«Ο τελευταίος Γιάνκη», ένα από τα τελευταία έργα του Άρθουρ Μίλλερ, έρχεται στη σκηνή του Μικρού Γκλόρια σε σκηνοθεσία Αγγελικής Καρυστινού.
Το έργο έκανε πρεμιέρα το 1993 στη Νέα Υόρκη, ενώ στην Ελλάδα, το γνωρίσαμε το 1999 στη μοναδική φορά που παίχτηκε, από το Θέατρο Εξαρχείων σε μετάφραση Ανίτας Δεκαβάλα και σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη. Το 2013 είχε ανέβει και από το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών σε μορφή αναλογίου σε σκηνοθεσία Χρήστου Μωραΐτη.
Ένα δημόσιο ψυχιατρείο είναι ο τόπος που εξελίσσεται το έργο, δύο ζευγάρια είναι οι ήρωες του. Η Πατρίτσια και η Κάρεν νοσηλεύονται στο ίδιο δωμάτιο, χτυπημένες και οι δύο από κατάθλιψη. Τα αίτια διαφορετικά, μιας και η μία στερείται στη ζωή της ό,τι έχει η άλλη: H Πατρίτσια είναι παντρεμένη με τον Λιρόι και έχουν 7 παιδιά. Ο Λιρόι είναι μαραγκός από άποψη, με χαμηλά εισοδήματα αλλά απόλυτα ισορροπημένος, στηρίζοντάς την συναισθηματικά αλλά η ίδια αναζητά την κοινωνική και οικονομική καταξίωση. Αντίθετα η Κάρεν, στον έγγαμο βίο της με τον επιτυχημένο και πολυάσχολο μπίζνεσμαν Τζον, δεν έχει παιδιά και στερείται τη φροντίδα και το ενδιαφέρον του συζύγου της. Παρόλες τις διαφορές τους, η κατάθλιψη, η ψυχική ασθένεια τους, φαντάζει ως το δικό τους καταφύγιο απέναντι στις ανεκπλήρωτες επιθυμίες τους και στις ματαιώσεις των προσδοκιών τους.
Ο Άρθουρ Μίλλερ (1915-2005), τα έργα του οποίου παραμένουν μέχρι τις ημέρες μας η σπουδαιότερη πολιτική φωνή των Ηνωμένων Πολιτειών στο θέατρο, μέσα από τον «Τελευταίο Γιάνκη*» βρίσκει και πάλι την αφορμή να μιλήσει για το κοινωνικό δράμα μέσα από το ατομικό. Ασχολείται με ένα θέμα, την κατάθλιψη, που παραμένει ακόμα και στις ημέρες μας ταμπού, τοποθετώντας το μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον που αναπτύσσεται χωρίς να περιττολογεί παγιδευμένος σε ένα δυσνόητο ψυχόδραμα. Για μια ακόμη φορά, επιχειρεί μια τομή στην αμερικανική κοινωνία, και τις απότοκες ψυχικές νευρώσεις που αυτή δημιουργεί. Μια κοινωνία, που η ευτυχία και ευημερία, μετριούνται με την οικονομική ευμάρεια. Έτσι, διαμορφώνει ένα διπλό δραματουργικό περιβάλλον τόσο υπαρξιακό όσο και κοινωνικό.
Η παράσταση ανεβαίνει από τέλος Νοεμβρίου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στο Θέατρο Μικρό Γκλόρια σε μετάφραση Θωμά Βούλγαρη, σκηνοθεσία Αγγελικής Καρυστινού, σκηνικά και κοστούμια Γιώργου Λυντζέρη, μουσική Αρχοντούλας Μαρούση, ενώ τους φωτισμούς επιμελείται ο Νίκος Βλασσόπουλος. Ο Πέρης Μιχαηλίδης και η Ναταλία Στυλιανού ερμηνεύουν τον Λιρόι και την Πατρίτσια ενώ στους ρόλους του Τζον και της Κάρεν θα δούμε τον Βαγγέλη Ψωμά και την Μένη Κωνσταντινίδου.
*Γιάνκης = ελαφρώς υποτιμητικός και ειρωνικός όρος που αναφέρεται σε οποιονδήποτε Αμερικανό πολίτη. Ο προσδιορισμός της λέξης είναι περισσότερο πολιτισμικός παρά γεωγραφικός.
