“Υπηρετήσαμε το πάθος, τo μυστήριο, το μαύρο χιούμορ, την προσβολή και την έκκληση της αβύσσου  – Λουίς Μπονιουέλ

Ο Λουίς Μπουνιουέλ πρωτοστάτησε στον υπερρεαλιστικό κινηματογράφο και καθιερώθηκε ως ο σκηνοθέτης που πέτυχε με επιτυχία τους στόχους του κινήματος της απελευθέρωσης από τη γραμμική, λογική αφήγηση. Σε αντίθεση με πολλές ταινίες άλλων σουρεαλιστών σκηνοθετών, όπως ο Man Ray ή ο Hans Richter, ο Μπονιουέλ δεν είναι ποτέ «καλλιτεχνικός» ή στυλιζαρισμένος.

•Υπάρχει μια επείγουσα, συγκλονιστική και σπλαχνική ποιότητα στις ταινίες του – ακόμη και στις πιο παράλογες στιγμές τους. Δημιούργησε σκληρές, αντισυμβατικές ρεαλιστικές ταινίες που περιέχουν εντυπωσιακές αντιπαραθέσεις του πραγματικού και του σουρεαλισμού.

Βιριδιάνα (Viridiana) (1961) – Bραβείο Χρυσού Φοίνικα στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών

Όλες οι μεγάλες ταινίες του, από τον  Ανδαλουσιανός Σκύλος (1929) μέχρι το  Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου (1977), διερευνούν το μαρτύριο και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σεξουαλικής ανάγκης μέσα από ασυμβίβαστες εικόνες. Οι ταινίες του αντιστέκονται και επικρίνουν τις εύκολες κοινωνικές ή θρησκευτικές λύσεις στα προβλήματα της ανθρώπινης ύπαρξης – το έργο του σε διάφορες χρονικές στιγμές αποδοκιμαζόταν με την ίδια ορμητικότητα από την Καθολική Εκκλησία, τη Φασιστική Ισπανία και το Μεξικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Κατρίν Ντενέβ – Φερνάντο Ρέι. Τριστάνα (1970)

•Ο σουρεαλισμός προσέφερε νέο έδαφος στη λογοτεχνία μέσω της πρακτικής της αυτόματης γραφής και στη ζωγραφική πέτυχε καταπληκτικές αλλά στατικές ονειρικές εικόνες. Ο Μπονιουέλ συνειδητοποίησε ότι το μέσο της ταινίας θα μπορούσε να ξεπεράσει τη ζωγραφική και να απεικονίσει στην πραγματικότητα τις αποσυνδεδεμένες οπτικές αφηγήσεις των ανθρώπινων ονείρων σε δράση.

Οι δύο πρώτες σουρεαλιστικές ταινίες καταγράφουν την απουσία ηθικού φιλτραρίσματος, την έλλειψη βούλησης και λογικής που χαρακτηρίζουν την ονειρική κατάσταση. Ήταν σαν να είχε βάλει την κάμερά του μέσα σε πραγματικά όνειρα και να τα καταγράψει.

Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου (1977)

Οι εικόνες της βίας ή της σκληρότητας είναι πολύ επιτυχείς στην επίθεση στην παραδοχή του θεατή, καταστρέφοντας τις παρηγορητικές υποθέσεις σχετικά με την ύπαρξη και την πραγματικότητα, και την αφύπνιση των πιο βασικών και κρυφών φόβων που φιλοξενούνται στο υποσυνείδητο. Οι ταινίες του προκαλούν όχι μόνο πνευματικές και συναισθηματικές αντιδράσεις, αλλά επηρεάζουν έντονα τον θεατή σωματικά μέσω απωθητικών εικόνων εντόμων, σωματικών αποβλήτων, αποσυνθέσεως σφαγίων, ακρωτηριασμού που αλληλεπιδρούν με τον θεατή με έναν τρόπο και αποτελούν το σήμα κατατεθέν της μεταμοντερνιστικής τέχνης.

Η Ωραία της Ημέρας (Belle de jour) (1967), βραβείο Χρυσού Λέοντα στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας

•Ο Λουίς Μπονιουέλ γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1900 στην Καλάντα της Ισπανίας και πέθανε στις 29 Ιουλίου 1983 – σε ηλικία 83 ετών – στην Πόλη του Μεξικού στο Μεξικό.