Γιατί το Μικρό Ταρανδάκι κερδίζει οκτώ υποψηφιότητες για βραβεία BAFTA*;

Γιάννης Παναγόπουλος συντάκτης στο fragilemag.gr

Το Μικρό Ταρανδάκι (2024) είναι εκείνη η pop σειρά που καταφέρνει να μιλά με απόλυτο και απροσχημάτιστο τρόπο σε δύο γενιές. Εκείνη που αυτοπαγιδεύτηκε και συστήθηκε με ένα updated τύπου ναρκισσισμό ακριβώς τη στιγμή που γεννήθηκαν τα social media και ο καθένας μπορούσε να μάθει περισσότερα από ποτέ για τη ζωή του άλλου, και εκείνη που τα βρήκε “στημένα” και λειτουργικά έτοιμα να φιλοξενήσουν, να πυροδοτήσουν, να εξελίξουν τη νοσηρότητα του stalking.

Ίσως η παραπάνω παραδοχή είναι και το μυστικό επιτυχίας της σειράς. Το stalking μας αφορά όλους. Είναι το παιδί της εποχής μας. Ο δημιουργός της, Ρίτσαρντ Γκαντ, που πρωταγωνιστεί και υπογράφει το σενάριο, έχει στήσει τον απόλυτο τηλεοπτικό αντιήρωα. Στο Μικρό Ταρανδάκι είναι ο πρωταγωνιστής Ντόνι Νταν, ένας αποτυχημένος stand-up κωμικός, καθόλου φωτογενής ηθοποιός, που δουλεύει σ’ ένα αδιάφορο μπαρ και “κρεμά” τη ζωή του στις ορέξεις μιας διαταραγμένης γυναίκας.

Το Μικρό Ταρανδάκι είναι η αφήγηση ενός ψυχικά ευνουχισμένου άνδρα που επιμένει να αναζητά καριέρα ως stand-up κωμικός, συναντώντας την καλλιτεχνική αποτυχία σε κάθε απέλπιδα απόπειρα να κάνει τους άλλους να γελάσουν με τα αστεία του.

Από την άλλη, η Μάρθα είναι μια καταδικασμένη stalker. Ο Ντόνι δεν είναι το πρώτο της θύμα. Οι αρχές γνωρίζουν τη δράση της. Κυκλοφορεί ελεύθερη. Έχει σπουδάσει δικηγόρος. Έχει πάρει πτυχίο Νομικής με άριστα. Αφιερώνει όλη τη μέρα της στην παρακολούθηση (ηλεκτρονική ή δια ζώσης) του θύματός της. Είναι υπέρβαρη. Ζει παρακολουθώντας, συχνά σαδίζοντας τους ανθρώπινους στόχους της.

Κάποιος θα μπορούσε ν’ αναρωτηθεί αν αυτή η εμφανισιακά ευάλωτη γυναίκα μπορεί να διαλύσει τις ζωές των άλλων. Μπορεί!

Ο Ρίτσαρντ Γκαντ, δημιουργός και πρωταγωνιστής της σειράς 'Μικρό Ταρανδάκι

Μικρό Ταρανδάκι – Μια καθόλου Netflix σειρά στο Netflix

Ο Ρίτσαρντ Γκαντ επινόησε μια σειρά που αποθεώνει την κλειδαρότρυπα! Σε όλη τη διάρκεια της σειράς έχεις την αίσθηση πως παρακολουθείς την καταστροφή της ζωής του. Ναι, αυτό το έχουμε δει και σε άλλες σειρές. Η αξία που κάνει τη διαφορά είναι ότι στο Ταρανδάκι του η χαμένη του ιδιωτικότητα γίνεται και δική σου χαμένη ιδιωτικότητα. Κατά μια έννοια, η σειρά που έγραψε είναι μια τεράστια ψυχαναλυτική συνεδρία από τη μεριά του θεραπευόμενου.

Με βάση την εμπειρία του, ο Γκαντ δήλωσε πως ήθελε να δημιουργήσει μια σειρά όπου θα μπορούσε να αφηγηθεί την ιστορία του, προβάλλοντας την ουσία της σχέσης που διαμόρφωσε – έστω και ως θύμα – με τη stalker του. Το περιβάλλον της γνωριμίας τους και η εξέλιξή της έχουν τις ρίζες τους στην ψυχική ασθένεια, και αυτό είναι κάτι που ο δημιουργός του Baby Reindeer («Μωρό Τάρανδάκι») αποθεώνει.

Το Μικρό Ταρανδάκι δεν έχει φαντεζί καστ. Κανένα τεχνικό εφέ δεν έρχεται να πασαλείψει την ανάγκη του εντυπωσιασμού, που πρέπει – έτσι κι αλλιώς – να θερίσει σε μια τυπική Netflix σειρά ο θεατής. Νοερά το βλέπεις σαν long-play story στα social. Πόσο πιο pop πια;

Η Μάρθα και ο Ντόνι Νταν από τη σειρά 'Μικρό Ταρανδάκι' συναντιούνται σε μπαρ, μια σκηνή από την ατμοσφαιρική δραματική σειρά.

Το Μικρό Ταρανδάκι έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 11 Απριλίου 2024.

Το Μικρό Ταρανδάκι κυριαρχεί στα BAFTA TV με οκτώ υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών  Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον δημιουργό Ρίτσαρντ Γκαντ, καθώς και δύο υποψηφιοτήτων για Β’ Γυναικείο Ρόλο, με τις Τζέσικα Γκάνινγκ και Νάβα Μάου. Η τελευταία γίνεται η πρώτη ανοιχτά τρανς υποψήφια στα τηλεοπτικά βραβεία BAFTA.

Αυτό που κάνει το Μικρό Ταρανδάκι ακόμη πιο συγκλονιστικό είναι το γεγονός ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ο Σκωτσέζος κωμικός Ρίτσαρντ Γκαντ έζησε μια ακραία περίπτωση παρενόχλησης, δεχόμενος μέσα σε 4,5 χρόνια: 41.071 emails, 350 ώρες ηχογραφημένων μηνυμάτων, 744 tweets, 46 Facebook μηνύματα και 106 σελίδες γραπτών επιστολών.

*Τα BAFTA (British Academy of Film and Television Arts) είναι τα πιο σημαντικά βραβεία κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Απονέμονται από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και θεωρούνται η βρετανική εκδοχή των Όσκαρ.