Το John Wick (2014) εμφανίστηκε σχεδόν αθόρυβα, όμως πολύ γρήγορα απέδειξε ότι δεν επρόκειτο για ακόμη ένα τυπικό φιλμ εκδίκησης. Το έργο προβάλλει απόψε -Πέμπτη 8 Ιανουαρίου- το Star στις 22:10
Χωρίς διάθεση για ψευδοβάθος ή αφηγηματική φλυαρία, η ταινία των Τσαντ Σταχέλσκι και Ντέιβιντ Λιτς επαναφέρει το action στη βασική του αρετή: την καθαρότητα. Το φιλμ δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον ήρωά του, αλλά να τον ορίσει μέσα από πράξεις, ρυθμό και σιωπές.
Η υπόθεση είναι σχεδόν στοιχειώδης. Ένας συνταξιούχος εκτελεστής χάνει το τελευταίο προσωπικό του καταφύγιο και επιστρέφει βίαια σε έναν κόσμο που νόμιζε πως είχε εγκαταλείψει. Αυτή η αφηγηματική λιτότητα λειτουργεί υπέρ της ταινίας, καθώς επιτρέπει την πλήρη συγκέντρωση στη σωματικότητα και στη δράση. Η βία δεν παρουσιάζεται ως χάος, αλλά ως χορογραφία. Οι σκηνές μάχης είναι ευανάγνωστες, χωρίς υπερβολικά κοψίματα, και το περίφημο gun-fu μετατρέπεται σε φυσική γλώσσα ενός επαγγελματία που κινείται με ακρίβεια και οικονομία.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ο κόσμος που ξεδιπλώνεται στο περιθώριο της ιστορίας. Το Continental, τα χρυσά νομίσματα και οι άγραφοι κανόνες ενός υπόγειου δικτύου δολοφόνων παρουσιάζονται υπαινικτικά, δημιουργώντας την αίσθηση ενός σύμπαντος που προϋπάρχει της ταινίας. Αυτή η επιλογή προσδίδει βάθος χωρίς επεξηγήσεις και αφήνει χώρο στη φαντασία του θεατή.
Στο κέντρο όλων αυτών βρίσκεται ο Κιάνου Ριβς, σε μια ερμηνεία λιτή και σιωπηλή. Δεν υποδύεται έναν ήρωα που απολαμβάνει τη βία, αλλά έναν άνθρωπο παγιδευμένο σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Η ταινία δεν προσποιείται ότι είναι κάτι περισσότερο από αυτό που είναι, και ακριβώς γι’ αυτό πετυχαίνει: ως ένα κομψό, συνειδητοποιημένο και επιδραστικό action φιλμ που ανανέωσε το είδος.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Λιτς, Τσαντ Σταχέλσκι
ΠΑΙΖΟΥΝ: Κίανου Ριβς, Μάικλ Νίκβιστ, Αλφι Αλεν, Γουίλεμ Νταφόε, Αντριάν Παλίκι
