Με την νέα του δουλειά ο Δανός σκηνοθέτης Λαρς φον Τρίερ μας μεταφέρει στις ΗΠΑ της  δεκαετίας του ’70. Παρακολουθούμε τον εξαιρετικά ευφυή Τζακ για ένα διάστημα 12 ετών και γινόμαστε «αυτόπτες μάρτυρες» των πέντε δολοφονιών-οροσήμων που διέπραξε, οι οποίες καθόρισαν την εξέλιξή του ως κατά συρροή δολοφόνο. Βλέπουμε τα τεκταινόμενα από την οπτική γωνία του Τζακ. Ενός ανθρώπου που ισχυρίζεται πως από μόνη της, κάθε δολοφονία είναι ένα έργο τέχνης.  «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» είναι μια σκοτεινή και μοχθηρή ιστορία, η οποία όμως παρουσιάζεται μέσα από μια φιλοσοφική και περιστασιακά χιουμοριστική παραβολή.

Σχετικά με την ταινία
Η ταινία «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» σηματοδότησε την επιστροφή του σκηνοθέτη Λαρς φον Τρίερ στο φεστιβάλ των Καννών, επτά ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία παρουσία του εκεί με την ταινία «Melancholia», στη συνέντευξη τύπου της οποίας προέβη σε αμφιλεγόμενες δηλώσεις σχετικά με τον ναζισμό, εξαιτίας των οποίων χαρακτηρίστηκε περσόνα νον γκράτα για το φεστιβάλ. Για τους βασικούς ρόλους της ταινίας ο Λαρς συγκέντρωσε ένα εντυπωσιακό, διεθνές καστ. Ο Ματ Ντίλον πρωταγωνιστεί ως ο Τζακ του τίτλου, ο κατά συρροή δολοφόνος, και δίπλα του, ο Μπρούνο Γκανζ φιγουράρει ως ο αινιγματικός Βερτζ, ο οποίος εξερευνά και προκαλεί τον τρόπο λειτουργίας της συνείδησης του Τζακ, μέσω ενός επαναλαμβανόμενου διαλόγου μεταξύ τους. Οι Ούμα Θέρμαν, Σιόμπαν Φάλον Χόγκαν, Σόφι Γκράμπολ και Ράιλι Κίου συγκαταλέγονται όλες ανάμεσα στις δυστυχείς εκείνες γυναίκες, που έχουν την ατυχία να συναντήσουν τον Τζακ στο δρόμο του.

Οι τρεις από τις τέσσερις αυτές ηθοποιούς έχουν συνεργαστεί ξανά με τον Λαρς φον Τρίερ σε παλαιότερες δημιουργίες του. Η Θέρμαν συμμετείχε ως η διακεκριμένη Κυρία Εμ στην ταινία «Nymphomaniac». Η Φάλον Χόγκαν είχε μικρούς ρόλους τόσο στο πολυβραβευμένο «Χορεύοντας στο σκοτάδι» όσο και στο «Dogville». Τέλος, η συμπατριώτισσα του φον Τρίερ, Γκράμπολ, έλαβε μέρος σε μια από τις λίγες ταινίες του, τις οποίες έχει γυρίσει στα δανέζικα, «Το μεγάλο αφεντικό».

Αρχικά «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» είχε ανακοινωθεί πως θα αποτελέσει μια μίνι τηλεοπτική σειρά οκτώ επεισοδίων. Αυτό έγινε τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν η ολοκληρωμένη εκδοχή του «Nymphomaniac» προβλήθηκε στο φεστιβάλ Βενετίας. Τον Φεβρουάριο του 2016, όμως, ο Λαρς φον Τρίερ, στην προσωπική του σελίδα στο facebook, ανακοίνωσε μέσω ενός βίντεο «γεμάτο» με Ντέιβιντ Μπάουι, πως τελικά «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» θα αποτελούσε την επόμενη μεγάλου μήκους ταινία του, η οποία θα έβγαινε στις αίθουσες το 2018. Και στην ταινία τελικά ακούγεται συχνά πυκνά το «Fame» του Μπάουι…

Με αυτήν του την ταινία ο Λαρς φον Τρίερ κάνει κατά κάποιον τρόπο μια επιστροφή στο ξεκίνημά του. Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «Το στοιχείο του εγκλήματος», παρακολουθούμε τις προσπάθειες ενός πρώην αστυνομικού να συλλάβει έναν κατά συρροή δολοφόνο. Απλά, σε εκείνη την ταινία, παρακολουθούσαμε τα δρώμενα μέσα από την οπτική γωνία του διώκτη. Στην τελευταία του ταινία, παρακολουθούμε τα δρώμενα μέσα από την οπτική γωνία του δράστη.

Ο Ματ Ντίλον είναι ακόμα ζωντανός (καλλιτεχνικά)

Ο Matthew Raymond Dillon γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1965, στο Νιου Ροσέλ της πολιτείας της Νέας Υόρκης, στις ΗΠΑ. Η κινηματογραφική του καριέρα εκτείνεται μέσα σε τρεις δεκαετίες κι έχει αποδείξει την ευρεία γκάμα του και το ταλέντο του τόσο σε δραματικούς όσο και σε κωμικούς ρόλους. Όπως το έχει θέσει ο κριτικός κινηματογράφου των New York Times, A.O. Scott: «φαίνεται να γίνεται ολοένα καλύτερος με κάθε του νέα ταινία». Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε στην ταινία «Πέρα από τα όρια» (Over the Edge, 1979). Από την εμφάνισή του στην ταινία που τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο, το «Επαναστάτες χωρίς αύριο» (The Outsiders, 1983), μέχρι την ξεκαρδιστική του ερμηνεία ως ένας εμμονικός ιδιωτικός ντετέκτιβ στο «Κάτι τρέχει με τη Μαίρη» (There’s Something About Mary, 1998), ο Ντίλον έχει αποδείξει πως είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς της γενιάς του. Έχει μια υποψηφιότητα για Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου, για την ερμηνεία του ως ρατσιστής αστυνομικός στην ταινία «Crash» (2004), ερμηνεία για την οποία ήταν υποψήφιος και για Χρυσή Σφαίρα αλλά και για βραβείο BAFTA. Το 2002 επιχείρησε να περάσει πίσω από τις κάμερες και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, το «City Of Ghosts». Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθέτησε είναι το ντοκιμαντέρ «El Gran Fellove» για τον ομώνυμο Κουβανό τραγουδιστή – έτσι κι αλλιώς ο Ντίλον είναι λάτρης της κουβανικής μουσικής. Η συγκεκριμένη ταινία θα είναι έτοιμη μέσα στο 2018.