Ασανσέρ για δολοφόνους (1958) – Ήταν μόλις 26 ετών ο Λουί Μαλ, αγαπημένο παιδί της περίφημης γαλλικής Nouvelle Vague, όταν σκηνοθέτησε ένα υπέροχο φιλμ-νουάρ. Το Ασανσέρ για δολοφόνους (1958) -που προβάλλει απόψε Παρασκευή 26 Ιουλίου- το Κανάλι της Βουλής στις 22:00 είναι μια σπουδή στην ιστορία του γαλλικού κινηματογράφου.
Ένα έγκλημα κεντημένο στη λεπτομέρειά του. Ο Ζουλιέν, ένας βετεράνος πρώην αλεξιπτωτιστής, που εργάζεται για λογαριασμό ενός εμπόρου όπλων και η Φλοράνς έχουν οργανώσει ένα αλάθητο σχέδιο. Να δολοφονήσουν τον σύζυγό της και αφεντικό του Ζουλιέν. Το σχέδιο τους φαντάζει αλάνθαστο. Θέλουν το έγκλημα να φανεί ως αυτοκτονία. Μόνο που ένα απρόβλεπτο γεγονός φέρνει τον Ζουλιέν εγκλωβισμένο σε ένα ασανσέρ και τη Φλοράνς να περιπλανιέται στο νυχτερινό Παρίσι αναζητώντας τον.
Το Ασανσέρ για Δολοφόνους δεκάδες χρόνια μετά την πρώτη του προβολή σαγηνεύει με την αισθητική και την κινηματογραφική του δραματουργία. Θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι «υπόδειγμα» αστυνομικού κινηματογράφου, χωρίς την άσκοπη βία για να τονωθεί το αίσθημα του πόνου, να ταυτιστεί όσο πιο πιο έντονα γίνεται ο θεατής με το στρες των ηρώων.
Δύο έκπτωτοι χαρακτήρες ενταγμένοι σ’ ένα παράφορο περιβάλλον. Ο κινηματογραφικός φακός ακουμπά το υπέροχο πρόσωπο της Ζαν Μορό τονίζοντας την ομορφιά του. Η πρωταγωνίστρια κυκλοφορεί χωρίς σκοπό στο Παρίσι. Αγωνιά, έχει μόνο μια προσδοκία, να μάθει τα νέα του εραστή της. Τα πλάνα της ταινίας είναι μοναδικά. Ένα λιτό δράμα, ένας σκηνοθέτης με όραμα, πρωταγωνιστές που εκπέμπουν τη δική τους αυτοτελή γοητεία, η μουσική του Μάιλς Ντέιβις είναι καταπληκτική. Η μουσική που έγραψε για την ταινία έχει τη δική της οντότητα. Είναι ένα αριστούργημα της τζαζ.
Στην ταινία εμφανίζονται μερικά από τα γνωστότερα ονόματα του γαλλικού και παγκόσμιου κινηματογράφου. Και είναι θαυμάσιο να βλέπεις αυτούς, τους μετέπειτα γνωστούς, ηθοποιούς στα πρώτα τους βήματα.
Σκηνοθεσία: Λουί Μαλ
Σενάριο: Ροζέρ Νιμιέ, Λουί Μαλ, Νοέλ Καλέφ
Φωτογραφία: Ενρί Ντεκαέ
Μοντάζ: Λεονίντ Αζάρ
Μουσική: Μάιλς Ντέιβις
Πρωταγωνιστούν: Ζαν Μορό, Μορίς Ρονέ, Ζορζ Ποζουλί, Φελίξ Μαρτέν, Λίνο Βεντούρα, Ζαν-Κλοντ Μπριαλί
