Στην Ισλανδία το πράγμα πάει αλλιώς. Οι άνδρες δεν παγιδεύονται στην αναγκαστική, πατροπαράδοτη λαϊκή κουλτούρα που τους θέλει κυνηγούς, καλούς ψήστες στην κουβέντα όταν φλερτάρουν γυναίκα που τους ενδιαφέρει σεξουαλικά. Και οι γυναίκες λένε πως το σεξ μπορεί να τους αποκαλύψει περισσότερα για τον πιθανό σύντροφό τους, τον χαρακτήρα του, όσο τρεις ή τέσσερις έξοδοι για φαγητό. Εκεί το σεξ είναι στοιχείο κοινωνικοποίησης.  Οι Ισλανδοί έχουν άδικο; Η ιερά σύνοδος της Ελλάδας αν είχε τη δυνατότητα θα είχε αφορίσει τον πληθυσμό της χώρας αλλά αυτό δεν θα ήταν  αρκετό ν’ αλλάξει τον τρόπο ζωής του.

Η Ισλανδή Σίγγα Ντογκ γράφει ερωτική λογοτεχνία, είναι σεξολόγος – Πρόεδρος της Ισλανδικής Εταιρείας Σεξολογίας – και συχνά συμμετέχει σε διεθνή φόρα γύρω από το σεξ και τους τρόπους που το προσεγγίζουν οι συμπατριώτες της. Η Ντογκ δηλώνει: “Το να βγαίνει ένα ζευγάρι ραντεβού πριν το σεξ είναι νέα συνήθεια για τους Ισλανδούς. Δεν είμαστε από εκείνους που θα βγουν στο φως της ημέρας για να συζητήσουμε νηφάλιοι το ένα ή το άλλο θέμα. Θεωρώ ότι οι περισσότεροι Ισλανδοί έχουν αφομοιώσει το σεξ ως μέρος της καθημερινότητάς τους. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που σε άλλους λαούς έχουμε τη φήμη, ως χώρα, μιας όασης σεξουαλικότητας”.

Η Σίγγα Ντογκ

Η Ιβόν Κρίρτσιν Φουλμπράιτ είναι Ισλανδοαμερικάνα. Είναι επίσης σεξολόγος, συγγραφέας και τηλεπερσόνα. Δηλώνει: “Ο τρόπος που αντιλαμβάνονται το σεξ οι Ισλανδοί δεν είναι καινούργιος. Είναι η συνέχεια μιας παράδοσης. Το 1707 μεγάλο μέρος των κατοίκων της Ισλανδίας πέθανε λόγω του ιού της ευλογιάς. Ο βασιλιάς της Δανίας σε μια απόπειρά του να αυξήσει τον πληθυσμό της χώρας έκανε νόμο τη “δυνατότητα” σε κάθε γυναίκα, ανεξάρτητα από το αν ήταν παντρεμένη ή όχι, να έχει έξι παιδιά. Αυτή η πράξη δεν συνοδεύτηκε ποτέ από ντροπές. Θεωρήθηκε πατριωτική κίνηση υπέρ του πολλαπλασιασμού των κατοίκων της χώρας. Όσα περισσότερα παιδιά έκανε μια γυναίκα τόσο περισσότερο την τιμούσε η ισλανδική κοινωνία”.

Η Φουλμπράιτ μάς ξεναγεί στον τρόπο που βλέπουν την καθημερινότητά τους οι Ισλανδοί χωρις βερμπαλισμούς. “Οι Ισλανδοι δεν βγαίνουν ραντεβού σκοπεύοντας κάποια στιγμή να κάνουν σεξ. Είμαστε πολύ σαφείς στους τρόπους μας. Δεν βλέπουμε κάτι ερωτικό στο φλερτ που κάποια στιγμή μπορεί να καταλήξει κάπου, γενικώς κάπου”.

Την ίδια ίδια στιγμή που οι γυναίκες, κυρίως, του ευρωπαϊκού νότου διαμαρτύρονται, δίκαια, για θέματα ισότητας εκείνες της Ισλανδίας δεν έχουν λόγο να κάνουν το ίδιο. Το 2016 η Ισλανδία ήταν η χώρα με την μικρότερη απόσταση δικαιωμάτων ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. Η χώρα από το 2010 έχει απαγορεύσει την πορνεία, τα στριπτιζάδικα, το lap–dancing βασισμένη στη λογική που λέει πως οι γυναίκες, οι άνθρωποι γενικότερα, δεν είναι προς πώληση.

-Στην Ισλανδία πιστεύουν πως γυναίκες και άνδρες είναι ισότιμοι παίχτες στο σεξ. Και η λογική που λέει πως οι άνδρες είναι εμμονικοί με το σεξ και οι γυναίκες όχι δεν υπάρχει. Οι γυναίκες γνωρίζουν πως μπορούν να ζητήσουν το σεξ από τους άνδρες ελεύθερα και δεν χάνονται σε μια θάλασσα λεπτομερειών που μπορεί να οδηγήσει σε αυτό.

-Στην Ισλανδία σε κάθε 1,7 γυναίκες αντιστοιχεί 1 άνδρας.