Η – σε αυτή την περίπτωση – σκηνοθέτις Χριστίνα Χριστοφή θέλει να μας ξεναγήσει στο σύνηθες μαύρο του ανθρώπινου εαυτού. Τα καταφέρνει.
Η παράσταση «Σκληρές Φωτογραφίες» του Κυριάκου Βέη επιστρέφει για περιορισμένες παραστάσεις στο Studio Μαυρομιχάλη και μας “μιλά” για την ανάγκη ενός αυτοκαταστροφικού εξαρτημένου άνδρα να συμφιλιωθεί με τις επιλογές του. Το έργο απόψε ολοκληρώνει τον κύκλο του στη θεατρική σκηνή. Έστω και στο πάρα ένα αξίζει να τη δεις. Η Χριστίνα Χριστοφή απάντησε ερωτήσεις μας γύρω από το έργο που σκηνοθέτησε αλλά και το κοινωνικό αποτύπωμα που αφήνει η εποχή μας.
-Ένας αναβάτης, δύο τοποθεσίες: Παρίσι, Κούβα. Ένα εξωτικό “επάγγελμα”, δύο μυθικοί προορισμοί. Ο ήρωας της παράστασης παλεύει με τα φαντάσματά του σε ένα περιβάλλον γεμάτο αισθητικούς και ηθικούς πειρασμούς. Ο εθισμός, όμως, είναι ένα πρόβλημα που συναντιέται σε όλες τις κοινωνίες. Κατά την άποψή σας το κεντρικό πρόβλημα του ήρωά σας ποιο είναι;
Το πρόβλημα του Οδυσσέα είναι ότι δεν έχει πια τρόπο να αντιμετωπίσει το κενό που έχει μέσα του, πρέπει να επανεφεύρει τον εαυτό του αν θέλει να συνεχίσει να ζει. Πριν αποσυρθεί το γέμιζε με τις νίκες, τα ναρκωτικά, τις κούρσες. Τώρα όμως βρίσκεται σε μια υπαρξιακή μετάβαση, για να συνεχίσει θα πρέπει να βρει άλλους τρόπους, οι νίκες και οι κούρσες ανήκουν πια στο παρελθόν. Τα “όπλα” που είχε δε λειτουργούν πια, κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά όταν έρχεσαι στη μέση ηλικία. Όταν φτάνεις σε ένα σημείο που έχεις παρελθόν αλλά έχεις και μέλλον, σε ένα σημείο που δεν έχεις πια την ορμή, τους μύθους και εν μέρει την τυφλότητα της νεότητας και καλείσαι να βρεις άλλους τρόπους για να συνεχίσεις.
-Ο ορισμός του νικητή και του χαμένου στην περίπτωση της παράστασής σας ποιος είναι;
Ο νικητής από τον χαμένο στις Σκληρές Φωτογραφίες έχει λίγα χιλιοστά διαφορά. Ο νικητής από τον χαμένο κρίνεται στη λεπτομέρειες και αυτό ακριβώς ήταν και το στοιχείο που με τράβηξε σε αυτό το έργο. Ζούμε σε κοινωνίες που αυτός που χάνει παίρνει την ταμπέλα του loser, η επιτυχία είναι συνυφασμένη με τις νίκες, την καταξίωση, την αναγνώριση, για να επιβιώσεις πρέπει να είσαι άλογο κούρσας, αν θέλεις να είσαι ένα άγριο άλογο που τρέχει ελεύθερο ή θα σε μαντρώσουν ή θα σε σκοτώσουν. Αυτό όμως το κυνήγι της νίκης αφήνει ένα κενό, το κενό που αντιμετωπίζει ο Οδυσσέας.
-Η αίσθηση της διαίρεσης υπάρχει πια πολύ έντονα ανάμεσά μας. Η έννοια της συμφιλίωσης πότε και πώς θα μπορούσε να έρθει;
Δύσκολη η απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Χρειαζόμαστε πιστεύω περισσότερη ενδοσκόπηση, να αντιληφθούμε τα προσωπικά μας κίνητρα, τις δικές μας δυσκαμψίες, τα δικά μας πάθη και μετά να προσπαθήσουμε πραγματικά και γενναιόδωρα να έρθουμε στη θέση του άλλου. Συζήτηση, αποδοχή και μια ενασχόληση με το πνεύμα μας. Όταν οι άνθρωποι γίνονται υλιστές αποκτηνώνονται.
-Η παράστασή σας ανεβαίνει ξανά. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις από την πρώτη της εκδοχή;
Όχι, δεν υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις. Κρατήσαμε τη σκηνοθετική γραμμή και προσπαθήσαμε να εμβαθύνουμε όσο μπορούμε περισσότερο.
-Η τέχνη στην εποχής της παγκοσμιοποίησης ποια μορφή παίρνει;
Υπάρχουν αισιόδοξοι και απαισιόδοξοι τρόποι να το δει κανείς αυτό. Από τη μία υπάρχει μεγαλύτερη ευκολία αν θέλουμε να εκτεθούμε στην τέχνη που συμβαίνει σε άλλα μέρη του πλανήτη, έχουμε τη δημιουργική πρόκληση να παντρέψουμε κουλτούρες και τεχνικές, από την άλλη, η αναζήτηση της ταυτότητας γίνεται πιο σύνθετη και κάτι που πιστεύω ότι είναι σημαντικό, η αξιολόγηση της τέχνης έχει συνδυαστεί με το οικονομικό κέρδος, κάτι που είναι επικίνδυνο.
Μετά την θερμή υποδοχή κοινού και κριτικών, η παράσταση «Σκληρές Φωτογραφίες» του Κυριάκου Βέη σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χριστοφή επιστρέφει για περιορισμένες παραστάσεις στο Studio Μαυρομιχάλη
Ο Οδυσσέας είναι, ή μάλλον ήταν, ένας κορυφαίος τζόκεϊ. Με άλογό του τον Πρίγκιπα, ένα δύστροπο αλλά καθαρόαιμο άλογο που δέχεται μόνο αυτόν για αναβάτη, κερδίζει το ένα τρόπαιο μετά το άλλο. Ο ιππόδρομος, ο αγώνας, ήταν η ζωή του, αλλά ο πιεστικός τρόπος ζωής, οι υφηλές απαιτήσεις και προσδοκίες τον οδήγησαν στις καταχρήσεις. Ο Οδυσσέας, στη δύση πια της καριέρας του, έχοντας πλέον και ένα μικρό παιδί και σύντροφο που μένουν στη Γαλλία, κάνει ακόμα μία προσπάθεια να αποτοξινωθεί. Έρχεται λοιπόν στην Κούβα λίγες μέρες μετά το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο, γιατί εδώ είχε καταφέρει να αποτοξινωθεί την τελευταία φορά. Στην Κούβα συναντάει τον πατέρα του ο οποίος τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στην Αβάνα.
Οι «Σκληρές Φωτογραφίες» είναι ένα έργο με τρεις δυνατούς χαρακτήρες, δύο άντρες και ένα άλογο, που άλλοτε συγκρούονται και άλλοτε συνεργάζονται, τρία πρόσωπα με παράλληλες διαδρομές αλλά την ίδια ανάγκη συμφιλίωσης με τις επιλογές, τα ταλέντα, την τύχη και τα λάθη τους. Τρία πρόσωπα που έκαναν τις επαναστάσεις τους και τώρα αναλογίζονται αν κέρδισαν ή όχι, που αναμετρώνται με εθισμούς και φόβους, με το παρελθόν τους αλλά και το μέλλον που δείχνει δύσκολο και αβέβαιο.
Όπως και στον ιππόδρομο, στη ζωή ποντάρεις στο πιο δυνατό άλογο ή στο άλογο που δεν θα ποντάρουν οι άλλοι, δοκιμάζεις την τύχη σου, κάνεις επιλογές, κυνηγάς την επιτυχία, βάζεις στόχους, θέλεις με επιμονή και πείσμα να κερδίζεις για να καταλάβεις στο τέλος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία.
Στο τέλος του αγώνα, στο σκληρό φώτο φίνις, οι χαμένοι από τους νικητές έχουν μόνο μια τρίχα διαφορά.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ: Θεατρικό έργο: Κυριάκος Βέρης Σκηνοθεσία: Χριστίνα Χριστοφή Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Μαργαρίτης Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη Παραγωγή: ΜΠΙΠ
Διανομή: Πρίγκιπας (άλογο): Δημοσθένης Φίλιππας Οδυσσέας (αναβάτης): Σπύρος Ασημένιος Πατέρας: Δημήτρης Μαργαρίτης
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Έως 21 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια παράστασης: 70’
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 12 €
Δεκτές ατέλειες
Προπώληση εισιτηρίων: VIVA & και στο ταμείο του θεάτρου
https://www.viva.gr/tickets/theater/sklires-fotografies/
Θέατρο STUDIO MΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια
