Οκτώβρης – Ο μήνας έχει το δικό του soundtrack! Απλώς χρειάζεται λίγο σιωπή για να το βρεις
Ο Οκτώβρης έχει πάντα κάτι από καθαρό αέρα και μικρές εσωτερικές σιωπές. Δεν είναι μήνας αλλαγής, είναι μήνας που μαλακώνει τις άκρες των πραγμάτων και αφήνει τη μουσική να μπαίνει πιο βαθιά, χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις. Δέκα κομμάτια σαν μικρές παύσεις ανάμεσα σε όσα μας συμβαίνουν. Ηχοι που δεν φωνάζουν, αλλά επιμένουν να υπάρχουν.
1 Marbert Rocel – Always on My Mind
Ένα κομμάτι που δεν νοσταλγεί αλλά θυμάται. Απαλό groove, σχεδόν διαφανές, σαν σκιά από παλιά καλοκαίρια που δεν τελείωσαν ποτέ.
2 Nouvelle Phénomène – All Away
Synthpop από τη Βουδαπέστη, με εκείνη την ψυχρή ρομαντική αύρα που θα ταίριαζε σε μια σκηνή νυχτερινής πόλης. Κάπου ανάμεσα σε Human League και Italo, αλλά πιο τρυφερό.
3 Nilüfer Yanya – Hey (Pixies cover)
Η πιο ώριμη διασκευή που έχω ακούσει στο “Hey”. Δεν προσπαθεί να το αλλάξει το κάνει δικό της με φωνή γεμάτη απόσταση και οικειότητα μαζί.
4 Soulwax ft. Chloe Sevigny – Heaven Scent
Τέσσερα λεπτά καθαρής ενέργειας. Spoken και πνεύμα, κομμάτι που θα μπορούσε να παίζει ασταμάτητα χωρίς να κουράζει ούτε δευτερόλεπτο.
5 Camp Claude – Trap
Υγρή ατμόσφαιρα, Dream pop με λίγο σκοτάδι μέσα της.
6 Élodie Gervaise – IMYG
Μινιμαλιστικό, γαλλικό και ευάλωτο. Η φωνή της Elodie κρατάει αυτή την απόσταση σαν να προστατεύει κάτι πολύ εύθραυστο.
7 Galatée – Le Cœur
Ο ρυθμός χτυπά ήρεμα, σαν καρδιά που θυμάται. Γαλλική κομψότητα, χωρίς να προσπαθεί καθόλου.
8 Molly Nilsson – Mona-Lisa’s Smile
Η Nilsson όπως πάντα: κυνική, τρυφερή και αποστασιοποιημένη την ίδια στιγμή. Ένα χαμόγελο που ξέρει ήδη πώς θα τελειώσει.
9 Pional – Of My Mind
Βαθύ και υπνωτικό. Ο ήχος της Μαδρίτης μέσα από ένα φως που τρεμοπαίζει. Ένα κομμάτι που το αφήνεις να κυλήσει.
10 Sophie Hunger – There Is Still Pain Left (Anja Schneider Remix)
Το κλείσιμο που έπρεπε. Κλασσικό αλλά το remix της Schneider το κάνει σχεδόν τελετουργικό.
