Παύλος Μεθενίτης: Το «Τσιγαμάκι» της ζωής του
Ωραία -και επιβλαβής- απόλαυση της καθημερινότητας το τσιγάρο, αλλά ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Παύλος Μεθενίτης αποφάσισε μετά από 35 συναπτή έτη καπνίσματος να το κόψει και να γυρίσει το κεφάλι του αλλού…
Μα όλα αυτά τα … ντουμανιασμένα χρόνια έδωσαν τροφή για τη πρώτη -ημί-αυτοβιογραφική, χιουμοριστική και συναρπαστικά γραμμένη – συλλογή διηγημάτων του με το τίτλο «Τσιγαμάκι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος και τα διαβάζεις με κομμένη την ανάσα και μ’ ένα… ελαφρώς πικρό χαμόγελο στα χείλη.
Οι εικοσιπέντε σύντομες ιστορίες, εικοσιπέντε εικόνες από τη ζωή του συγγραφέα, στις οποίες υπάρχει τουλάχιστον ένα τσιγάρο – αναμμένο, όχι διακοσμητικό.
Το “Τσιγαμάκι” είναι ένα βιβλίο σαν απολογισμός, κατά κάποιον τρόπο, μιας ευδοκίμου καπνιστικής σταδιοδρομίας, που άρχισε στα δεκάξι του συγγραφέα, συνεχίστηκε για τέσσερις, σχεδόν, δεκαετίες και έληξε ούτε ενδόξως, ούτε αδόξως, αλλά αποτόμως και οριστικώς πριν από δώδεκα χρόνια. Ο συγγραφέας δεν μετανιώνει ούτε για ένα τσιγάρο, από τις εκατοντάδες χιλιάδες που πέρασαν από τα χέρια του (και τα πνευμόνια του…), δεν αποκηρύσσει τη ζωή του, αλλά ασφαλώς συνιστά σε όλους είτε να το κόψουν, είτε να μη το αρχίσουν.
Στις 25 ιστορίες παρελαύνουν οι φίλοι του, οι γονείς του, η γιαγιά του, το αίσθημά του, o γιος του, ο διοικητής του στο στρατό, ο λυκειάρχης του κι οι συνάδελφοί του, ενώ, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα τσιγάρα, κάποιες είναι απολαυστικές, και κάποιες σκέτο φαρμάκι. Όλες όμως είναι βγαλμένες από τη ζωή (του), όπως λένε, την πραγματική και τη φανταστική.
«Εικοσιπέντε μικρές ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι και αυτοβιογραφικές, εάν δεν επενέβαινε η φαντασία μου για να τις αλλάξει κατά το δοκούν, όπου, όσο και όπως γουστάρει, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα, ούτε και σε μένα. Όλες όμως αρθρωμένες γύρω από το τσιγάρο» λέει ο Παύλος Μεθενίτης και συμπληρώνει με το χιούμορ που τον διακρίνει: «εικοσιπέντε πακέτα, που περιέχουν τουλάχιστον ένα τσιγάρο, και τις εμπειρίες, πραγματικές και μη, που συνδέθηκαν μαζί μου στο σχολείο, το στρατό, τη δουλειά, τον έρωτα, την καθημερινή ζωή. Εικοσιπέντε κείμενα που άρχισα να γράφω όταν το έκοψα μαχαίρι, στις 8 Σεπτεμβρίου 2014, ώρα 8.30 το πρωί, μετά από 36 συναπτά έτη καπνίσματος. Άκαπνος έκτοτε, παραμένω ωστόσο ένας επίτιμος καπνιστής – εγώ γενίτσαρος δεν γίνομαι».
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2014, ημέρα Δευτέρα, ώρα 8:30 το πρωί, μετά από 36 χρόνια καπνίσματος, ο Παύλος Μεθενίτης έκοψε το τσιγάρο μαχαίρι. Δώδεκα χρόνια αργότερα θυμάται ακόμη με λεπτομέρειες όχι μόνο το χωροχρονικό στίγμα αλλά και το ψυχοσωματικό του τη στιγμή της κρίσιμης απόφασης.
«Είχα αποφασίσει» λέει σήμερα ο συγγραφέας και δημοσιογράφος «να το κόψω, πριν πάω, εκείνες τις αποφράδες πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, σ’ ένα δυαράκι που είχε αγοράσει ο πατέρας μου με το εφάπαξ στα Καμένα Βούρλα, το οποίο θεωρώ, εδώ και 40 χρόνια, κάτι σαν το ησυχαστήριό μου. Εκεί, μόνος μου, με τα βιβλία, τα γραψίματα και τις μουσικές μου, βρήκα το σθένος να το κόψω» !
Δεν ήταν ασφαλώς ένα και μοναδικό το τελευταίο τσιγάρο εκείνης της μέρας. «Χρειάστηκαν περισσότερα τσιγάρα – τρία. Ήπια τον καφέ μου, κάπνισα το τελευταίο μου (Άσσο Ιντερνάσιοναλ), πέταξα το υπόλοιπο πακέτο στα σκουπίδια μετά πόνου ψυχής, μάζεψα τα πράγματά μου, έκλεισα το σπίτι, και γύρισα στην Αθήνα με το ΚΤΕΛ. Αισθάνθηκα σαν να αποχωρίζομαι για πάντα ένα αγαπημένο μου πρόσωπο».
Παύλος Μεθενίτης – Βιογραφικά στοιχεία
Ο Παύλος Μεθενίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Από το 1990 συνεργάζεται με περιοδικά, εφημερίδες, ιστοσελίδες, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ως αρθρογράφος, ελεύθερος ρεπόρτερ, κινηματογραφικός και τηλεοπτικός συντάκτης, κειμενογράφος, ερευνητής και ραδιοφωνικός παραγωγός.
Από το 2019 αρθρογραφεί στην Εφημερίδα των Συντακτών, και από το 2024 υπογράφει το εβδομαδιαίο ραδιοφωνικό χρονογράφημα “Ραδιογράφημα”, καθώς και τα “Σφηνάκια”, τα καθημερινά ένθετα ετυμολογικής φαντασίας, στον Αθήνα 9.84.
Το 2012 κέρδισε, μαζί με τον σκηνοθέτη, το Βραβείο Σεναρίου στις “Νύχτες Πρεμιέρας” για την ταινία μικρού μήκους “Παγόβουνο”. Ένα διήγημά του έχει λάβει το Πρώτο Βραβείο στο διαγωνισμό “Αντώνης Σαμαράκης”. Το 2019 έλαβε τιμητικό έπαινο σε λογοτεχνικό διαγωνισμό της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.
Από τις εκδόσεις Καστανιώτη έχουν εκδοθεί τέσσερα μυθιστορήματά του: “Η Συνέντευξη”, “Η Μαμά”, “Aμανίτα Μουσκάρια” και “Ο Άλλος”. Το “Αμανίτα Μουσκάρια” έχει εκδοθεί και ως γκράφικ νόβελ, με σχέδια του Θανάση Πέτρου, από τις εκδόσεις Γνώση. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, το “Άδειο Άλογο”, κυκλοφόρησε το 2020 από τις εκδόσεις Εύμαρος, ενώ ο ίδιος οίκος εξέδωσε φέτος τη συλλογή διηγημάτων “Τσιγαμάκι”. Είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Ευάννα Βενάρδου, και έχει ένα γιο.
