Ο Lee Alexander McQueen (17 Μαρτίου 1969 – 11 Φεβρουαρίου 2010) ακολούθησε το πάθος του – Η δημιουργία μόδας δανειζόμενος στοιχεία από το θέατρο, τις κουλτούρες του δρόμου τον έκανε γνωστό παντού
Σε ηλικία των 16 ετών εγκατέλειψε το σχολείο. Βρήκε δουλειά στο Savile Row, έναν δρόμο στην περιοχή Mayfair του Λονδίνου.
Ο McQueen, που ονομάζεται “Lee” από τους φίλους του για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αναγνώρισε την ομοφυλοφιλία του σε νεαρή ηλικία γεγονός που τον έκανε να περάσει πολύ δύσκολα χρόνια στο σχολείο ανάμεσα στους συμμαθητές του και τις αντιδράσεις τους.
Αποφασίζοντας να προωθήσει την καριέρα του στη δημιουργία ρούχων, ο McQueen άρχισε να εργάζεται με τους σχεδιαστές θεατρικών ενδυμάτων Angels and Bermans. Το θεατρικό στυλ των ενδυμάτων που έκανε εκεί θα εξελισσόταν αργότερα στο ανεξάρτητο σχεδιαστικό έργο του. Στη συνέχεια ο McQueen μετακόμισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο Μιλάνο, όπου εργάστηκε ως βοηθός του Ιταλού σχεδιαστή μόδας Romeo Gigli.
Με την επιστροφή του στο Λονδίνο, ο McQueen γράφτηκε στο Central Saint Martin’s College of Art & Design και έλαβε το δίπλωμά του στο σχέδιο μόδας το 1992. Η συλλογή που αποτέλεσε την πτυχιακή του εργασία ήταν εμπνευσμένη από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και αγοράστηκε εξ ολοκλήρου από τη διάσημη και εκκεντρική Λονδρέζα στιλίστρια Isabella Blow, η οποία έγινε επιστήθια φίλη του McQueen καθώς και υποστηρίκτρια του έργου του.
Λίγο μετά την απόκτηση του πτυχίου του, ο McQueen ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση σχεδιάζοντας ρούχα για γυναίκες. Συνάντησε τεράστια επιτυχία με το λανσάρισμα του παντελονιού “bumster”, που ονομάστηκε έτσι καθώς ήταν εξαιρετικά χαμηλόμεσο. Μόνο τέσσερα χρόνια μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή Σχεδίου Μόδας ο McQueen έγινε Επικεφαλής Σχεδιαστής για τον οίκο Givenchy που είχε περιέλθει στον γαλλικό οίκο υψηλής ραπτικής Louis Vuitton.
Αν και ήταν μια εξαιρετική θέση, ο McQueen τη δέχτηκε απρόθυμα και η θητεία του εκεί (1996-2001) ήταν μια ταραχώδης εποχή στη ζωή του σχεδιαστή. Και ενώ συνέχιζε να διευρύνει τα όρια της μόδας και το τι περίμεναν οι άνθρωποι από αυτήν, ο ίδιος ένιωθε πως έμενε πίσω.
•Ο σχεδιαστής αργότερα θα έλεγε ότι η δουλειά “περιόρισε τη δημιουργικότητά του”, έκανε επίσης την ακόλουθη παραδοχή: “Αντιμετώπισα τον οίκο Givenchy άσχημα. Ήταν απλώς χρήματα για μένα. Αλλά δεν μπορούσα να πράξω διαφορετικά: ο μόνος τρόπος για να λειτουργούσε θα ήταν, αν μου είχαν επιτρέψει να αλλάξω ολόκληρη την εικόνα του οίκου, να του δώσω μια νέα ταυτότητα και ποτέ δε θέλησαν να το κάνω αυτό.” Ακόμη και με τις επιφυλάξεις του ως προς το έργο του, ο McQueen κέρδισε το βραβείο του Βρετανού Σχεδιαστή της Χρονιάς το 1996, το 1997 και το 2001, όλα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Givenchy
Το 2000, ο οίκος Gucci αγόρασε μερίδιο 51% στην ιδιωτική εταιρεία του Alexander McQueen και παρείχε το κεφάλαιο για την επέκταση της επιχείρησής του. Ο McQueen έφυγε από τον Givenchy λίγο αργότερα. Το 2003, ανακηρύχθηκε Διεθνής Σχεδιαστής της Χρονιάς από το Συμβούλιο Σχεδιαστών Μόδας της Αμερικής και Διοικητής της Άριστης Τάξης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, και κέρδισε ακόμη ένα βραβείο για τον Βρετανό Σχεδιαστή της Χρονιάς. Εν τω μεταξύ, ο McQueen άνοιξε καταστήματα στη Νέα Υόρκη, το Μιλάνο, το Λονδίνο, το Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες.
Με τη βοήθεια της επένδυσης του Gucci, ο McQueen έγινε πιο επιτυχημένος από ποτέ. Ήδη γνωστός για το ταλέντο και το πάθος των επιδείξεών του, παρήγαγε ακόμη πιο ενδιαφέροντα θεάματα αφότου έφυγε από τον Givenchy.
Το 2007, ο McQueen δέχτηκε σοβαρό συναισθηματικό πλήγμα με την αυτοκτονία της φίλης του Isabella Blow. Ο σχεδιαστής αφιέρωσε τη γραμμή του Άνοιξη / Καλοκαίρι του 2008 στην Blow και είπε ότι ο θάνατός της “ήταν το πιο πολύτιμο πράγμα που έμαθα στη μόδα.” Μόλις δύο χρόνια αργότερα, στις 2 Φεβρουαρίου 2010, η μητέρα του McQueen πέθανε. Μία ημέρα πριν από την κηδεία της, στις 11 Φεβρουαρίου 2010, ο ίδιος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Mayfair του Λονδίνου. Ως αιτία του θανάτου προσδιορίστηκε η αυτοκτονία.
Η πορεία του McQueen από τη διακοπή του σχολείου στην αναγνώρισή του σε διάσημο σχεδιαστή είναι αξιοσημείωτη. Τα τολμηρά του στυλ και οι συναρπαστικές επιδείξεις του ενέπνευσαν και εντυπωσίασαν τον κόσμο της μόδας και η κληρονομιά του συνεχίζει να ζει. Η επί πολλά χρόνια συνεργάτιδά του και σχεδιάστρια ρούχων Sarah Burton ανέλαβε τον οίκο Alexander McQueen που εξακολουθεί να λειτουργεί.
Η ζωή του σχεδιαστή ήταν το θέμα του ντοκιμαντέρ του 2018 “McQueen”, από τους Ian Bonhôte και Peter Ettedgui. Μαζί με συνεντεύξεις από την οικογένεια, τους φίλους και τους συνεργάτες του, το ντοκιμαντέρ περιλάμβανε σπάνια πλάνα αρχείου του McQueen, τα σχόλιά του υποδηλώνουν τα προβλήματα που κρύβονταν κάτω από την επιφάνεια και το θλιβερό τέλος που θα ερχόταν.
