«Από τα 15 μου είμαι στην πιάτσα. Έκανα πληρωμένο έρωτα σε άντρες. Και αν κάτι μου γυάλιζε στο μάτι πάνω τους, το έκλεβα. Τους χτυπούσα αν αντιστέκονταν. Μια άλλη οδός να βγάζω χρήματα εκείνη την εποχή ήταν ν’ ανοίγω τάφους σουφρώνοντας κοσμήματα και άλλα τιμαλφή των νεκρών. Μέχρι τα 20 μου είχα φτιάξει βαρύ φάκελο στην αστυνομία. Ζούσα στον δρόμο. Η βία ήταν καθημερινότητα μου. Η αστυνομία με μάζευε συχνά. Για μικροκλοπές και διατάραξη της κοινής ησυχίας.» Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ στην αυτοβιογραφία του «Έτσι απλά συνέβη» ποντάρει με αβάσταχτη ελαφρότητα στο «μαύρο» των εφηβικών του χρόνων.

1

Με μια σειρά από βαρβάτες ερμηνείες σε θέατρο και κινηματογράφο ο Γάλλος ηθοποιός, που συνεχίζει να φορά την πρόκληση ως κόσμημα στο πέτο της φήμης του, επιστρέφει στις σκοτεινές αίθουσες, στις 20 Απριλίου,  με την ταινία Μια Βόλτα στη Γαλλία – Tour de France.

-H ταινία, που σηματοδοτεί την επιστροφή του Ζεράρ Ντεπαρντιέ σε μεγάλη φόρμα, πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 69o Φεστιβάλ Καννών στο εκλεκτικό Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη μετά το Rengaine που επίσης είχε προβληθεί από το Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών στο Φεστιβάλ Καννών. Η ταινία του Μια Βόλτα στη Γαλλία ήταν η Ταινία Λήξης του τελευταίου Φεστιβάλ του Σαράγεβο, κέρδισε το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου Βρυξελλών, ενώ ο μουσικός και ηθοποιός Σαντέκ, που συμπληρώνει το εκρηκτικό δίδυμο μαζί με τον Ντεπαρντιέ, ήταν υποψήφιος για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στα σημαντικά γαλλικά βραβεία Lumière. Η ταινία έχει επίσης προβληθεί στα Φεστιβάλ του Αμβούργου, της Αντάλια, της Ροσέλ, του Ντουμπάι ενώ ήταν και η ταινία έναρξης του Φεστιβάλ Cinemed του Μονπελιέ.

0-1

-Ο Ντεπαρντιέ μπορεί να αναλυθεί από πολλές πλευρές. Οι «πιστοποιημένες» μιλούν για το ύψος της καριέρας και του ταλέντου του στην υποκριτική. Ήταν υποψήφιος για Άσκρα το 1991, πως κέρδισε το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στις Κάννες το 1990 και στη Βενετία το 1985, πως ήταν υποψήφιος στα Βραβεία Σεζάρ 17 φορές από το 1976 έως σήμερα κερδίζοντας το βραβείο δύο φορές.

Ως άνθρωπος που του αρέσει να προβάλλει διαρκώς την κάψα του για πρόκληση και κυρίως τη φιλαργυρία.

-Το 2008 έκανε πρεμιέρα στο δημόσιο κουτσομπολιό η φιλία του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Ντεπαρντιέ έχει πει για τη σχέση τους: «Και οι δυο θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει κακοποιοί. Και αυτό, η χούλιγκαν πλευρά μου, είναι εκείνη που του άρεσε. Το γεγονός ότι με έχουν ενίοτε μαζέψει από το πεζοδρόμιο τύφλα στο μεθύσι. Επίσης, όπως συνέβη και με εμένα, κανείς δεν θα στοιχημάτιζε στα 15 του ένα σεντς ότι θα καταφέρει».

Το 2012 ο Ντεπαρντιέ κατέφυγε στο Βέλγιο, μετά από μέτρα που πήρε η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ για την υψηλή φορολόγηση των πλουσίων. Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζαν-Μαρκ Αιρώ χαρακτήρισε την ενέργειά του αυτή αξιοθρήνητη και ο ηθοποιός, αντιδρώντας, απαρνήθηκε τη γαλλική υπηκοότητα, με τις ηθοποιούς Κατρίν Ντενέβ και Μπριζίτ Μπαρντό να στηρίζουν την απόφασή του (η πρώτη έστειλε ανοιχτή επιστολή προς τους επικριτές του), ενώ ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε ότι δεν θα έφερε αντίρρηση εάν ο Ντεπαρντιέ ζητούσε ρωσικό διαβατήριο. Ο εκπρόσωπός του, όμως, δήλωσε άγνοια για τη δήλωση αυτή, καθώς και για τις προθέσεις του, ενώ ο πρόεδρος της Τσετσενίας γνωστοποίησε πως θα υποδεχόταν με χαρά το Γάλλο ηθοποιό.Εκτός από τη βελγική και τη ρωσική υπηκοότητα, αρκετά πιθανό φαινόταν για τον ηθοποιό να γίνει πολίτης του Μαυροβουνίου. Τελικά, στις 3 Ιανουαρίου του 2013, ο Πούτιν υπέγραψε διάταγμα, το οποίο παρείχε στον Ντεπαρντιέ τη ρωσική υπηκοότητα.

Στις 20 Απριλίου ο Ντεπαρντιέ επιστρέφει στις σκοτεινές αίθουσες της Ελλάδας. Το Μια Βόλτα στη Γαλλία – Tour de France είναι μια ταινία που αποθεώνει τον ουμανισμό ανάμεσα σε ετερόκλιτους ανθρώπους.  

 

– “Μια Βόλτα στη Γαλλία” η υπόθεση


Ο Φαρούκ είναι ένας εικοσάχρονος ράπερ από τα προάστια του Παρισιού. Εξαιτίας μιας διαμάχης με έναν άλλο μουσικό, κινδυνεύει και πρέπει να φύγει μακριά από την πρωτεύουσα. Ο φίλος του Μπιλάλ τού προτείνει να πάρει τη θέση του και να συνοδεύσει σε ένα ταξίδι στα λιμάνια της Γαλλίας τον πατέρα του Σερζ, ο οποίος ακολουθώντας τα βήματα του κλασικού ζωγράφου Ζοζέφ Βερνέ, θέλει να ζωγραφίσει εκ νέου τα έργα του. Παρά το χάσμα γενεών και κουλτούρας, μία αναπάντεχη φιλία γεννιέται ανάμεσα σε αυτόν τον πολλά υποσχόμενο, αντικομφορμιστή νέο και σε αυτό τον παραδοσιακό, συντηρητικό Γάλλο από τα Βόρεια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που τους οδηγεί στη Μασσαλία για μια τελευταία συναυλία. Το ταξίδι του αχτύπητου δίδυμου μετατρέπεται σε μια μοναδικά επίκαιρη περιήγηση στην καρδιά της σημερινής Γαλλίας (και ίσως της ίδιας της Ευρώπης) που διχάζεται ανάμεσα σε ένα νοσταλγικό παρελθόν και μια σύγχρονη δυναμική όσο και εύθραυστη πολυπολιτισμική ταυτότητα.

Σκηνοθεσία: Ρασίντ Τζαϊντανί

Πρωταγωνιστούν: Σαντέκ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ