Μια λίστα ευχών — Τι θα μπορούσαν να σημαίνουν για εμάς τα Χριστούγεννα;
Ευχόμαστε Χριστούγεννα συμπερίληψης — όπου καμία ταυτότητα δεν περισσεύει και κανένας άνθρωπος δεν νιώθει ξένος.
Να είναι οι γιορτές μια υπενθύμιση ότι η αγάπη δεν έχει φύλο, χρώμα, γλώσσα ή σύνορα.
Ευχόμαστε έναν κόσμο χωρίς φόβο, χωρίς μίσος, χωρίς φασισμό — όπου οι λέξεις “μαζί” και “ισότιμα” δεν χρειάζονται επεξήγηση.
Να βρίσκει δικαιοσύνη κάθε πληγή της κοινωνίας — και ειδικά εκείνη των νεκρών των Τεμπών, που ζητούν αλήθεια και ευθύνη.
Ευχόμαστε μνήμη που δεν ξεχνά και συλλογική φωνή που δεν σωπαίνει.
Να χωράνε στο ίδιο τραπέζι οι ευάλωτοι, οι αόρατοι, οι άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά να σταθούν όρθιοι.
Ευχόμαστε γιορτές με λιγότερη αδικία και περισσότερη φροντίδα — όχι ως φιλανθρωία, αλλά ως δικαίωμα.
Να φωτίζονται οι ζωές όσων εργάζονται αδιάκοπα, όσων μένουν εκτός κάδρου, όσων δεν είχαν ποτέ “διακοπές”.
Ευχόμαστε για τα παιδιά: ασφάλεια, εκπαίδευση, χώρο για όνειρα — όχι άλλες απώλειες που βαραίνουν γενιές.
Να γίνει η τρυφερότητα πολιτική πράξη και η αλληλεγγύη καθημερινή συνήθεια.
Ευχόμαστε ένα μέλλον όπου οι πρόσφυγες δεν θα πνίγονται στη σιωπή της θάλασσας και της αδιαφορίας.
Να σβήσουν οι κραυγές του ρατσισμού και να ακουστούν οι ιστορίες εκείνων που δεν τους δόθηκε ποτέ μικρόφωνο.
Ευχόμαστε υγεία δημόσια, προσβάσιμη, κοινή — όχι προνόμιο λίγων.
Να δώσουμε χώρο στη θλίψη και στον θυμό, γιατί κι αυτά είναι κομμάτι της αλήθειας μας.
Ευχόμαστε πολιτισμό που θεραπεύει, τέχνη που ανοίγει δρόμους και λέξεις που δεν πληγώνουν.
Να αγαπάμε χωρίς όρους και να σεβόμαστε χωρίς αστερίσκους.
Ευχόμαστε δικαιοσύνη για όσους χάθηκαν άδικα — και ευθύνη για όσους χρωστούν απαντήσεις.
Να μεγαλώσει η πίστη στον άνθρωπο, όχι ως σύνθημα, αλλά ως πράξη καθημερινή.
Ευχόμαστε Χριστούγεννα με αλήθεια: όχι με βιτρίνες, αλλά με ανθρώπους που κοιτάζονται στα μάτια.
Και, πάνω απ’ όλα, ευχόμαστε ελπίδα — όχι αφελή, αλλά πεισματάρα, που επιμένει μέχρι να αλλάξει ο κόσμος.
