέλει να περάσει; Εδώ μπαίνει η κασέτα των νεοφιλελεύθερων οτι οι “πολίτες δεν ξέρουν να ψηφίζουν” ή όπως είχε πει η Λυμπεράκη “Οι πολίτες κάνουν τις λάθος επιλογές”. Άρα όποιος δεν συμμετέχει σε εκείνη την εκλογική παράγκα, είναι είτε λεπενικός είτε ανεύθυνος.

-Η αλαζονεία του Μακρόν είναι χαρακτηριστική μιας νέας γενιάς πολιτικών που έχουν μεγαλώσει μέσα σε κλειστές λέσχες, μακριά από οποιαδήποτε κοινωνική “εκτός του κύκλου τους” επαφή. Αυτή είναι και η ουσία της μεταδημοκρατίας. Ψήφισμα διαφορετικών διαχειριστών που θα κάνουν τα ίδια, εξυπηρετώντας ένα σύστημα εχθρικό (τοξικό θα λέγαμε πιο σωστά) προς τους πολίτες. 
Είναι εύκολο διάφοροι εδώ να υπαγορεύουν στους Γάλλους πολίτες τι να ψηφίσουν και τι οχι, αγνοώντας την πραγματική κατάσταση του μέσου Γάλλου. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι T.I.N.A (There is no Alternative) αν τυχόν τεθεί ενα παρόμοιο δίλημμα και στην Ελλάδα. Ας πούμε κάτι μεταξύ Στουρνάρα και Καρατζαφέρη. 
Εν κατακλείδι, παραφράζοντας τον Φουκουγιάμα που μιλούσε για το “Τέλος της ιστορίας” λόγω της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης, μπορούμε να μιλάμε για το “Τέλος της δημοκρατίας”. Το θετικό είναι οτι ο Μακρόν δεν απολαμβάνει κάποιου είδους στήριξη από την πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών μιας και η ψήφος ήταν μια ψήφος περισσότερο τρόμου παρά πίστης ή ακόμα και ανοχής.