Ο κρίσιμος χρόνος μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης

του Γιάννη Παναγόπουλου

Η πρόσφατη υπουργοποίηση του Θάνου Πλεύρη, οι καιρό τώρα υπουργοποιημένοι Μάκης Βορίδης και Άδωνης Γεωργιάδης δε σερβίρονται πια ως γραφικά βαρίδια του ακροδεξιού χώρου. Ούτε ως σκοτεινές γωνίες της ιστορίας. Οι μεταμελημένες μπάμπουσκες της ελληνικής ακροδεξιάς, που πλέον δηλώνουν πίστη στη δημοκρατική τους ροπή, δηλώνουν “συγνώμη” για την πρότερη συμπεριφορά τους σε επιλεγμένες ομάδες της κοινωνίας. Εννοείται εξαιρούνται εκείνες που δεν έχουν τη δύναμη να την απαιτήσουν. Εκεί η δυναμική τους εκτονώνεται. Εκεί μπορούν να αυτοοριστούν ως φίλτρα ηθικής μιας κοινωνίας που, ας πούμε, δε θέλει τα παιδιά της να διδάσκονται αριστερή κοινωνιολογία αλλά περισσότερα θρησκευτικά.

Η ελληνική ακροδεξιά, συμπεριλαμβανομένου και του τόσο αιθέρια φιλόδοξου Κωστή Μπογδάνου, δεν έκρυψε ποτέ τη φιλοδοξία της να γίνει ρυθμιστής των πολιτικών διεργασιών της χώρας. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Οι σολίστες της ακροδεξιάς, με το βαρύτατο προσβλητικό κατά της δημοκρατίας παρελθόν, σήμερα φαντάζουν ως χαρούμενοι εργοδηγοί μιας εργολαβίας που ξεπερνά το πολιτικό τους μπόι. Ο ρόλος του ενδιάμεσου τους ενδιαφέρει τα μάλα. Όπως το ζαμπόν στο τοστ δίνει τη γεύση, όχι το ψωμί, εκείνοι αυτοπροβάλλονται ως οι χρήσιμοι ρολίστες μιας δημοκρατίας που μοιάζει να βαρέθηκε τον εαυτό της. Η διαμεσολάβηση του περισσότερου αυταρχισμού που προωθεί η κυβέρνηση ενάντια σε κάθε κοινωνική τάξη που τολμά να διαφωνήσει μαζί της τονώνει την αξία της παρουσίας τους. Καμία έκπληξη το ότι δηλώνουν παρόντες σε μια κοινωνική μετάβαση που περιορίζει δικαιώματα πολιτών. Καμία έκπληξη το ότι η διαφωνία δεν έχει θέση στον δημόσιο λόγο. Καμία έκπληξη πως το σώμα μπορεί να εργαλειοποιηθεί στο πλαίσιο του απαραίτητου διαχωρισμού ανάμεσα σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους.

Η κυβέρνηση ονειρεύεται μια επιστροφή στην κανονικότητα. Το έχει δηλώσει πολλές φορές αυτό. Προφανώς δεν το εννοεί. Αν δεχτούμε πως η κανονικότητα είναι μέρος της πρόσφατης ιστορικής μας μνήμης τότε, επιστρέφοντας στα έργα και τις ημέρες του ακροδεξιού τρίο στούτζες του παρόντος κυβερνητικού σχήματος, γνωρίζουμε πως μόνο αποσταθεροποιητικό ρόλο μπορεί να παίξει.

Ο κρίσιμος χρόνος μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης ολοκληρώνεται. Ποια θα είναι η επόμενη μέρα; Ο Θάνος Πλεύρης είναι ο νέος υπουργός υγείας. Πρόσφατα δήλωσε συγνώμη για το αντισημιτικό του παρελθόν. Λέτε να κάνει το ίδιο και για τους πρόσφυγες ή τους γκέι;