Μάρκος Ψυχάρης
Ο Ντάνι Μπόιλ δηλώνει για την ταινία του 28 Χρόνια Μετά (2025), που βγήκε στους κινηματογράφους: «Δεν με ενδιέφερε να φτιάξω άλλη μια ταινία τρόμου. Με ενδιέφερε να μιλήσω για το πώς είναι να είσαι άνθρωπος σήμερα – όταν όλα γύρω σου δείχνουν να καταρρέουν.»
Ο αναγνωρισμένος Βρετανός σκηνοθέτης συνεργάζεται με τον σεναριογράφο Άλεξ Γκάρλαντ και παρουσιάζουν μετα-αποκαλυπτική ταινία τρόμου. Είναι η τρίτη ταινία μετά τις 28 Μέρες Μετά (2002) και 28 Εβδομάδες Μετά (2007).
28 Χρόνια Μετά – Το σενάριο της νέας ταινίας του Μπόιλ μάς θυμίζει κάτι από το αληθινό – όχι τόσο μακρινό – παρελθόν μας.
Έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που ο ιός ξέφυγε από ένα εργαστήριο βιολογικών όπλων, και τώρα, κατά τη διάρκεια μιας επιβεβλημένης καραντίνας, κάποιοι έχουν βρει τρόπους να ζουν ανάμεσα στους μολυσμένους.
Μια τέτοια ομάδα επιζώντων ζει σε ένα μικρό νησί που συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με μια μοναδική, ισχυρά φυλασσόμενη γέφυρα. Όταν ένας από την ομάδα φεύγει από το νησί για μια αποστολή στην καρδιά της ηπειρωτικής χώρας, ανακαλύπτει μυστικά, θαύματα και φρικαλεότητες που έχουν μεταλλάξει όχι μόνο τους μολυσμένους αλλά και άλλους επιζώντες.
Ο Μπόιλ δηλώνει: «Η πρώτη ταινία είχε σχεδόν DIY αισθητική. Στο έργο 28 Χρόνια Μετά θέλαμε να κρατήσουμε αυτό το συναίσθημα – αλλά με τα εργαλεία του σήμερα. Ψηφιακές κάμερες, drone, βία που δε σου αφήνει περιθώριο να αποστασιοποιηθείς.»
28 Χρόνια Μετά – Το φιλμ αντηχεί την ηχώ του Brexit, της πανδημικής ανασφάλειας και του μετα-ανθρώπινου φόβου, μέσα από την ιστορία μιας νέας επιδημίας που εξελίσσεται περισσότερο σαν κοινωνικό φαινόμενο παρά σαν ιατρικό συμβάν.
Μια από τις πιο σημαντικές επιτυχίες της ταινίας είναι η εμβάθυνση στους χαρακτήρες. Δεν πρόκειται απλώς για ανθρώπους που τρέχουν να σωθούν· πρόκειται για ανθρώπους που προσπαθούν να θυμηθούν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Μπόιλ συμπυκνώνει το σκεπτικό του γύρω από το νέο του έργο, δηλώνοντας:
«Πάντα πίστευα ότι οι ταινίες μου δεν είναι για το χάος – είναι για την προσπάθεια να κρατήσεις έναν ηθικό πυρήνα μέσα στο χάος.»
Το 28 Χρόνια Μετά δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη επιστροφή. Είναι μια σκοτεινή, συναισθηματική και έντονα πολιτική επανεκκίνηση ενός franchise που πάντα στόχευε ψηλότερα από τα συμβατικά όρια του τρόμου. Ο Ντάνι Μπόιλ καταφέρνει να παραδώσει όχι μόνο μια δυνατή κινηματογραφική εμπειρία, αλλά και ένα σχόλιο πάνω στο συλλογικό μας τραύμα – με τρόπο ωμό, ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινο.
Ντάνι Μπόιλ – Η δυνατή ματιά ενός ικανότατου σκηνοθέτη
Ο Ντάνι Μπόιλ γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1956 στο Μάντσεστερ. Ο Βρετανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος έγινε γνωστός για την τολμηρή οπτική εικόνα και την πληθωρική ενέργεια των ταινιών του.
Ο Μπόιλ ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο, υπηρετώντας ως καλλιτεχνικός διευθυντής (1982–85) στο Royal Court Theatre Upstairs και ως αναπληρωτής διευθυντής (1985–87) στο Royal Court Theatre.
Το 1987 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την τηλεοπτική ταινία Scout. Σκηνοθέτησε διάφορα άλλα τηλεοπτικά έργα πριν ξεκινήσει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, Μικρά Εγκλήματα Μεταξύ Φίλων(1994).
Το 1996 ο Μπόιλ εκτόξευσε την καριέρα του με την τεράστια επιτυχία του Trainspotting. Η σκοτεινή χιουμοριστική ματιά της ταινίας στους εξαρτημένους από την ηρωίνη, γραμμένη από τον Χοτζ και με πρωταγωνιστή ξανά τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ (Μικρά Εγκλήματα Μεταξύ Φίλων), έγινε διεθνής επιτυχία και είχε πάρα πολύ μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Παραγωγή: Μπέρναρντ Μπέλου, Ντάνι Μπόιλ, Άλεξ Γκάρλαντ, Άντριου Μακντόναλντ
Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ
Πρωταγωνιστούν: Τζόντι Κόμερ, Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζακ Ο’Κόνελ, Άλφι Γουίλιαμς, Ρέιφ Φάινς
