Το «Αγαπημένο μου Ημερολόγιο» (1993) αποτελεί ένα από τα πιο προσωπικά και χαρισματικά έργα του ηθοποιού και σκηνοθέτη Νάνι Μορέτι.  Μια ταινία που μοιάζει με ανοιχτή επιστολή προς τη ζωή, την τέχνη και τον ίδιο τον θεατή. Χωρισμένο σε τρία αυτόνομα, αλλά θεματικά συνδεδεμένα κεφάλαια, το φιλμ λειτουργεί σαν ένα κινηματογραφικό ημερολόγιο όπου ο Μορέτι παρατηρεί, σχολιάζει και αυτοσαρκάζεται, δημιουργώντας ένα έργο που αγγίζει τα όρια μεταξύ ντοκιμαντέρ, κωμωδίας και προσωπικής εξομολόγησης. Το έργο, μια ακτινογραφία από την Ιταλία των 90s, προβάλλει απόψε -Παρασκευή 7 Νοεμβρίου- το Κανάλι της Βουλής στις 22:00

Στο πρώτο μέρος, «Στους Δρόμους», ο Μορέτι περιπλανιέται στη Ρώμη πάνω στη βέσπα του, ανακαλύπτοντας την πόλη με παιδική περιέργεια και ειρωνικό βλέμμα. Η σκηνοθεσία είναι ελαφριά, σχεδόν αέρινη, επιτρέποντας στον θεατή να μοιραστεί την αίσθηση ελευθερίας και στοχασμού.

Το δεύτερο μέρος, «Νησιά», τον βρίσκει σε αναζήτηση ηρεμίας, όπου, με χιούμορ και μελαγχολία, σχολιάζει τη σύγχρονη υπερπληροφόρηση και την αδυναμία του ανθρώπου να αποσπαστεί από τις νευρώσεις του.

Το τρίτο και πιο συγκινητικό μέρος, «Γιατροί», αφηγείται την προσωπική του μάχη με μια σοβαρή ασθένεια. Εδώ ο Μορέτι γίνεται περισσότερο εύθραυστος, πιο εκτεθειμένος, όμως ποτέ μελοδραματικός· αντίθετα, παραμένει πιστός στη διαύγεια και τον σαρκασμό του.

Ο Νάνι Μορέτι οδηγώντας τη βέσπα του.

Το «Αγαπημένο μου Ημερολόγιο» είναι ένα έργο που αγαπά βαθειά τον άνθρωπο, τις αδυναμίες και τις καθημερινές του εμμονές. Είναι ένας ύμνος στην παρατήρηση και στην απλότητα, ένα φιλμ που με τη γλυκόπικρη ειλικρίνειά του κέρδισε δικαίως το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Παραμένει έως σήμερα μια από τις πιο ζεστές, ανθρώπινες και γνήσιες εξομολογήσεις στην ιστορία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Σκηνοθεσία: Νάνι Μορέτι
Πρωταγωνιστούν: Νάνι Μορέτι, Τζένιφερ Μπιλς, Σεμπαστιάνο Ναρντόνε, Ρενάτο Καρπεντιέρι,Τζούλιο Μπάζε, Τζοβάνα Μποτσόλο