Ντίνος Γκελαμέρης: «Δεν ωριμάζουμε οριστικά». Αρχικά ας ξεκαθαρίσουμε πως κάθε θεατρική πράξη έχει από μόνη της πολιτική υπόσταση. Αυτό ισχύει από πάντα και θα συνεχίσει για πάντα. Θέλοντας και μη, ο δημιουργός παίρνει θέση. Το πρόσημο και το χρώμα της θέσης είναι μια άλλη ιστορία. Αν κάποιος παρακολουθήσει την «Ωριμότητα», αμέσως θα αντιληφθεί πως το έργο από γραφής τονίζει με διακριτικό αλλά στοχευμένο τρόπο, τόσο πολιτικά ζητήματα της επικαιρότητας όσο και διαχρονικούς προβληματισμούς που κάθε έφηβος, αλλά και ενήλικας, πρέπει να έχει.
Με καταγωγή από την Εύβοια, με σπουδές υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου και με πλούσιο βιογραφικό, με συμμετοχές σε σημαντικές παραστάσεις, ο ηθοποιός Ντίνος Γκελαμέρης, κάνει το πρώτο του μεγάλο βήμα στη σκηνοθεσία, έχοντας μάλιστα γράψει ο ίδιος και το κείμενο. Το έργο του «Ωριμότητα» θα παρουσιαστεί σε λίγες ημέρες στη σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά
Στην «Ωριμότητα», ο Ντίνος Γκελαμέρης επιχειρεί μια τολμηρή βουτιά στα αχαρτογράφητα νερά της εφηβείας και της ενηλικίωσης. Εμπνευσμένος από το εμβληματικό μυθιστόρημα «Ο φύλακας στη σίκαλη» του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, μεταφέρει την ανησυχία, την ορμή αλλά και την αμφιθυμία του εφήβου ήρωα στο σήμερα, μέσα από το τοπίο της Αθήνας του 2025. Μια «Ωριμότητα», που δεν παρουσιάζεται ως τελικός προορισμός, αλλά ως μια διαρκής διαπραγμάτευση με τον εαυτό και την κοινωνία – μια πορεία γεμάτη πτώσεις και αναθεωρήσεις.
Στο περιθώριο των εντατικών προβών, μας μίλησε για τη διαδικασία γραφής και σκηνοθεσίας, τη σχέση του με τον έφηβο ήρωα του έργου και τονίζει πως το θέατρο, όσο προσωπικό κι αν μοιάζει, είναι πάντα μια πράξη πολιτική.
Με ποια αφορμή γράφτηκε η «Ωριμότητα» και ποια είναι η σχέση της παράστασης με το μυθιστόρημα «Ο φύλακας στη σίκαλη» του Σάλιντζερ;
Η «Ωριμότητα» ξεκίνησε να γράφεται σε ένα μπαρ. Ένα από τα προηγούμενα καλοκαίρια, άρχισα να γράφω το κείμενο. Κάθε βράδυ λοιπόν, όταν έβρισκα λίγο χρόνο συμπλήρωνα και μερικές γραμμές ώσπου στο τέλος του καλοκαιριού είχα πλέον μία σύνθεση που ίσως είχε κάτι να πει. Φυσικά πέρασαν πολλοί μήνες ώσπου να οριστικοποιηθεί το κείμενο αλλά είχε γίνει η αρχή. «Ο φύλακας στη σίκαλη» υπήρξε για μένα έργο- σταθμός της εφηβείας μου. Το περίεργο είναι πως δεν σταμάτησε εκεί. Συχνά πυκνά ερχόταν και μου υπενθύμιζε την ύπαρξη του. Έτσι λοιπόν άρχισα να προσπαθώ να αφουγκραστώ τον Χόλντεν Κώλφιλντ λίγο παραπάνω, να ταυτίζομαι μαζί του, να συγκρίνω την εφηβεία μου με την δική του και εν τέλει να κατανοώ πόσο σημαντικό είναι εκείνο το διάστημα για κάθε άνθρωπο. Ο πρώτος έρωτας, το πρώτο φιλί, τα πρώτα μεθύσια και τα πρώτα τσιγάρα, η ανάγκη να αποδείξουμε πως δεν είμαστε πια παιδιά αλλά μεγαλώσαμε και έτσι πρέπει να μας αντιμετωπίζετε. Η «Ωριμότητα» γράφτηκε γιατί πιστεύω πως κάθε γενιά έχει κάτι να μοιραστεί και πως ακόμη και στην ζοφερή αυτή εποχή που διανύουμε, η σημερινή γενιά θα αναδυθεί και θα μιλήσει.
Πως προσαρμόζεται η Αθήνα του 2025 στα μηνύματα του έργου;
Το άγχος, η αγωνία αλλά και η σπιρτάδα της εφηβείας παραμένουν ίδια σε κάθε συνθήκη, τουλάχιστον στο δυτικό πολιτισμό. Η επιλογή της Αθήνας του σήμερα, στην πραγματικότητα, έγινε για να δούμε τα γεγονότα μέσα από μία πιο προσωπική ματιά, και τι πιο ταιριαστό από τους ρυθμούς αυτής της πόλης.
Πρόκειται απλά για μια ιστορία ενηλικίωσης ή θα πρέπει να αναζητήσουμε βαθύτερες πολιτικές προεκτάσεις του έργου;
Αρχικά ας ξεκαθαρίσουμε πως κάθε θεατρική πράξη έχει από μόνη της πολιτική υπόσταση. Αυτό ισχύει από πάντα και θα συνεχίσει για πάντα. Θέλοντας και μη, ο δημιουργός παίρνει θέση. Το πρόσιμο και το χρώμα της θέσης είναι μια άλλη ιστορία. Αν κάποιος παρακολουθήσει την «Ωριμότητα», αμέσως θα αντιληφθεί πως το έργο από γραφής τονίζει με διακριτικό αλλά στοχευμένο τρόπο, τόσο πολιτικά ζητήματα της επικαιρότητας όσο και διαχρονικούς προβληματισμούς που κάθε έφηβος, αλλά και ενήλικας, πρέπει να έχει.
Πως ορίζεται αλήθεια η έννοια της «ωριμότητας»; Μήπως τελικά δεν είναι προορισμός και κατάληξη αλλά μια διαρκής πάλη;
Η ωριμότητα για μένα δεν είναι ένας τελικός προορισμός, ούτε μια μόνιμη κατάσταση που κάποτε κατακτάς και κρατάς. Αντίθετα, είναι μια συνεχής διαπραγμάτευση με τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας· μια πάλη γεμάτη πτώσεις, αμφιβολίες, αναθεωρήσεις και μικρές νίκες. Δεν πιστεύω ότι «ωριμάζουμε» οριστικά. Πιστεύω ότι ωριμάζουμε κάθε φορά που μαθαίνουμε να στεκόμαστε ξανά, κάθε φορά που βρίσκουμε το θάρρος να αλλάξουμε οπτική ή να αντιμετωπίσουμε τις αντιφάσεις μας. Με αυτήν την έννοια, η ωριμότητα είναι μια διαρκής πορεία, ένας διάλογος που δεν τελειώνει ποτέ.
Ποιο ήταν το πιο «δύσκολο» κομμάτι του έργου σκηνοθετικά;
Καλώς ή κακώς επέλεξα να υπάρξω και σαν ηθοποιός και σαν σκηνοθέτης στην παράσταση. Το να έχει κάποιος την ικανότητα να δίνει την απαραίτητη σκηνική προσοχή στον παρτενέρ του και παράλληλα να προσπαθεί να επιμεληθεί ένα θεατρικό κόσμο, το θεωρώ τεράστιο προσόν. Εγώ σίγουρα δεν το είχα. Ελπίζω βέβαια να πλησίασα.
Πόσο ο ‘έφηβος ήρωας, μοιάζει με τον έφηβο Ντίνο; Σε τι ταυτίστηκαν, τι αναθεώρησες μέσα από το έργο;
Ο έφηβος ήρωας δεν είναι πιστό αντίγραφο κάποιου συγκεκριμένου προσώπου· είναι ένα μείγμα φωνών, εμπειριών και ανησυχιών που κουβαλά μια ολόκληρη γενιά. Κι όμως, αναπόφευκτα, έχει μέσα του και κάτι από τον Ντίνο. Ίσως να έχει την αίσθηση της απομυθοποίησης ή την έντονη απογοήτευση από τον κόσμο γύρω του. Καθώς δούλευα το έργο, βρέθηκα να αναθεωρώ τον τρόπο που έβλεπα την έννοια της ενηλικίωσης. Δεν την είδα πια ως υποχρέωση ή ως τέρμα, αλλά ως μια πορεία γεμάτη ερωτήσεις. Εκεί που ταυτίστηκα με τον ήρωα είναι στην αναζήτηση νοήματος, στην αγωνία να βρεις τον εαυτό σου μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει πιο γρήγορα απ’ όσο μπορείς να τον ακολουθήσεις. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι σήμερα μπορώ να δω αυτή την αγωνία όχι μόνο με την ένταση του εφήβου, αλλά και με τη ματιά του ενήλικα που κατανοεί πως η αβεβαιότητα είναι κομμάτι της ίδιας της ζωής.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την παράσταση η σύμπραξη Λόγου, Μουσικής και Κίνησης. Πως λειτούργησαν στην παράσταση;
Βασικό στοιχείο σχεδόν κάθε παράστασης είναι η μουσική. Εμείς αποφασίσαμε αυτό το στοιχείο να αποτυπωθεί μέσα από τους ήχους μιας ζωντανής μπάντας που δημιουργήθηκε ειδικά για τις ανάγκες της παράστασης. Ο Άρης Κασαπίδης (Μπάσο), ο Μιχάλης Γραμματόπουλος (Ηλεκτρική κιθάρα) και ο Αντώνης Χατζής (Τύμπανα) πέρα από τους ρόλους που ενσαρκώνουν, έχουν δημιουργήσει πρωτότυπη μουσική για την παράσταση η οποία συνοδεύει με τους ήχους της το μεγαλύτερο μέρος του έργου. Η Γεωργία Αβασκαντήρα (Κινησιολόγος), είναι ίσως ο καταλληλότερος συνεργάτης για να εκφράσει την ευαισθησία, την οργή και ενίοτε την κυνικότητα της εφηβείας. Πως θα μπορούσε να χορεύει ένα έφηβο αγόρι και πως ένα κορίτσι; Πως κινείται ένας έφηβος όταν φλερτάρει και ποια η λεπτομέρεια της κίνησης του όταν νιώθει άγχος ή φόβο;
Πως ανταποκρίθηκαν οι ηθοποιοί στην αποτύπωση μιας γενιάς που συναντά μπροστά της αδιέξοδα και που όμως οφείλει να ελπίζει;
Οι ηθοποιοί, όπως και οι μουσικοί αλλά και όλοι οι συντελεστές, είναι άνθρωποι, καλλιτέχνες, που ζουν στην Ελλάδα του 2025. Την Ελλάδα των αμέτρητων σκανδάλων, των ανεξέλεγκτων πυρκαγιών, της αστυνομικής βίας, της απαξίωσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας, της εξαθλίωσης του συστήματος υγείας και δεκάδων ακόμη ατιμώρητων ποινικών και ηθικών πράξεων. Ξέρουν λοιπόν, πολύ καλά από αδιέξοδα και εμπόδια. Ελπίζουν και το δείχνουν με την στάση τους προς την κοινωνία. Κι αυτό πλέον είναι βίωμα για κάθε καλλιτέχνη στην Ελλάδα. Έτσι, δεν χρειάστηκε ποτέ να ανταποκριθούν σε κάτι αλλά να αφουγκραστούν αυτό το βίωμα.
Η παράσταση «Ωριμότητα» κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και θα παίζεται κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20.30 και Κυριακή στις 19.00. Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε ΕΔΩ
Κείμενο/Σκηνοθεσία: Ντίνος Γκελαμέρης
Κίνηση: Γεωργία Αβασκαντήρα
Σκηνικά/ Κοστούμια: Έμιλυ Κουκουτσάκη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ιωάννα Ζέρβα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριαλένα Πολίτη
Μακιγιάζ: Λία Πρωτόπαππα
Κομμώσεις: Βαγγέλης Αναγνωστόπουλος
Φωτογραφίες: Φύλλης Παππάς
Εικαστικό Αφίσας: Άννα Δημητρίου
Σχεδιασμός Αφίσας: RimaLyma
Παίζουν:
Ντίνος Γκελαμέρης
Ιωάννα Καλλιτσάντση
Άρης Κασαπίδης
Ελένη Σακκά
Μουσικοί επί σκηνής:
Μιχάλης Γραμματόπουλος
Αντώνης Χατζής
