«Σωτηρία, με λένε» | Η Κάτια Γκουλιώνη είναι η Σωτηρία Μπέλλου για 75 λεπτά

Η παράσταση «Σωτηρία, με λένε» με την Κάτια Γκουλιώνη ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Μικρό Χορν και είναι αφιερωμένη στη μνήμη της Σοφίας Αδαμίδου και της Ντίνας Κώνστα.

«Σωτηρία, με λένε» – Στα αριστερά της σκηνής έχει στηθεί ένα κρεβάτι νοσοκομείου. Δεν είναι σύγχρονο. Σε παραπέμπει στην εποχή που οι ανάσες της Σωτηρίας Μπέλλου ήταν μετρημένες.

Πρώτο κουδούνι, οι θεατές ετοιμάζονται να πάρουν τις θέσεις τους. Σέλφις πριν τα τηλέφωνα μπουν στο αθόρυβο. Το Μικρό Χορν γεμίζει και όλο αυτό το διάστημα από σκηνής η Σωτηρία Μπέλλου, που ερμηνεύει η Κάτια Γκουλιώνη, περιμένει υπομονετικά την ώρα που η παράσταση θ’ αρχίσει. Είναι ξαπλωμένη. Θα γίνει η Μπέλλου για όσο διαρκεί η παράσταση.

Ναι, αυτό είναι ένα έργο, που αν βρεις εισιτήριο να το παρακολουθήσεις, θα σε συγκινήσει από την αρχή μέχρι το φινάλε του, όταν από τα ηχεία του θεάτρου ακούγεται το «Ζεϊμπέκικο» από το Βρώμικο Ψωμί (1972) του Διονύση Σαββόπουλου, που ερμηνεύει μοναδικά η Μπέλλου.

Η παράσταση ρέει με τον τρόπο της. Αυτή είναι μια παράσταση που μπορεί να σε βρει δακρυσμένη ή δακρυσμένο στο φινάλε της. 

Το έργο:

Βράδυ. Η Σωτηρία βρίσκεται στο νοσοκομείο λίγο πριν την εγχείρηση που θα της στερήσει τη φωνή. Η ζωή της θα περάσει σαν ταινία μπροστά από τα μάτια της. Οι δικοί της άνθρωποι, η οικογένειά της, ο άντρας της, τα πάθη της. Άνθρωποι που αγάπησε και την αγάπησαν κι άλλοι που την πίκραναν ή την στήριξαν όταν πρωτοξεκίνησε. Η Σοφία Βέμπο που χωρίς να το γνωρίζει τη μύησε στο τραγούδι, Ο Βασίλης Τσιτσάνης που της άνοιξε το δρόμο, ο Παπαϊωάννου που αγάπησε βαθιά. Φτάνει μέχρι τον Ανδριόπουλο και τον Σαββόπουλο που την έφεραν πιο κοντά στις νεότερες γενιές.

Αυτό το βράδυ η Σωτηρία θα «βουτήξει» σε μια ζωή που επηρεάστηκε σημαντικά από συνθήκες και γεγονότα μιας ολόκληρης εποχής.