Το παράδειγμα της Ahoo Daryaei – Η γυναίκα ως θρησκευτικό εξάρτημα μιας άνισης παράδοσης.
Πριν λίγες μέρες η εικόνα της ημίγυμνης φοιτήτριας από το Ιράν σόκαρε εκείνο το κοινό ανθρώπων που η σκέψη του παραμένει ενεργή και η ενσυναίσθησή του ακονισμένη. Η ιστορία της Ahoo Daryaei δεν είναι μια εξατομικευμένη, αυτοτελής περίπτωση. Αυτό θα τακτοποιούσε εύκολα το περιστατικό.
Η νεαρή γυναίκα έβγαλε τα ρούχα της, κυκλοφόρησε χωρίς αυτά σε δημόσιο χώρο. Πολλοί μιλούν για ψυχωσικό επεισόδιο. Ναι, μπορεί να έχει συμβεί αυτό αλλά θα βολέψουμε την άποψή μας σ’ ένα τόσο στενό πλαίσιο;
Όλοι αυτοί απλά συμπεραίνουν κάτι, προσπερνώντας ένα πολύ συγκεκριμένο γεγονός. Ότι πριν το περιστατικό η Ahoo Daryaei είχε κακοποιηθεί – τιμωρηθεί από την παραθρησκευτική ομάδα Basij. Τι είχε κάνει; Πληροφορίες λένε ότι φορούσε τη μαντίλα στο κεφάλι της με λάθος τρόπο. Η άσκηση βίας σ’ έναν άνθρωπο που υποφέρει μπορεί να προκαλέσει ψυχική αναστάτωση.
Η βία και οι αποκλεισμοί που δέχονται οι γυναίκες -όχι μόνο- στο Ιράν για θρησκευτικούς λόγους ξεπερνά το πιο σκοτεινό κομμάτι της φαντασίας μας. Η Daryaei δεν παύει να είναι άνθρωπος.
Η κυβερνητική εκπρόσωπος του Ιράν Φετιμέχ Μοχατζερανί, εμφανίστηκε στα μίντια προβάλλοντας ένα καθησυχαστικό αφήγημα.
Ακολουθώντας τον βαθύ θρησκευτικό ενδυματολογικό κώδικα, ντυμένη στα μαύρα, αφήνοντας ακάλυπτα μόνο το μέτωπο, τα μάτια και το στόμα της δήλωσε: “Αντί να βλέπουμε το ζήτημα αυτό από την οπτική της ασφάλειας, καλύτερα να το βλέπουμε από την κοινωνική οπτική και να επιδιώξουμε να λύσουμε τα προβλήματα αυτής της φοιτήτριας ως ενός διαταραγμένου προσώπου”.
Μια γυναίκα προβάλλει το πρόσωπο της υγειονομικής ευαισθησίας σε μια άλλη γυναίκα ξεπερνώντας το θέμα της βίας και εστιάζοντας μόνο στην ψυχική του αστάθεια. Μας είναι αρκετό;
Ένα ερώτημα που αφορά όλους μας – Εάν απορρίπτουμε τις διακρίσεις λόγω φύλου, γιατί τις αποδεχόμαστε στη θρησκεία;
Ο αποκλεισμός των γυναικών από την ιεροσύνη και οι σεξιστικές αντιλήψεις που είναι ενσωματωμένες στα θρησκευτικά δόγματα παραβιάζουν τις αρχές και αξίες του 21ου αιώνα για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Ωστόσο, η περιθωριοποίηση των γυναικών στη θρησκεία δεν μας έχει απασχολήσει αρκετά σοβαρά μέχρι σήμερα.
Το παράδειγμα της πολιτισμένης δύσης
Σε Ευρώπη και Αμερική η υπάρχουσα νομοθεσία επισημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις σε βάρος οποιουδήποτε ατόμου με βάση το φύλο.
Όμως ο νόμος επιτρέπει κάποιες ειδικές εξαιρέσεις στο ζήτημα αυτό, όπως είναι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις. Σύμφωνα με αυτές τις εξαιρέσεις, οι θρησκευτικές οργανώσεις είναι ελεύθερες να αρνηθούν στις γυναίκες να χειροτονούνται ως κληρικοί.
Ο σεξισμός και ο μισογυνισμός είναι ρητά συνυφασμένοι στο δόγμα και τις παραδόσεις όλων των κυρίαρχων θρησκειών.
Ο Θεός προσωποποιείται και απεικονίζεται ως άρρεν και οι εκπρόσωποί του είναι αρσενικού φύλου.
Οι άνδρες διαθέτουν υψηλότερη πνευματική εξουσία σε σύγκριση με τις γυναίκες και οι περισσότερες θρησκείες δεν επιτρέπουν την χειροτονία των γυναικών στον κλήρο.
Ορισμένες θρησκείες απαγορεύουν στις γυναίκες να κάθονται μαζί με τους άνδρες στους χώρους λατρείας, και ορισμένοι χώροι λατρείας αρνούνται την είσοδο σε γυναίκες.
Θρησκευτικά κείμενα υιοθετούν έννοιες όπως η διανοητική, ηθική και πνευματική κατωτερότητα των γυναικών και η θρησκεία χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει χονδροειδείς μορφές ανισότητας των φύλων σε όλο τον κόσμο.
Οι θρησκευτικές αρχές καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποκλείσουν τις γυναίκες, ωστόσο πολλές γυναίκες τις ακολουθούν. Η ύπαρξη αυτών των διπλών μέτρων και σταθμών υποδηλώνει ότι, ως κοινωνία, βρίσκουμε ακόμα τον αποκλεισμό των γυναικών αποδεκτό και απρόσβλητο από την κριτική.
Ωστόσο, καλό θα ήταν να αμφισβητήσουμε την ηθική της επιβολής αυτών των σεξιστικών και μισογυνιστικών απόψεων στα παιδιά.
Είναι δύσκολο να κατανοηθεί το γιατί εξακολουθούν τα κορίτσια και οι νέες γυναίκες να διδάσκονται δόγματα που τις τοποθετούν σε περιορισμένους ρόλους στη θρησκεία, στην οποία μυούνται. Αυτό ενσταλάζει σε αυτές – ήδη από νεαρή ηλικία – ιδέες ότι δεν ανήκουν σε θέσεις εξουσίας και ηγεσίας. Έρευνες καταδεικνύουν τη ζημιά που προκαλείται με την συνεχιζόμενη αυτή πρακτική.
Πρέπει να υπενθυμίζεται στις νέες γυναίκες και τα κορίτσια ότι έχουν κάθε δικαίωμα να απορρίπτουν τις σεξιστικές και μισογυνιστικές ιδέες που τους επιβάλλονται από άνδρες που τις αντιμετωπίζουν ως κατώτερές τους.
Δικαιούνται να είναι θυμωμένες με όσους προσπαθούν να τους υπαγορεύσουν τη θέση, τον ρόλο και τις επιλογές τους. Δεν οφείλουν σεβασμό σε αυτούς τους άνδρες και θα πρέπει να αναρωτηθούν γιατί εκείνοι τους φέρονται με τόση ασέβεια.
Μια καλή εκπαίδευση και ανατροφή των παιδιών σημαίνει να διδάσκουμε ότι είναι ελεύθερα να σκέφτονται και να κάνουν τις επιλογές τους και πρέπει να τα εξοπλίσουμε με τις δεξιότητες να το κάνουν.
Το να διδάσκουμε στα κορίτσια την ισότητα και ότι αξίζουν πλήρη συμμετοχή στη δημόσια ζωή έρχεται σε αντίθεση με πολλές σύγχρονες επικρατούσες θρησκείες.
Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να είναι απαλλαγμένα από διακρίσεις και αποτελεί κατάχρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους να μην τα αντιμετωπίζουμε με ισότητα και σεβασμό.
Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ασκούν τη θρησκεία τους όπως θέλουν εάν δεν βλάπτουν κανέναν.
Το γεγονός όμως, ότι οι θρησκευτικές οργανώσεις εμπίπτουν σε ειδικές νομοθετικές εξαιρέσεις αναφορικά με τις διακρίσεις με βάση το φύλο, και καθώς επίσης τυγχάνουν ειδικών φορολογικών απαλλαγών, οφείλει να μας απασχολήσει πολύ σοβαρά. Όσο εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιες εξαιρέσεις, οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί δικαίως να εντοπίσει και να αμφισβητήσει αυτές τις ανισότητες.
Ωστόσο, η θρησκεία θεωρείται ιερή και κάθε κριτική γύρω από το θέμα θεωρείται αμφιλεγόμενη ή και απαράδεκτη. Οι θρησκείες ωστόσο δεν θα πρέπει να μένουν στο απυρόβλητο.
Οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι είναι πραγματικά ιερό: ο σεβασμός των παραδόσεων μιας περασμένης εποχής ή των βασικών αρχών της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Εάν οι θρησκείες παραμένουν αναχρονιστικές ως προς το ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γιατί να τους οφείλουμε οποιαδήποτε τυφλή υπακοή;
Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει επίσης, όταν αυτοί οι θεσμοί αποτυγχάνουν και σε άλλα βασικά ηθικά ζητήματα που κατά καιρούς έρχονται στην επιφάνεια με πάσης φύσεως σκάνδαλα, κατάχρηση εξουσίας και διαφθοράς στους κόλπους τους.
με πληροφορίες από guardian
