«…Για μένα ένα τέτοιο έργο μπορεί να αποβεί ψυχοφθόρο κυρίως στη διάρκεια των προβών. Εκεί προσπαθώ να δημιουργήσω, να ψάξω και εντός μου, να κτίσω τον χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, σταδιακά εγκαταλείπω τη συναισθηματική μου εμπλοκή, με στόχο να ισορροπώ μέσα από την τεχνική…»
Με μια πορεία που διατρέχει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες θεατρικής και κινηματογραφικής δημιουργίας, ο Γιώργος Συμεωνίδης ανήκει στους ηθοποιούς που αντιμετωπίζουν την τέχνη τους ως πράξη έρευνας, πειθαρχίας και ηθικού στοχασμού.
Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ και υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright στο πρόγραμμα Intercultural Drama Studies του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, έχει συνδέσει τη διαδρομή του με σκηνοθέτες και σχήματα που άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στο σύγχρονο ελληνικό και διεθνές θέατρο.
Συνεργάτης επί χρόνια του Θεάτρου ΑΤΤΙΣ του Θεόδωρου Τερζόπουλου, αλλά και διεθνών ομάδων όπως η Complicité, με συμμετοχές σε έργα που κινούνται από την αρχαία τραγωδία έως τη σύγχρονη δραματουργία, ο Συμεωνίδης έχει καλλιεργήσει μια υποκριτική γλώσσα όπου το σώμα, η ένταση και η πολιτική διάσταση του θεάτρου βρίσκονται σε διαρκή διάλογο. Παράλληλα, η παρουσία του στον κινηματογράφο, με κορυφαία στιγμή τη βραβευμένη ερμηνεία του στη Διόρθωση του Θάνου Αναστόπουλου, επιβεβαιώνει το εύρος και το βάθος της δουλειάς του.
Στο «Intra Muros» του Alexis Michalik σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, επιστρέφει σε ένα έργο υψηλής ψυχολογικής και πολιτικής έντασης, όπου τα όρια της συναίνεσης, της εξουσίας και της ανθρώπινης σχέσης δοκιμάζονται διαρκώς. Στη σύντομη συζήτησή μας μιλά για τη δυσκολία και το κόστος τέτοιων ρόλων, για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ελευθερία και τον εξαναγκασμό, αλλά και για την ηθική απόσταση που καλείται να κρατήσει ο ηθοποιός απέναντι στους ήρωές του.
Το Intra Muros κινείται ανάμεσα στο ψυχολογικό, το υπαρξιακό και το πολιτικό. Ποια διάσταση θεωρείτε κυρίαρχη;
Η ψυχολογική και η υπαρξιακή διάσταση βρίσκονται στο υπόβαθρο του έργου. Είναι φανερές οι συγκρούσεις που βιώνουν οι χαρακτήρες σε αυτά τα επίπεδα. Ωστόσο, θα ξεχώριζα την πολιτική διάσταση ως κυρίαρχη στο σύνολο του έργου, γιατί μέσα από τα ανθρώπινα πάθη και τα λάθη αναδύονται ζητήματα κοινωνικού προβληματισμού: παραβατικότητα, εγκλεισμός, νόμος, δικαιοσύνη, αποκλεισμός, επανένταξη.
Πόσο δύσκολο ή ψυχοφθόρο μπορεί να αποβεί ένα τέτοιο έργο για τον ηθοποιό;
Για μένα ένα τέτοιο έργο μπορεί να αποβεί ψυχοφθόρο κυρίως στη διάρκεια των προβών. Εκεί προσπαθώ να δημιουργήσω, να ψάξω και εντός μου, να κτίσω τον χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, σταδιακά εγκαταλείπω τη συναισθηματική μου εμπλοκή, με στόχο να ισορροπώ μέσα από την τεχνική.
Τι αποκαλύπτει το έργο για τα όρια των ανθρώπινων σχέσεων σήμερα; Υπάρχει όριο ανάμεσα στη συναίνεση και στον εξαναγκασμό;
Το έργο αποκαλύπτει ότι τα όρια των σχέσεων είναι “αντικείμενα” ρευστά. Μεταβάλλονται· μπορεί να είναι ελαστικά ή σταθερά. Να είναι λεπτά και να χάνονται εύκολα ή να είναι αδιαπέραστα. Ανάμεσα στη συναίνεση και στον εξαναγκασμό, το όριο είναι λεπτότατο, εύθραυστο και πάντα κοντά στην κατάρρευση.
Πώς δουλεύεται σωματικά η βία στη σκηνή, αποφεύγοντας τη ρεαλιστική ταυτολογία;
Η σωματική βία, όπως και κάθε τι που παρουσιάζεται επί σκηνής, είναι αποτέλεσμα πρόβας. Υπάρχουν σαφείς οδηγίες και τεχνική· ένα είδος χορογραφίας. Πρόβα — και πάλι πρόβα.
Υπήρξαν στοιχεία του ρόλου που σας τρόμαξαν ή σας ξεπέρασαν ηθικά;
Δεν τρόμαξα από τον ρόλο. Έγινα, όμως, πιο στοχαστικός γύρω από έννοιες όπως η παρόρμηση, το εγώ, το εμείς, ο έρωτας, το λάθος και το σωστό, το δίκαιο και το άδικο. Ο ρόλος σαφώς με ξεπερνά ηθικά. Για μένα είναι μια υποθετική οντότητα, με συμπεριφορές που μου είναι ξένες.
Ποια ατάκα συνοψίζει τον ήρωά σας και γιατί;
«Μετά την προδοσία, ήμουν ελεύθερος».
Μια βαρύτατη δήλωση αυτοαναίρεσης, σαρκασμού και επίγνωσης της ματαιότητας.
Η παράσταση «Intra Muros» του Alexis Michalik σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη παίζεται στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου κάθε Τετάρτη στις 21.15, Πέμπτη στις 21.00, Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 18.15. Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε ΕΔΩ
Μετάφραση Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία Παντελής Δεντάκης
Μουσική Σταύρος Γασπαράτος
Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος Ηλένια Δουλαδίρη
Σχεδιασμός φωτισμών – Bίντεο Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Βοηθός σκηνοθέτη Κατερίνα Λούβαρη Φασόη
Παίζουν Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Νικόλας Δροσόπουλος, Μαργαρίτα Κλάγκου, Αμαλία Νίνου, Γιώργος Συμεωνίδης
Οπτική ταυτότητα Θεάτρου του Νέου Κόσμου 2025-26 Creative director – Art director: Πάρις Μέξης | Art director – Graphic designer: Θωμάς Παλυβός
