Θέατρο – “Tea Ceremony” ανεβαίνει στο Bios για ένα δεύτερο κύκλο παραστάσεων
Ο Μάριος Ιωάννου -από σκηνής- παίρνει μια ειρηνική στιγμή του χρόνου και στην πάροδό της τη μετατρέπει σε ένα καταιγιστικό κοινωνικοπολιτικό σχόλιο.
Ο μονόλογος στην παράσταση “Tea Ceremony”, που επιστρέφει για έναν δεύτερο κύκλο στο Bios, μιλά για το διαχρονικό τραύμα στην εξαρτητική, τέρμα χειριστική σχέση του δυνατού με τον αδύνατο και την εργαλειοποίησή της ως δεδομένο στις ανθρώπινες σχέσεις.
Το Tea Ceremony μεταφέρει το κοινό του, σε ένα ιαπωνικό δωμάτιο όπου τελείται μια παραδοσιακή τελετή τσαγιού. Η Γκέισα Κικουνοχάνα (Ανθισμένο Χρυσάνθεμο) με απαλότητα και ευγένεια δημιουργεί ένα μεταξένιο τοπίο για το πνεύμα και τις αισθήσεις των παρευρισκόμενων. Όλα είναι αρμονικά και ιδανικά, μα δε μένουν εκεί.
Το ανήσυχο πνεύμα της, την παρασύρει σε ερωτήσεις που ηχούν σαν εκρήξεις στο αρμονικό περιβάλλον. Ποιοι μαζεύουν το μυρωδάτο τσάι μας; Ποιοι και κάτω από ποιες συνθήκες μαζεύουν τον χρυσό που κοσμεί τα φλυτζάνια τσαγιού μας; Οι απαντήσεις οδηγούν σε ένα ταξίδι από ζοφερές αλήθειες, που αφορούν στη σύγχρονη δουλεία, στην παιδική εργασία, στο εμπόριο σωμάτων και ψυχών ανθρώπων που γεννήθηκαν σε «άτυχες» γωνιές της γης. Η τελετή αποδομείται, μα όχι ολοκληρωτικά. Όσοι βρεθούν στο ιαπωνικό δωμάτιο, θα γίνουν μάρτυρες μιας φωτεινής αλήθειας που σώζει και σώζεται. Η ιδιότυπη τελετουργία τσαγιού θα πετύχει τελικά τον δικό της σκοπό.
-Για τη σχέση δυνατού – αδύναμου έχει καταπιαστεί, διαχρονικά, το σύνολο της τέχνης. Τελικά γιατί αυτή η εξαρτητική πράξη παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο;
Ίσως γιατί είναι οι αρχέτυποι κανόνες μιας φύσης και ενός πεπρωμένου που ‘φυγείν αδύνατον’ για όλους τους έμβιους οργανισμούς, συμπεριλαμβανόμενων και των ανθρώπων. Η οποιαδήποτε ανάλυση της εξουσίας (πολιτικής, ακαδημαϊκής, ιατρικής, γονεϊκής, ερωτικής κοκ) είναι απόρροια ενός θεμελιώδους ‘εγώ’ που όλοι κουβαλούμε μέσα μας και που θέλει να ζήσει και να επιβιώσει σε ένα χάος από παρόμοια ‘εγώ’. Η εξάρτηση μπορεί να αποφευχθεί μόνο με συνειδητή προσπάθεια εξέλιξης και ανέλιξης αλλά και με παρατήρηση του εγώ και των συναισθημάτων του όταν αυτό συγκεράζεται με τους γύρω του. Για μένα η τέχνη είναι ένας άλλος δρόμος προς την υπέρβαση, ταυτόσημη με την αλήθεια της ψυχής του καθενός μας, όπως ακριβώς ο Χριστός είναι αγάπη.
«H ηθική μεταβάλλεται όπως ακριβώς και οι ειδήσεις στα social media που έχουν πια και την δύναμη να τη μετασχηματίζουν, με εφιαλτικούς ρυθμούς και μαζί, μικρόκοσμους και μικρό-κοινωνίες.»
-Τα social media είναι η ηθική υπερφορολόγηση των ζωών μας;
Να ξεκινήσω λέγοντας πως η ηθική μεταβάλλεται όπως ακριβώς και οι ειδήσεις στα social media που έχουν πια και την δύναμη να τη μετασχηματίζουν, με εφιαλτικούς ρυθμούς και μαζί, μικρόκοσμους και μικρό-κοινωνίες. Βαρύς ο φόρος που πληρώνουμε. Το κόστος; Έλλειψη ζωτικής ενέργειας, έλλειψη κριτικής σκέψης, έλλειψη συμπόνιας. Σε ένα άλλο έργο των SRSLΥ yours είχαμε καταπιαστεί ακριβώς με αυτό. Το Picture Perfect είχε ακριβώς 3 χαρακτήρες ανθρώπων που είναι σαν λοβοτομημένοι, με το κινητό στο χέρι, σαν να ‘ναι προέκταση του σώματός τους. Tην ηθική τους τη δανείσαν σε likes και followers για να υπάρχουν, να αξίζουν η τουλάχιστον να νομίζουν ότι αξίζουν.
Μα ο άνθρωπος είναι θεϊκό ον και ίσως κάποτε θυμηθεί την πραγματική του φύση και πάμε σε άλλες δονήσεις απεξαρτημένοι από τα προϊόντα του Elon Musk και του Zuckerberg.
-Η παράσταση επαναλαμβάνεται στο Bios. Τι κράτησες από την πρώτη περίοδο που το παρουσίασες εκεί;
Δουλεύοντας με τον αγαπημένο μου Άχιμ έμαθα να λέω ‘εμείς’. Ακόμα και τώρα που δεν ζει, αυτό λέω. Το όνομα της ομάδας μας άλλωστε είναι SRSLY yours. Η πρώτη περίοδος ήταν για μένα μαγική αφού συναντήθηκαν μέσα μου τα χρόνια μου στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (που βρίσκεται απέναντι), την αίσθηση χαράς με τον σύντροφό μου όπου είχαμε γνωριστεί στην Αθήνα και επιστρέφαμε με έναν από τους καρπούς της αγάπης μας, το χειροκρότημα της πρεμιέρας που διέκρινα στα πρόσωπα από τα νιάτα μου, στην πόλη που αγάπησα πολύ, τη Στέφανι και τη Νάταλι, που είναι οι κολλητές μου στην Αθήνα και με έβαψαν και με βοήθησαν γενικότερα, Τον Κέβιν, τον αγαπημένο φίλο του Άχιμ που έκοβε σε κομφετί χρυσές κορδέλες, που χρησιμοποιεί η παράσταση σε μια σκηνή (θα το δείτε). Και βέβαια, η νέον επιγραφή του Bios, αυτό το ‘Love Never Ends’ να αγκαλιάζει όλες τις μνήμες και αισθήσεις που βίωνα. Από φέτος αυτό το ‘love’ θα αγκαλιάσει και τη μνήμη του αγαπημένου μου. Έτσι προχωρά η ζωή.
-Η παράσταση “Tea Ceremony” είναι στην αγγλική γλώσσα. Την έχεις παρουσιάσει και εκτός Ελλάδος. Πες μου για τις αντιδράσεις των -διαφορετικών- κοινών που την έχουν παρακολουθήσει.
Ως SRSLY yours δημιουργήσαμε παραστάσεις στα Αγγλικά και αυτό μας επέτρεψε να παίξουμε σε Θέατρα και Φεστιβάλ στην Ευρώπη. Παραστάσεις μας ανέβηκαν στο Βερολίνο, τη Ζυρίχη, στο Γκέτεμποργκ, τη Βρέμη. Με το ‘Tea Ceremony’ φωτίσαμε σκηνές στο Μιλάνο, το Τορίνο, το Μαυροβούνιο, το Σεράγεβο και αλλού. Η ιερή ενέργεια των πολλών που γίνονται ο ένας καθώς προχωρά η παράσταση και, στη συνέχεια, αυτός ο ένας σε εμπνευσμένο διάλογο με τον ηθοποιό, ήταν αυτό που κατάφερνε η παράσταση. Το έχουν πει σπουδαίοι δάσκαλοι. Θέατρο δεν είναι μόνο κείμενο και λέξεις. Είναι και ενέργεια. Μια ενεργειακή τελετή που στοχεύει να επικοινωνήσει με τους θεατές πέρα από την παθογένεια της χώρας που ζούνε και την προσωπική τους ιστορία. Από τη Σικελία στη σκιά του ηφαιστείου της Αίτνας μέχρι το βροχερό Εδιμβούργο, το ταξίδι με την Γκέισα προκαλούσε παρόμοιο ρυθμό αναπνοής και συγκίνηση. Να προσθέσω πως την παράσταση την έχουν παρακολουθήσει και άνθρωποι που δε γνωρίζουν καλά Αγγλικά οπότε μην το σκέφτεστε. Αν τα Αγγλικά σας δεν είναι πολύ καλά, θα αντιληφθεί η ψυχή αυτό που χρειάζεται και θα το κάνει δικό της.
-Η φυγή του συντρόφου σου σήμανε και την ενδυνάμωση της σχέσης σου με το θέατρο;
Μου αρέσει που χρησιμοποιείτε την λέξη ΄φυγή’ και χαίρομαι για αυτό. Έχει ελπίδα η “φυγή”. Σημαίνει πως κάποιος έφυγε για κάπου, πως δεν τέλειωσε. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν πως δε θέλω να ξανακάνω θέατρο γιατί, αν δεν είναι μέσα στην αίθουσα ο Άχιμ, δεν έχω λόγο να παίξω. Μοιραζόμουν μαζί του το θέατρο εδώ και δέκα χρόνια, σχεδόν αποκλειστικά. Αδερφική μου ψυχή ο αγαπημένος μου, βλέπαμε το ίδιο.
Σαν πέρασε λίγος καιρός και θέλησα να κάνω μια τελετή για τους φίλους του στην Κύπρο, που έζησε και αγάπησε για δεκαέξι χρόνια, η εκκλησία δεν ήταν διαθέσιμη να φιλοξενήσει ένα μνημόσυνο γιατί ήταν προτεστάντης (και καλά). Το επόμενο καταφύγιο που σκέφτηκα ήταν το δεύτερο μας σπίτι, το Θέατρο. Εκεί έγιναν τελετές σε διάλογο με την ψυχή του. Οργανικά και μαγικά ξέχασα την αρχική μου αντίδραση και βρέθηκα ξανά στο Θέατρο. Ακόμη περισσότερο το αγαπώ γιατί από τώρα και στο εξής νιώθω ότι θα τον συναντώ κάθε φορά εκεί. Μετά από έναν χρόνο σιωπής μου λοιπόν ξεκινώ με το Tea Ceremony που σκηνοθέτησε και όχι μόνο. Ραντεβού με τον Άχιμ την πρώτη του Νοέμβρη λοιπόν.
“Tea Ceremony” – Το «βιογραφικό» της παράστασης:
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Κύπρο και έκτοτε έχει ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ευρώπης αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, με το κοινό να την αγκαλιάζει από την αρχή. Το «Tea Ceremony» τιμήθηκε με το Βραβείο καλύτερης παράστασης στο Φεστιβάλ Θεάτρου Milano Off το 2019, ενώ το 2020 ο Μάριος Ιωάννου, απέσπασε το Βραβείο Αντρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Fiat, στο Μαυροβούνιο. Σημαντικοί σταθμοί για το έργο ήταν οι παραστάσεις στο Τορίνο, στη Ρώμη, στο Εδιμβουργο (Zoo Playground ) και το Φεστιβάλ MESS. στο Σεράγιεβο. Επόμενος σταθμός της παράστασης είναι το Λονδίνο.
Το «Tea Ceremony» των SRSLY_yours, είναι αποτέλεσμα συνεργασίας καλλιτεχνών από Κύπρο, Ελλάδα, Γερμανία και Ιαπωνία.
Το φετινό ανέβασμα αφιερώνεται στη μνήμη του δραματουργού και σκηνοθέτη της παράστασης, Achim Wieland, που ήταν και ο δημιουργός των SRSLY_yours.Ο πολύτιμός μας Achim έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στη Σικελία κατά τη διάρκεια ανεβάσματος της παράστασης εκεί.
Βιογραφικό Μάριου Ιωάννου
Απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου αρχές του 90′, ο Μάριος Ιωάννου ξεκίνησε την πορεία του στο Θέατρο Σφενδόνη ως Πυλάδης και Αγγελιοφόρος στην «Ιφιγένεια στη Χώρα των Ταύρων» σκην.’Αννας Κοκκίνου. Ακολούθησαν συνεργασίες στο ελεύθερο θέατρο με τον Σταμάτη Φασουλη, τον Θανάση Σαράντο και άλλους και στο Εθνικό Θέατρο με σκηνοθέτες τους Α.Καλογρίδη και Ν.Καραθάνο. Στην Κύπρο όπου και γεννήθηκε διακρίθηκε για το ρόλο του ως Ποπρίτσιν στο «Ημερολόγιο ενός Τρελού» του Ν. Γκόγκολ, σκην. Σπύρου Χαραλάμπους και «Βόυτσεκ» του Μπυχνερ, σκην Achim Wieland..Συμμετείχε σε πολυάριθμες ελληνικές και διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές. Ξεκίνησε με σκηνοθέτη τον Νίκο Κούνδουρο στους «Φωτογράφους» και ξεχώρισε στα «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρ.Χαραλαμπιδη και «Bourek» του V.Nikolic και «Kalabush» των Α.Φλωρίδη και Θ.Νικολαΐδη που του χάρισε το Βραβείο Α ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2004.
Για το ρόλο του δε ως Andy στο «Fish n Chips» σκην.Ηλία Δημητρίου, έλαβε τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ «Cyprus Film days» το 2010, χρονιά ιδιαίτερα σημαντική, μια και τότε ίδρυσε με τον αείμνηστο σύντροφο του Achim Wieland, την ομάδα SRSLY yours. Μαζί δημιούργησαν παραστάσεις επινοημένου θεάτρου, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία σε πολλά Ευρωπαϊκά Φεστιβάλ και θέατρα στο εξωτερικό, αποσπώντας συχνά εξαιρετικές κριτικές, διακρίσεις και βραβεία. Σημαντικότερες παραστάσεις τους: «The Fear Industry», «Man on the Roof», «Picture perfect». Ο Μάριος συνεχίζει με τους SRSLY yours μια και είναι πολύτιμη κληρονομιά από τον αγαπημένο του Achim.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία- Δραματουργία: Achim Wieland – Στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η παράσταση.
Ερμηνεία: Μάριος Ιωάννου
Κείμενο: Achim Wieland, Μάριος Ιωάννου, Ensemble
Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Akiko Hamazaki
Χορογραφία-Κίνηση: Αλέξης Βασιλείου
Σκηνικά-κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Βασίλης Πετεινάρης
Touring Light Concept: Γιώργος Λαζόγλου
Παραδοσιακός ιαπωνικός χορός: Zuiou Shinozuka
Περούκα: Μάριος Νεοφύτου
Υπεύθυνες επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη και Χρύσα Ματσαγκάνη
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ:
1-2, 8-9 και 15-16 Νοεμβρίου
Στις 21:00
Διάρκεια: 70 λεπτά
Bios MAIN 84
Πειραιώς 84
τηλ. 2103425335
Προπώληση: https://www.more.com/theater/tea-ceremony-1/
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 13 €, Μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65 ετών, ΑΜΕΑ) 10€
