του Μάρκου Ψυχάρη //
Tις Κυριακές που έχει ήλιο φοράει κοντομάνικο. Πριν βγει έξω κρεμάει στους ώμους ένα φούτερ και δένει κόμπο τα μανίκια. Στο καφέ διαβάζει Πρώτο Θέμα. Συχνά λέει: “Τα κείμενα του Δημήτρη Δανίκα έχουν μια ρουστίκ αλητεία που μου αρέσει πολύ.”
Πιστεύει πως ο Κώστας Πλεύρης είναι, τελικά, δημοκράτης και το ρατσιστικό του παρελθόν νεανική τρέλα.
Συμφωνεί με τον Μαρκουλάκη πως ένα έγκλημα μπορεί να ονομαστεί έγκλημα μόνο μετά από απόφαση δικαστηρίου. Του έχει ξανασυμβεί αυτό. Με το διαζύγιο του καλύτερού του φίλου. Τον είπε “χωρισμένο” όχι όταν έκοψε το σεξ με την πρώην σύζυγο του, όχι όταν έπιασε σπίτι μόνος, όχι όταν τον είδε να βγαίνει με άλλη, αλλά όταν του έδειξε χαρτί με σφραγίδα δικαστηρίου πως χώρισε.
Πιστεύει πως ο Αντώνης Σαμαράς έκανε τα πάντα για να σβήσει τη Χρυσή Αυγή και πως ο Μπαλτάκος απλά αυτοσχεδίαζε πάνω στο δικό του καμβά, όταν συνομιλούσε με τον Κασιδιάρη ή απέρριπτε νομοσχέδια που έθιγαν το στρατό, την εκκλησία.
Είναι φορές που η Χρυσή Αυγή του θυμίζει τα παιδιά της γαλαρίας στις εκδρομές με πούλμαν που κάναμε στο Λύκειο. Λέει: “Φώναξαν παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε. Ό,τι και να κάνουμε, ό,τι και να γίνει δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους 500.000 ανθρώπους που κάποτε τους ψήφισαν. Είναι φασιστές όλοι αυτοί;”
Είναι με το μέρος του Σάκη του Ρούβα. Λέει: “Γιατί στοχοποιούν τους καλλιτέχνες οι αριστεροί; Η ελευθερία της έκφρασης τι τους τρομάζει;”
Θεωρεί τις επιθέσεις στο σπίτι του Άρη Πορτοσάλτε χτύπημα στη δημοκρατία. Συχνά με ρωτά: “Γιατί να μη λέμε τα πράγματα με το όνομά τους;”
Κατά βάθος πιστεύει πως ο Άδωνης, όταν ζήτησε συγνώμη στους Εβραίους για όλα όσα τους είχε σούρει στο παρελθόν, δεν το πίστευε. Λέει: “Είναι γάτα αυτός. Θα τους την φέρει την κατάλληλη στιγμή.”
Θεωρεί πως ο Μητσοτάκης έδειξε πυγμή κόντρα στους Τούρκους στα γεγονότα του Έβρου. Έκανε θητεία στην Αθήνα αλλά σκέφτεται τα φανταράκια μας σε όλη την Ελλάδα.
Του αρέσουν οι πεισματάριδες Έλληνες. Κάποτε ήταν ο Ζαμπίδης, σήμερα είναι ο Τσιτσιπάς.
Θέλει τάξη. Θέλει ησυχία. Θέλει ασφάλεια.
Είναι φορές που λέει: “Καλά κάναν στο λουγκράκι στην Ομόνοια. Πρεζόνι ήτανε, να κλέψει πήγαινε. Αφήστε την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της επιτέλους.”
Δεν θέλει άλλες διαδηλώσεις στους δρόμους.
Εννοείται καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται.
Θέλει μια κυβέρνηση που θα αφήσει τους ονειροπόλους, τους τολμηρούς να πάνε μπροστά. Πιστεύει στην ελεύθερη αγορά. Το έχει πει και ο πρόεδρος του κόμματος άλλωστε: “Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα”
Είναι το παρόν που ανατέλλει. Συχνά μου λέει: “Αν δεν σου αρέσω άλλαξε χώρα ή βάλε μυαλό.”
