Συνέντευξη | Νίνα Παπαγεωργίου: «…σώμα και ψυχή σε μια ιστορία που ανήκει σε όλους…». Η απώλεια δεν μπορεί να ξεπεραστεί, ενσωματώνεται στο DNA μας. Όμως, υπάρχει μια άτυπη υποχρέωση να συνεχίσουμε να ζούμε. Μέσα σε όλο το σκοτάδι, εξακολουθούμε να αισθανόμαστε την ανάγκη για σύνδεση, για νόημα, για αγάπη.
Στην παράσταση «Στάση // Ποτάμι» η Νίνα Παπαγεωργίου έρχεται αντιμέτωπη με ένα από τα πιο επώδυνα και ανοιχτά τραύματα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας: την τραγωδία των Τεμπών.
Νεα ηθοποιός, βρίσκεται στη σκηνή του ΙΣΟΝ ως μοναδική ζωντανή παρουσία, σε έναν ρόλο που απαιτεί λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην προσωπική συγκίνηση και την καλλιτεχνική κατάθεση, σε ένα έργο της Σοφίας Γουργουλιάννη σε σκηνοθεσία της Σοφέλπης Στάικου, που αφήνει την αίσθηση ενός ντοκουμέντου του συναισθηματικού κενού που άφησε το έγκλημα των Τεμπών.
Πένθος, οργή και μνήμη είναι οι τρεις άξονες πάνω στους οποίους ακροβατεί η ηρωίδα της σε μια ιστορία που όπως λέει και η ίδια «ανήκει σε όλους»
Η παράσταση Στάση // Ποτάμι αγγίζει ένα τραύμα που είναι ακόμη ανοιχτό στην ελληνική κοινωνία. Φοβηθήκατε ποτέ ότι είναι «πολύ νωρίς» για να ειπωθεί θεατρικά;
Φόβος αναμφίβολα υπήρχε και υπάρχει, καθώς το τραύμα των Τεμπών είναι ακόμα ανοιχτό και πονάει βαθιά την ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, σκέφτομαι αν είναι ποτέ πολύ νωρίς για να μιλήσεις για την αλήθεια, αρκεί βέβαια να γίνεται πάντα με σεβασμό. Υπάρχει η ανάγκη να μην αφήσουμε την σιωπή να καλύψει του τραίνου τον κρότο.
Πώς μπορεί το θέατρο να συνομιλήσει με ένα συλλογικό τραύμα όπως αυτό των Τεμπών;
Δημιουργώντας έναν ασφαλή χώρο για τον θεατή να αισθανθεί ότι δεν είναι μόνος στον πόνο και την οργή. Να βιώσει το πένθος και την απώλεια σαν μια συλλογική εμπειρία και να δεσμευθεί ότι δε θα ξεχάσει.
Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να διαχειριστεί επί σκηνής ένα τόσο πρόσφατο και τραυματικό γεγονός για την κοινωνία;
Η αλήθεια είναι ότι είναι τεράστια ευθύνη και ο βαθμός δυσκολίας είναι μεγάλος. Δανείζεις το σώμα και τη φωνή σου σε μια τέτοια ιστορία, η οποία ανήκει σε όλους, οπότε πρέπει να ισορροπήσεις σε μια λεπτή γραμμή, ανάμεσα στην προσωπική συγκίνηση και την καλλιτεχνική απόδοση. Και φυσικά, είναι πολύ δύσκολο να μην λυγίσεις.
Δε θέλαμε να κάνουμε μια παράσταση για να δει ο κόσμος, αλλά για να μην λησμονήσει τα γεγονότα
Πώς ισορροπεί η παράσταση ανάμεσα στη μνήμη, το πένθος και την ανάγκη για κάθαρση;
Ισορροπία επέρχεται μέσω της ειλικρίνειας του κειμένου, της σκηνοθεσίας και της ερμηνείας. Δε θέλαμε να κάνουμε μια παράσταση για να δει ο κόσμος, αλλά για να μην λησμονήσει τα γεγονότα. Βέβαια, δεν είμαι σίγουρη ότι μπορεί να υπάρξει λύτρωση για τον καθένα που θα δει την παράσταση, αλλά μια μετατόπιση σίγουρα.
Το έργο ξεκινά από μια μεγάλη απώλεια. Τι πιστεύετε ότι λέει τελικά για τη ζωή;
Η απώλεια δεν μπορεί να ξεπεραστεί, ενσωματώνεται στο DNA μας. Όμως, υπάρχει μια άτυπη υποχρέωση να συνεχίσουμε να ζούμε. Μέσα σε όλο το σκοτάδι, εξακολουθούμε να αισθανόμαστε την ανάγκη για σύνδεση, για νόημα, για αγάπη.
Υπάρχει κάποια στιγμή στην παράσταση που σας συγκινεί ιδιαίτερα κάθε φορά που την παίζετε;
Και η τελευταία λέξη που λέγεται στην παράσταση με κλονίζει ολόκληρη. Η Σοφία Γουργουλιάννη έχει γράψει ένα συγκλονιστικό κείμενο που δε γίνεται να σε αφήσει αδιάφορο. Από την πρώτη λέξη μέχρι την τελευταία τελεία, νιώθω πως τραντάζεται το σύμπαν.
Αν η Νίνα Παπαγεωργίου μπορούσε να στείλει ένα μήνυμα στους θεατές πριν μπουν στην αίθουσα, ποιο θα ήταν;
Να επιτρέψουν στον εαυτό τους να νιώσει.
Αν έπρεπε να περιγράψετε τη «Στάση // Ποτάμι» με μία λέξη ή εικόνα, ποια θα ήταν;
Η λέξη θα ήταν Αντίσταση (στη λήθη). Η εικόνα θα ήταν ένα Ποτάμι, επειδή έχει συνεχή ροή.
Η παράσταση «ΣΤΑΣΗ//ΠΟΤΑΜΙ» της Σοφίας Γουργουλιάννη σε σκηνοθεσία της Σοφέλπης Στάικου, παίζεται στο Θέατρο ΙΣΟΝ κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00. Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε ΕΔΩ
Συγγραφέας: Σοφία Γουργουλιάννη
Σκηνοθεσία: Σοφέλπη Στάικου
Ερμηνεία Επί Σκηνής: Νίνα Παπαγεωργίου
Ερμηνεία Voice Over: Μανώλης Αφολάνιο ( MC Yinka )
Ερμηνεία Video: Αικατερίνη Ξυδοπούλου
Σκηνογραφία / Ενδυματολογία: Θένια Βερυκούκη
Επιμέλεια Φωτισμού: Νάσια Λάζου
Μουσική Παράστασης: Βαγγέλης Λιάσης
Σχεδιασμός Ήχου: Αλέξανδρος Ελευθεριάδης ( Sachpek )
Βοηθός Σκηνοθεσίας: Νικόλ Κουμπαρή
Βοηθοί Σκηνοφραφίας / Ενδυματολογίας: Κατερίνα Στελλάτου, Μελίνα Καλφιώτη, Αριάδνη Σπηλιοπούλου
Γραφιστική Επιμέλεια: Τάσος Ευαγγελόπουλος
Φωτογραφίες / Video: Κωνσταντίνος Καρδακάρης
