“Αν κομπάζεις να δείξεις το θυμό σου, φόρα μια μάσκα. Δεν θα πιστεύεις τι μπορεί να βγει από το στόμα σου”  Guerrilla Girls

Η σπίθα της πολιτικο-καλλιτεχνικής δράσης των Guerrilla Girls άναψε πολλά χρόνια πριν τη δημιουργία τους. Το 1971 η ιστορικός τέχνης Λίντα Νόκλιν έγραψε το φεμινιστικού περιεχομένου κείμενο: Υπάρχουν σπουδαίες καλλιτέχνιδες;

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, η Νόκλιν επισημαίνει ότι σε όλη την ιστορία οι γυναίκες απέτυχαν να αναδείξουν το μεγαλείο τους στην τέχνη. Ποια θα μπορούσε να ήταν η γυναίκα που θα μπορούσε να φτάσει το μεγαλείο του Μιχαήλ Άγγελου ή Πικάσο; Η Νόκλιν σ’ εκείνο το κείμενο κατηγορεί τον κόσμο της τέχνης. Σε ένα βαθιά διαχωρισμένο σύστημα με μακροχρόνιες θεσμικές προκαταλήψεις κατέθεσε την άποψη πως οι γυναίκες δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ανταγωνίζονται με ίσους όρους τους άνδρες. Η Νόκλιν υποστήριξε: “Το σφάλμα δεν έγκειται στις ορμόνες μας, στους έμμηνους κύκλους μας, αλλά στους θεσμούς και την εκπαίδευσή μας”.

Courtesy guerrillagirls.com

•Οι Guerrilla Girls δημιουργήθηκαν το 1985 για να καταγγείλουν τον ανδροκρατούμενο κόσμο της τέχνης, με αφορμή μια μεγάλη έκθεση στο ΜοΜΑ της Νέας Υόρκης, όπου οι γυναίκες καλλιτέχνιδες υποεκπροσωπούνταν κραυγαλέα

 Από τότε και μέχρι σήμερα, με τις χαρακτηριστικές τους μάσκες γορίλα, αυτές οι μαχητικές, ανώνυμες φεμινίστριες συνεχίζουν να στοχοποιούν τον σεξισμό, τον ρατσισμό και τη διαφθορά στην πολιτική, την τέχνη και την ποπ κουλτούρα. Με γεγονότα, χιούμορ και ανατρεπτικό οπτικό υλικό, αποκαλύπτουν όλα αυτά που είναι κρυφά, όσα παραβλέπονται, την αδικία. Έχουν εμφανιστεί σε πάνω από 90 πανεπιστήμια και μουσεία, σε έντυπα και τηλεοπτικά ΜΜΕ, ενώ δημιουργούν αφίσες, αυτοκόλλητα, βιβλία και δημόσια έργα σε όλο τον κόσμο.

Photo By Luna Park

Οι Guerrilla Girls με τα λόγια των Guerrilla Girls

Οι Guerrilla Girls είναι φεμινίστριες, ακτιβίστριες καλλιτέχνιδες. Φοράμε μάσκες γορίλα δημοσίως και χρησιμοποιούμε γεγονότα, χιούμορ και προκλητικές εικόνες για να εκθέσουμε τις προκαταλήψεις γύρω από το φύλο και την εθνικότητα, καθώς επίσης τη διαφθορά στην πολιτική, την τέχνη, τον κινηματογράφο και την ποπ κουλτούρα. Η ανωνυμία μας διατηρεί την εστίαση στα ζητήματα και μακριά από το ποιες θα μπορούσαμε να είμαστε: θα μπορούσαμε να είμαστε οποιεσδήποτε και βρισκόμαστε παντού. Πιστεύουμε σε ένα διαθεματικό φεμινισμό που καταπολεμά τις διακρίσεις και υποστηρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους και για όλα τα φύλα. Υπονομεύουμε την ιδέα μιας κυρίαρχης αφήγησης, αποκαλύπτοντας την υποκείμενη ιστορία, το υπόστρωμα της αφήγησης, τα παραλειπόμενα και τα ξεκάθαρα άδικα. Έχουμε πραγματοποιήσει εκατοντάδες πρότζεκτ (αφίσες, δράσεις, βιβλία, βίντεο, αυτοκόλλητα) σε όλο τον κόσμο, σε πόλεις όπως το Μπιλμπάο, η Κωνσταντινούπολη, το Λονδίνο, το Λος Άντζελες, η Πόλη του Μεξικού, η Νέα Υόρκη, το Ρότερνταμ, το Σάο Πάολο και η Σαγκάη. Πραγματοποιούμε επίσης παρεμβάσεις και εκθέσεις σε μουσεία, τις οποίες εκσφενδονίζουμε στους τοίχους τους για την κακή τους συμπεριφορά και τις πρακτικές διάκρισης που ακολουθούν. Οι αναδρομικές μας εκθέσεις στο Μπιλμπάο και τη Μαδρίτη, με τίτλο Guerrilla Girls 1985-2015, και η περιοδεύουσα έκθεσή μας στις ΗΠΑ, Guerrilla Girls: Not Ready To Make Nice, έχουν προσελκύσει χιλιάδες επισκέπτες. Το 2016, υλοποιήσαμε νέα πρότζεκτ δρόμου και μουσείων στην Tate Modern και στη Whitechapel Gallery του Λονδίνου, καθώς και στο Παρίσι, στην Κολονία, στη Μινεάπολις, και αλλού! Τι θα ακολουθήσει; Περισσότερα δημιουργικά παράπονα!! Περισσότερες παρεμβάσεις!! Περισσότερες διαμαρτυρίες!!

Courtesy guerrillagirls.com

Courtesy guerrillagirls.com

Guerrilla Girls – Photo c Andrew Hindraker

με πληροφορίες από: guerrillagirls