«Από τα 15 μου είμαι στην πιάτσα. Έκανα πληρωμένο έρωτα σε άντρες. Και αν κάτι μου γυάλιζε στο μάτι πάνω τους, το έκλεβα. Τους χτυπούσα αν αντιστέκονταν. Μια άλλη οδός να βγάζω χρήματα εκείνη την εποχή ήταν ν’ ανοίγω τάφους σουφρώνοντας κοσμήματα και άλλα τιμαλφή των νεκρών. Μέχρι τα 20 μου είχα φτιάξει βαρύ φάκελο στην αστυνομία. Ζούσα στον δρόμο. Η βία ήταν καθημερινότητα μου. Η αστυνομία με μάζευε συχνά. Για μικροκλοπές και διατάραξη της κοινής ησυχίας.» Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ στην αυτοβιογραφία του «Έτσι απλά συνέβη» ποντάρει με αβάσταχτη ελαφρότητα στο «μαύρο» των εφηβικών του χρόνων.

1

 

-Ο Ντεπαρντιέ μπορεί να αναλυθεί από πολλές πλευρές. Οι «πιστοποιημένες» μιλούν για το ύψος της καριέρας και του ταλέντου του στην υποκριτική. Ήταν υποψήφιος για Άσκρα το 1991, πως κέρδισε το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στις Κάννες το 1990 και στη Βενετία το 1985, πως ήταν υποψήφιος στα Βραβεία Σεζάρ 17 φορές από το 1976 έως σήμερα κερδίζοντας το βραβείο δύο φορές.

Ως άνθρωπος που του αρέσει να προβάλλει διαρκώς την κάψα του για πρόκληση και κυρίως τη φιλαργυρία.

-Το 2008 έκανε πρεμιέρα στο δημόσιο κουτσομπολιό η φιλία του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Ντεπαρντιέ έχει πει για τη σχέση τους: «Και οι δυο θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει κακοποιοί. Και αυτό, η χούλιγκαν πλευρά μου, είναι εκείνη που του άρεσε. Το γεγονός ότι με έχουν ενίοτε μαζέψει από το πεζοδρόμιο τύφλα στο μεθύσι. Επίσης, όπως συνέβη και με εμένα, κανείς δεν θα στοιχημάτιζε στα 15 του ένα σεντς ότι θα καταφέρει».

Το 2012 ο Ντεπαρντιέ κατέφυγε στο Βέλγιο, μετά από μέτρα που πήρε η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάν για την υψηλή φορολόγηση των πλουσίων. Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζαν-Μαρκ Αιρώ χαρακτήρισε την ενέργειά του αυτή αξιοθρήνητη και ο ηθοποιός, αντιδρώντας, απαρνήθηκε τη γαλλική υπηκοότητα, με τις ηθοποιούς Κατρίν Ντενέβ και Μπριζίτ Μπαρντό να στηρίζουν την απόφασή του (η πρώτη έστειλε ανοιχτή επιστολή προς τους επικριτές του), ενώ ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε ότι δεν θα έφερε αντίρρηση εάν ο Ντεπαρντιέ ζητούσε ρωσικό διαβατήριο. Ο εκπρόσωπός του, όμως, δήλωσε άγνοια για τη δήλωση αυτή, καθώς και για τις προθέσεις του, ενώ ο πρόεδρος της Τσετσενίας γνωστοποίησε πως θα υποδεχόταν με χαρά το Γάλλο ηθοποιό.Εκτός από τη βελγική και τη ρωσική υπηκοότητα, αρκετά πιθανό φαινόταν για τον ηθοποιό να γίνει πολίτης του Μαυροβουνίου. Τελικά, στις 3 Ιανουαρίου του 2013, ο Πούτιν υπέγραψε διάταγμα, το οποίο παρείχε στον Ντεπαρντιέ τη ρωσική υπηκοότητα.