Aπό την bitchάρα //
Μπράβο βρε Δημαρχούκο, ευτυχώς που το σκέφτηκες. Το πόσο έλειπε από την Αθήνα η Φιλαρμονική να βαράει τα κλαπατσίμπαλα ντάλα μεσημέρι, δεν λέγεται! Παρότι οι καρνάβαλοι δε λείπουνε όλες τις Κυριακές, ε, είμαστε στην καρδιά των Απόκρεω.
Σωστό να γίνονται και τέτοιες εκδηλώσεις. Αφού, λέω εγώ που είμαι και κακότροπη και κακόγλωσση, κάνει ο δήμος το καθήκον του στα υπόλοιπα. Δεν θα πω για τη βρώμα και τη δυσωδία των δρόμων, για τη θλιβερή, παρατημένη πόλη. Θα πω για τους παρατημένους ανθρώπους.
Χιλιάδες άστεγους έχει η Αθήνα. Ο δήμος οργανώνει μόνο ένα συσσίτιο- μήπως οργανώνει κι άλλο και δεν το έχω μάθει; Με το μπαρδόν.
Τώρα έχει και χιλιάδες πρόσφυγες. Που μαζεύονται για δικούς τους λόγους στην πλατεία Βικτωρίας. Τι κάνει ο Δήμαρχος; Βγαίνει στις τηλεοράσεις και διατάσσει: μην τους ταΐζετε!
Οπως ακριβώς και με τα αδέσποτα. Μη τα ταΐζεις σου λέει, θα φύγουν. Θα φύγουν κι από ζωή έτσι αλλά σκασίλα των αρμόδιων. Αντί να βάλει ο δήμαρχος τρεις χημικές τουαλέτες στη Βικτώρια, αντί να βρει κινητές δομές και τρόπους ανακούφισης των προσφύγων, κρατάει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει.
Ο κρεμυδοσουπόν υ τυρόν, του Αστερίξ, ήταν μικρός. Ο συνογορόν τον πολιτόν κατά πολύ μικρότερος…
Εν τω μεταξύ, οι πρόσφυγες λυγίζουν από την εξάντληση και έρχονται και επιδημίες, λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. ΟΧΙ, με κεφαλαία, ΔΕΝ, με κεφαλαία, έχουν ασθένειες. Θα αποκτήσουν όμως εξαιτίας μας. Εξαιτίας της «πολιτισμένης» Δύσης που δεν φρόντισε να τους στεγάσει, θρέψει και περιθάλψει σωστά.
Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, έναν αιώνα μετά, αποδεκατίστηκαν στους πρόχειρους καταυλισμούς στους οποίους η μητριά- πατρίδα τους είχε στεγάσει ήδη από τους πρώτους μήνες. Η θνησιμότητα έφτασε και το 50%. Εναν αιώνα μετά, θα συμπεριφερόμαστε σαν τίποτα να μην άλλαξε;
Κι αν έχει αλλάξει, προς το χειρότερο είναι. Οι πολιτικοί αρχηγοί στο ανακοινωθέν τους είπαν και ότι θα συνεργαζόμαστε με το ΝΑΤΟ (που επιστρέφει τις βάρκες των δυστυχισμένων στην Τουρκία) και ότι θα αναβιώσουμε τις Αμυγδαλέζες- μόνο που θα τις λέμε προαναχωρησιακά κέντρα εφεξής.
Τα έλεγε ο Μισέλ Φουκώ, αλλά ποιος να τον ακούσει: «Το κράτος δεν πρέπει να ασκήσει ένα δικαίωμα άνευ όρων πάνω στη ζωή και το θάνατο, πάνω στο λαό του ή στο λαό μιας άλλης χώρας.»
Και η φίλη μου Ιωάννα, μια χαρά τα είπε επίσης:
«Τον βρήκατε τον ένοχο πολιτικάντηδες;; Μπράβο σας!!! Από δω και πέρα με το δάχτυλο να δείχνω τον μετανάστη, για την καμμένη του χώρα, από τις βόμβες, από τους εμφύλιους που έστησε και από την πείνα που έφερε στους συμπατριώτες του με την ιδιοποίηση και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας του! Αυτόν τον άθλιο μετανάστη, που το παίζει σήμερα πεινασμένος και άστεγος! Που παριστάνει ότι τον κυνηγά η πείνα και η φτώχεια, ενώ στην πραγματικότητα κάνει τουρισμό, σπορ και φίτνες, με τα μωρά του αγκαλιά, ανά την Ευρώπη! Αυτόν τον βολεμένο μετανάστη, που χρεοκόπησε τον τραπεζίτη και δημιούργησε τους Ταλιμπάν, την Αλ Κάϊντα, το Ισλαμικό κράτος, το φασισμό, τις σφαγές και κάνει κολλεγιές με τ΄αρπαχτικά, για να ρουφήξει το αίμα των ανήμπορων και τα πετρέλαια, που ανήκουν σε άλλους! Σε 139 χώρες έχει επέμβει στρατιωτικά, αυτός ο μετανάστης, για να κλέψει, να ισοπεδώσει, να βιάσει, να διαλύσει κάθε κοινωνικό ιστό και να εμπεδώσει το χάος, για τα επόμενα 30 χρόνια!!! Οχι Ευρώπη μου! Οχι ΟΗΕ! Οχι ΗΠΑ! Κανένα έλεος στο δίποδο σκουλήκι! Μόνο γουρουνοκεφαλές και χαρτιά απέλασης!!! Και ξεμπρόστιασμα! Ολα τα εγκλήματά του στο φως!!!»
Νόμιζα ότι η απελευθέρωση των γυναικών περνά μέσα από ταξικούς αγώνες και από την ενδυνάμωση της δημοκρατίας, αλλά φευ, έσφαλλα. Οπως λέει ο (και) φιλόσοφος Αριστείδης Μπαλτάς, το κάνουν οι αγώνες των φεμινσιτικών κινημάτων και ο διάλογος φιλοσοφίας, επιστήμης, τέχνης…
Σε μήνυμά του, που διαβάστηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο για την Ημέρα της Γυναίκας, είπε και άλλα για τις γυναίκες και την τέχνη, που μέχρι «και πολύ πρόσφατα, είτε τις αντιμετώπιζε ως μορφές αέρινες, ωραίες και τέλειες, φορείς της ιδέας της αρετής, (…) είτε ως τραγικά πρόσωπα που συγκρούονται με τα πατριαρχικά και έλλογα συστήματα. Από την Αντιγόνη που τυφλώνεται από τον νόμο του αίματος και διεκδικεί, σαν ηγέτης της παλιάς θρησκείας, να συγκρουστεί με την νέα τάξη, η οποία την ταπεινώνει και της υπενθυμίζει τη θέση της, ως τη Λαίδη Μπακμπέθ».
Αυτή η κυβέρνηση με τίποτα δεν πρόκειται να μάθει την Αντιγόνη. Μετά τον Αλέξη Τσίπρα, που μπέρδεψε τα νοήματα και ισχυρίστηκε πως η Αντιγόνη μιλά για τον νόμο των ανθρώπων (ενώ μιλά για τον θεϊκό νόμο) να σου και ο υπουργός Πολιτισμού να θεωρεί την ηρωίδα «τυφλωμένη από τον νόμο του αίματος». Προφανώς είναι με τον Κρέοντα, που «την ταπεινώνει και της υπενθυμίζει τη θέση της».
«Ου τοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν» την έβαλε να λέει ο Σοφοκλής.
Δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπώ.
Αν σας λέει κι αυτό τίποτα….
