του Παύλου Θ. Κάγιου //

 Ο γνωστός -και καλός- ηθοποιός Ρέιφ Φάινς  περνάει πίσω από τη κάμερα και σκηνοθετεί τη ζωή του ένδοξου  Ρώσου χορευτή Ρούντολφ Νουρέγιεφ που έχει γράψει μαζί με τον Νιζίνσκι δύο από τις μεγαλύτερες σελίδες στην ιστορία χορού τον 20ο  αιώνα.  Το φιλμ περιγράφει άκρως ρεαλιστικά και συναισθηματικά τα παιδικά και τα πρώτα νεανικά χρόνια του Ρούντι -όπως λεγόταν χαϊδευτικά από όλους.

•Βρισκόμαστε στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου -στις αρχές της δεκαετίας του ’60- όπου ο νεαρός Νουρέγιεφ κατέφυγε στη Γαλλία και εξέπληξε όλο τον κόσμο με το ταλέντο του. Με τη μοναδική του παρουσία, ο Νουρέγιεφ έλαμψε ως το πιο διάσημο αστέρι του μπαλέτου, ένας αδάμαστος και όμορφος χορευτής που ένιωσε περιορισμένος από τη ζωή της δεκαετίας του 1950 στην Αγία Πετρούπολη- τότε Λένινγκραντ-  και άνοιξε τα φτερά του για τη Δύση.

Καλογυρισμένη  και η τελευταία σκηνή της διαφυγής του στη Δύση. Μόνο που χρειαζόταν ένα πιο εντυπωσιακό φινάλε για μια ταινία που σκιαγραφεί την προσωπικότητα και τον ψυχισμό μιας τόσο σπουδαίας  προσωπικότητας…

Πριν από 20 χρόνια, ο καταξιωμένος ηθοποιός και πλέον και σκηνοθέτης Ρέιφ Φάινς (Κοριολανός, Η Αόρατη Γυναίκα) διάβασε τη βιογραφία της Τζούλι Κάβανο για τον θρυλικό χορευτή Ρούντολφ Νουρέγιεφ. «Αν και δεν είμαι μεγάλος θαυμαστής του μπαλέτου και δεν ήξερα πολλά για τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ, με συνεπήρε η ιστορία των πρώιμων χρόνων του», θυμάται ο Φάινς. Θεωρεί ότι τα πρώτα χρόνια του χορευτή είναι πολύ κινηματογραφικά.

•Πριν τον Νουρέγιεφ, το μάτι των θεατών έπεφτε μόνο στις μπαλαρίνες. Αλλά εκείνος ήθελε να είναι τόσο καθηλωτικός όσο και εκείνες. Ήθελε να τραβάει όλα τα βλέμματα. Ο Φάινς και η Τάνα δεν ήθελαν να κάνουν μια βιογραφία για τη ζωή του Νουρέγιεφ αλλά για τον χαρακτήρα του. «Ο χαρακτήρας και η θέλησή του τον έκαναν να καταλάβει ποιος είναι ως καλλιτέχνης και αυτό με τράβηξε», αναφέρει ο Φάινς.

Το σενάριο

Η παραγωγός της ταινίας Γκαμπριέλ Τάνα και ο Φάινς εμπιστεύτηκαν τον θεατρικό συγγραφέα και υποψήφιο για Όσκαρ σεναριογράφο Ντέιβιντ Χέαρ (Οι Ώρες, Σφραγισμένα Χείλη) για να τους κάνει την ιδέα πραγματικότητα. Ο Φάινς λέει για τον Χέιρ: «Γράφει προκλητικούς χαρακτήρες. Επίσης, είναι γνωστό ότι ο Ντέιβιντ γράφει πράγματα με δυνατό πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Κατανοεί το πολιτικό κλίμα της ιστορίας μας».

Η ιστορία αποτελείται από τρία μέρη: Παρίσι 1961, Λένινγκραντ ’55-’61 και τέλη του ‘40, κατά τα παιδικά χρόνια του Νουρέγιεφ. Το καλό με αυτό τον τρόπο αφήγησης είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκεται να δεις. Ο θεατής περιμένει να δει ποια κατεύθυνση θα πάρει η ταινία.

Σκηνοθεσία: Ρέιφ Φάινς
Παίζουν: Ολεγκ Ιβένκο, Αντέλ Εξαρχόπουλος, Τσουλπάν Κχαμάτοβα, Ρέιφ Φάινς