από την Αργυρώ Σταματάκη //
Πρώτη Ιουνίου, το πολυπόθητο καλοκαίρι είναι εδώ. πρεμιέρα ενός νέου καλοκαιριού γίνεται με αυτονόητη ζέστη και συναυλίες. Τα μουσικά φεστιβάλ πολιορκούν το χρόνο μας μετά τη δουλειά, το χρόνο του καναπέ. Είναι σαν να “διατάζουν”: σηκωθείτε, ακούστε μουσική.
Γιατί, παιδιά, η μουσική σώζει.
Το παραπάνω είναι μια μεγάλη διαπιστωμένη αλήθεια. Πρώτη μέρα του καλοκαιριού βρέθηκα στην Πλατεία Νερού. Στη δεύτερη μέρα του Release Athens Festival.
Κορυφαίες μπάντες της βραδιάς οι UB40 και οι Thievery Corporation.
Αγαπούσα UB40 από εκείνα τα χρόνια, αν και όχι φανατική φαν του σκα, της ρέγκε, του dancehall. Αλλά ως αθεράπευτα ρομαντική και βαθιά καλοκαιρινός άνθρωπος, δεν μπορούσα να μη λιώνω χορεύοντας την καταπληκτική διασκευή του Cant help Falling in Love ή το Red Red Wine. Βλέποντάς τους έβγαζαν ένα πολύ νοσταλγικό συναίσθημα και ας αναιρείται ο χαρακτηρισμός λόγω του ζωντανού. Συνέβαινε όμως. Αυτούς που έγραψαν το απόλυτα συνώνυμο κομμάτι με το καλοκαίρι, το Red Red Wine, που πόσοι και πόσοι δεν έχουν χορέψει κάτω από αυγουστιάτικα φεγγάρια. Είχαν παλμό, φρεσκάδα και παράλληλα ωριμότητα σαν το παλιό καλό κρασί.
Μετά από ένα μικρό διάλλειμα, εμφανίστηκαν οι πολύπλοκοι, ιδιαίτεροι και μουσικά ευφυείς, κι όμως απλοί και «όμορφοι» Thievery Corporation. Μα πόσοι ήταν. Εναλλάσσονταν ασταμάτητα και έβγαιναν καινούργια πρόσωπα. Πραγματική, όχι «εύκολη», CorporationO μπασίστας σταθερή αξία, φανταστικός τύπος, να οργώνει τη σκηνή ακούραστα, τον αγάπησα. Η αφρικανή τραγουδίστρια πραγματική εξωτική θεά.
Τελικά, εχθές, βρέθηκα σε ένα υπέροχο πάρτι με πολύ καλό ήχο, φώτα και μουσική φυσικά. Με εύκολη πρόσβαση σε ποτά, μπέργκερ, «βρώμικο», πρώτες βοήθειες, χμ τουαλέτες – όλα! Με φανταστική παρέα και γενικότερα ένα κοινό εντελώς εντός κλίματος, που ήθελε να χορέψει με ρέγκε και ηλεκτρονικούς ήχους, να θυμηθεί τους παλιούς και να θαυμάσει τους πιο καινούργιους. Να νιώσει το καλοκαίρι και μέσα του! Και εις άλλα.
Μια μικρή σημείωση από το fragile
Ως σήμερα το Release Athens Festival δεν έχει καλυφθεί – επαγγελματικά – φωτογραφικά. Οι περισσότερες φωτογραφίες που καλύπτουν το γεγονός είναι είτε από φωτογραφίες κινητών τηλεφώνων, είτε από κάμερες φωτογράφων που δεν ανήκουν στην Ε.Φ.Ε. (σ.σ. Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας). Ας το ονομάσουμε δημοσιογραφική πληροφορία που παίρνουμε την ευθύνη να δημοσιεύσουμε. Τα μέλη του σωματείου των φωτορεπόρτερ δεν έδωσαν το “παρών” στις δύο βραδιές του φεστιβάλ. Σύμφωνα με πληροφορίες που μένει να δούμε αν θα επιβεβαιωθούν οι άνθρωποί του απαίτησαν από μέλη του Ε.Φ.Ε. αντιπαροχή για να έχουν ελεύθερη είσοδο στην κάλυψή του. Πως για να μπορέσουν να κάνουν τη δουλειά τους θα έπρεπε να παραδώσουν – αμισθί – 20 εικόνες υψηλής – δλδ μεγάλης – ανάλυσης στους υπεύθυνους του φεστιβάλ δωρεάν. Η απαίτηση φαντάζει εξωπραγματική. Ενταγμένη σ’ ένα περιβάλλον αυθαίρετων απαιτήσεων. Περιμένουμε τη συνέχεια της υπόθεσης.