Είναι η πιο βαθιά, η πιο πιστή φιλιά που έκανε ποτέ ο άνθρωπος στην ιστορία του. Πολλοί χλευάζουν το γεγονός λέγοντας πως πρόκειται για μια σχέση υποταγής. Ή μια σχέση εξάρτησης. Ανεξάρτητα από τα εσώψυχα του καθενός οι σκύλοι έχουν παίξει τον δικό τους ρόλο στην ιστορία της τέχνης. Ο Γκόγια αποτύπωσε ένα σκύλο παγιδευμένο σε κινούμενη άμμο λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Οι New Order χρησιμοποίησαν φωτογραφίες του Man Ray, σκύλο του διάσημου φωτογράφου Ουίλιαμ Γουέγκμαν στο βίντεο του τραγουδιού τους  “Blue Monday”. O Τζεφ Κουνς αποθέωσε τον σκύλο φτιάχνοντας γλυπτό 13 μέτρων. Ο Άντι Γουόρχολ έβγαινε με τoν Άρτσι, το όνομα του σκύλου του, σε εκθέσεις ζωγραφικής και πάρτι. Ο Πικάσο περιέγραφε τη σχέση με τον σκύλο του με τη λέξη “αγάπη”.

Τζεφ Κουνς – Puppy


Το τεριέ του Τζεφ Κουνς κάθεται στον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου Γκουγκενχάιμ στο Μπιλμπάο. Είναι έργο του 1992. Έχει ύψος κάτι παραπάνω από 13 μέτρα. Το “δέρμα” του είναι φτιαγμένο από πολύχρωμα λουλούδια. Το σώμα του είναι από ανοξείδωτο ατσάλι.

-Πομπηία – “Beware of the Dog”

“Στο σπίτι του Τραγικού Ποιητή” στην Πομπηία υπάρχει το μωσαϊκό ενός σκύλου, προφανώς φύλακα. Στα πόδια του υπάρχει η φράση “Cave Canem, που σημαίνει “προσοχή στο σκύλο”.

Άντι Γουόρχολ -“Dog”

To 1973 o πάπας της ποπ – αρτ υιοθέτησε ένα Ντάτσχαουντ (τα γνωστά και ως λουκανόσκυλα). Του έδωσε το όνομα Άρτσι. Μαζί του κυκλοφόρησε στα σαλόνια αλλά και τα σκοτεινά καλλιτεχνικά στούντιο της Νέας Υόρκης. Ο Άρτσι και ο Άντι έγιναν αχώριστοι. Ο Γουόρχολ αρνήθηκε να ταξιδέψει στο Λονδίνο όταν έμαθε πως δεν θα μπορούσε να έχει τον σκύλο του μαζί. Ενώ όταν θεωρούσε τις ερωτήσεις δημοσιογράφων βαρετές να τις απαντήσει απλώς έγερνε το κεφάλι του στον σκύλο υποδυόμενος πως τον φρόντιζε.

Κιθ Χάρινγκ – Dancing Dogs

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 ο Χάρινγκ έγινε γνωστός για τις καλλιτεχνικές παρεμβάσεις του στο μετρό της Νέας Υόρκης. Τα “Σκυλιά που χορεύουν” έγιναν κάτι σαν το “σήμα κατατεθέν” των έργων του.

-Κάσιους Μάρσελους Κούλιτζ – A Friend in Need

Είναι ίσως η διασημότερη εικονογράφηση που έγινε ποτέ με σκύλους. Την αποτελούν 16 έργα ζωγραφικής. Αυτό της φωτογραφίας, με τίτλο “Σκύλοι παίζουν πόκερ” , χρησιμοποιήθηκε από τη φίρμα  Brown & Bigelow σε διαφήμιση τσιγάρων.

Φρίντα Κάλο – Dog With Me

Η διάσημη Μεξικάνα ζωγράφος αγαπούσε τα ζώα. Είχε υιοθετήσει πολλά κατοικίδια. Τα θεωρούσε ως “αντικαταστάτες” της στο γυναικολογικό πρόβλημα που την απασχολούσε μετά το ατύχημά της και δεν της επέτρεπε την τεκνοποίηση. Η μητρότητα ήταν κάτι που διακαώς επιθυμούσε. Ένα από τα αγαπημένα της κατοικίδια ήταν ο άτριχος σκύλος, Μεξικάνικη ράτσα, που τον έλεγε Mr. Xoloti.

Ούλιαμ Γουέγκμαν – Man Ray

Ο διάσημος φωτογράφος Ουίλιαμ Γουέγκμαν ανάπτυξε κυριολεκτικά μια σχέση αγάπης με το Βαϊμαράνερ του. Ο Man Ray, το όνομα του σκύλου, έγινε μοντέλο του. Ο φωτογράφος έζησε μαζί του αναπτύσσοντας μια σχέση που ξέφευγε από το στερεότυπο του κυρίαρχου και του κυριαρχούμενου, του αφέντη και του υπηρέτη. Όταν ο σκύλος του Γουέγκμαν πέθανε, 1981, χρειάστηκαν πέντε χρόνια ως τη στιγμή που ο εμβληματικός φωτογράφος θα έπαιρνε την απόφαση να βρει τα νέα Βαϊμαράνερ του.

Εντουάρ Μανέ – Bob

O Γάλλος ζωγράφος, θεμελιωτής αυτού που ονομάζουμε μοντέρνα τέχνη, το 1876 ζωγράφισε το έργο “Το κεφάλι του σκύλου Bob”. Η παρουσία των σκύλων στη δουλειά του ζωγράφου είναι δημοφιλέστατη.

Πάμπλο Πικάσο – “Niño con un perro”

Το 1905 ο κορυφαίος Ισπανός ζωγράφος ζωγράφισε το έργο “Niño con un perro” (μτφ. Παιδί με ένα σκύλο). Ο Πικάσο είχε πολλά σκυλιά. Όμως είχε συνδεθεί με το σκύλο του ράτσας Ντάτσχαουντ σε τέτοιο σημείο που ο φίλος του φωτογράφος Ντέιβιντ Ντάνκαν την περιέγραφε ως σχέση αγάπης. Ο Lump, το όνομα του σκύλου, ήταν το μοναδικό από τα κατοικίδια του διάσημου ζωγράφου που το τάιζε με το ίδιο του το χέρι. Ο Lump πέθανε 10 μέρες πριν το θάνατο του ζωγράφου στις 29 Μαρτίου του 1973.

Φρανθίσκο Γκόγια – Ο Σκύλος

-Το έργο του Γκόγια υπάρχει στο μουσείο Πράντο της Μαδρίτης. Ο σκύλος που στην εικόνα τον βλέπουμε λίγο πριν βυθιστεί σε κινούμενη άμμο, ανήκει στον κύκλο έργων του ζωγράφου που ονομάστηκε “Μαύροι Πίνακες”. Το έργο πρέπει να έχει φιλοτεχνηθεί ανάμεσα στο 1819 και το 1823.

με πληροφορίες από http://stories.barkpost.com/