γράφει η Αγγελική Κώττη //

Χίλιες φορές να έχεις πει «ναι», χίλιες φορές να έχεις συμφωνήσει, διατηρείς κάθε μα κάθε δικαίωμα να πεις «όχι» τη χιλιοστή πρώτη. Και να γίνει αμέσως και καθολικά σεβαστό. Το σώμα σου είναι δικό σου και εσύ αποφασίζεις τι θέλεις να κάνεις με αυτό.

Να φιλήσεις και να φιληθείς, να αγγίξεις και να αγγιχτείς, να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς, να κάνεις έρωτα όσο θέλεις, όπως θέλεις. ‘Η να μην. Απαραίτητη προϋπόθεση: να θέλεις κι εσύ και ο άλλος. Και αν για κάτι αισθάνεσαι άβολα, αν δεν σου αρέσει ή σου προξενεί απέχθεια, να μην το κάνεις. Και να μην σου το κάνει κανείς. Γιατί είμαστε άνθρωποι και ζούμε σε κοινωνία, κι όχι ζώα της ζούγκλας, που κινούνται από τα ένστικτά τους (αν και αμφιβάλλω πως στη ζούγκλα λείπει η συναίνεση).

•Ψιλά γράμματα, το έχουμε εμπεδώσει πως είναι ανύπαρκτη η κατανόηση των ανωτέρω, και δεν χρειάστηκε καν το τραγικό όσο και συγκλονιστικό περιστατικό της Ρόδου με την 21 ετών Ελένη που δολοφονήθηκε άγρια και άνανδρα. Απλώς η Ελένη επικαιροποίησε και πάλι τους προβληματισμούς και την ανατριχίλα μερίδας της κοινωνίας ως προς την έμφυλη βία. Φυσικά, πυροδότησε και τις γνωστές κραυγές που θέλουν πάντοτε το θύμα να φταίει, διότι εκείνο έπρεπε να προσέχει. Τα ανθρώπινα δικαιώματα πηγαίνουν περίπατο. Οι υποχρεώσεις των άλλων διαγράφονται. Δεν είναι αυτοί καθίκια. Εσύ είσαι απρόσεκτη και αφελής. Αλήθεια;

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
Της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη
Η ζωή σου να το ξέρεις είναι επικηρυγμένη…

Ζωντανή ή νεκρή, θα κρεμαστείς στα μανταλάκια. Με πρόσχημα την ενημέρωση θα μάθουμε ότι είχες βιαστεί πριν, ένα τραύμα που έκρυβες με επιμέλεια. Θα μάθουμε και άλλες φρικτές λεπτομέρειες από προσωπικά μαρτύρια, που τα είχες μυστικά. Δεν προσθέτουν τίποτα όλα αυτά στη δικογραφία, αλλά, ακόμα κι αν κάτι βοηθά τη δίωξη, δεν είναι ανάγκη να κοινοποιηθεί στο πανελλήνιο. Κάθε βαμμένη ξανθιά πανελίστρια θα πάρει πένθιμο ύφος και θα το ανακοινώσει, ενώ θα προσποιείται ότι λυπάται. Στην πραγματικότητα όλες χαίρονται, γιατί θα τους δώσει τηλεθέαση. Κι ύστερα θα το πάρουν και τα δελτία ειδήσεων, μήπως και κάποιος δεν το άκουσε. Και ό,τι δεν ήθελε η νεκρή να γνωρίζει κανένας, οι γονείς, οι φίλοι της και πολύ περισσότερο οι ξένοι, θα ξεσκονιστεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

Προσβολή στη μνήμη της. Προσβολή και στον πολιτισμό μας. Ψιλά γράμματα κι αυτό. Ποιος και γιατί να το καταλάβει; Η διακριτικότητα δεν ζει πια στην Ελλάδα. Ματαιοπονούμε τρομακτικά.

φωτογραφία Sydney Sims