Το μεγάλο, μου’ γραφε, είναι να βρίσκεσαι μέσα στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, να αγωνίζεσαι στην πρώτη γραμμή. ‘Οποιος δεν το κάνει σέρνεται πίσω από τη ζωή δειλά κι αναποφάσιστα. Το ωραίο είναι η δημιουργία και κάθε τι που πλουτίζει τη ζωή, η τέχνη, η επιστήμη. Το συγκλονιστικό είναι μια αγάπη σαν τη δική μας

Ένα εμβληματικό έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας, της σπουδαίας Διδώς Σωτηρίου,  θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά επί σκηνής, την ερχόμενη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο.

Πρόκειται για την «Εντολή» που θα κάνει πρεμιέρα στις 2 Νοεμβρίου στο  Θέατρο Noūs – Creative space, σε σκηνοθεσία και θεατρική διασκευή της Νάντιας Δαλκυριάδου.

Το βιβλίο «Εντολή» της Διδώς Σωτηρίου βασίζεται κυρίως σε αυτοβιογραφικό υλικό και έχει ως κεντρικό θέμα τη σύλληψη, τη δίκη και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η ιστορία ξεκινάει στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, όπου μέσα σε συνθήκες διώξεων και παρανομίας η Διδώ Σωτηρίου έρχεται σε επαφή με τον Μπελογιάννη με τον οποίο διατηρεί σχέση η αδερφή της, Έλλη Παππά. Γρήγορα όμως παίρνει τη μορφή ντοκουμέντου καθώς βλέπουμε τη σύλληψη του Μπελογιάννη, της  Παππά και των συντρόφων τους, τις δίκες και την καταδίκη του Μπελογιάννη σε θάνατο, αποσπάσματα από τα πρακτικά της δίκης, επιστολές, άρθρα εφημερίδων.  

Έξι ηθοποιοί μας μεταφέρουν από τις ανέμελες κουβέντες και τις πολιτικές διαφωνίες ως τις υπόγειες φυλακές, τις αίθουσες δικαστηρίων και τις εκτελέσεις, δίνοντας το στίγμα μιας ολόκληρης εποχής της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η ιστορική μνήμη, αδιάσειστο στοιχείο στο έργο της Διδώς Σωτηρίου παίρνει τη θέση της στη θεατρική σκηνή, ζωντανεύοντας τις πλέον μελανές σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, υψώνοντας παράλληλα το μεγαλείο του ανθρώπου που αγωνίζεται, δημιουργεί, ερωτεύεται. Για μια άλλη, καλύτερη ζωή.

Η πρώτη έκδοση της «Εντολής» εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες μέρες.

Θέατρο Noūs – Creative space
(Τροίας 34, Αθήνα)

Πρεμιέρα: Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2024
Παραστάσεις: Σάββατο 21:00 και Κυριακή 20:00

Διασκευή – Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Νάντια Δαλκυριάδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Απατσίδου
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Παναγιωτακοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Φωτισμοί: Γιώργος Ψυχράμης

Επιμέλεια Κίνησης: Μαρίνα Μαυρογένη
Μουσική: Οδυσσέας Γκάλλιος
Σχεδιασμός Αφίσας: Στέφανος Μιχαηλίδης
Φωτογραφίες/τρέιλερ: Αγάπη Καλογιάννη
Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη – Νώντας Δουζίνας
Παραγωγή: ΚΑΡΑΚ ΑΜΚΕ

Ηθοποιοί: Ξένια Αλεξίου, Ειρήνη Αμπουμόγλι, Άρης Μπαταγιάννης, Σταύρος Μόσχης,  Ήρα Ρόκου/Δώρα Χάγιου (διπλή διανομή), Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης

Η Διδώ Σωτηρίου

Η Διδώ Σωτηρίου (1909-2004) ήταν μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Το 1919 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Σμύρνη και μετά την καταστροφή του 1922 κατέφυγαν στην Ελλάδα. Στην Αθήνα ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της με δασκάλους μεταξύ άλλων τους λογοτέχνες Κώστα Παρορίτη και Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη. Φοίτησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και το 1937 παρακολούθησε για λίγους μήνες μαθήματα γαλλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης.

Από το 1936 στράφηκε επαγγελματικά προς τη δημοσιογραφία. Συνεργάστηκε με το περιοδικό “Γυναίκα” (ως αρχισυντάκτρια) και τις εφημερίδες “Νέος Κόσμος” και “Ριζοσπάστης” (αρχισυντάκτρια από το 1944), ενώ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συνεργάστηκε με τις Μέλπω Αξιώτη, Έλλη Αλεξίου, Έλλη Παππά, Τιτίκα Δαμασκηνού, Ηλέκτρα Αποστόλου, Χρύσα Χατζηβασιλείου και άλλες ελληνίδες της αντίστασης. Πήρε μέρος στο συνέδριο της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη το 1935, όπου γνωρίστηκε με τη σύντροφο του Λένιν Αλεξάνδρα Κολοντάι και στο ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών το 1945 στο Παρίσι.

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1959 με την έκδοση του μυθιστορήματος “Οι νεκροί περιμένουν”. Έργα της μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Ένα κομμάτι του έργου της έχει γνωρίσει επιτυχία στο εξωτερικό, και ιδιαίτερα στην Τουρκία. Η Διδώ Σωτηρίου ανήκει στους έλληνες πεζογράφους του μεσοπολέμου.

Το έργο της κινείται στο πλαίσιο του ρεαλισμού με έντονη την παρουσία του αυτοβιογραφικού στοιχείου και της συναισθηματικής συμμετοχής του συγγραφέως στις περιπέτειες των ηρώων της, και αντλεί τη θεματολογία του από τη μικρασιατική καταστροφή, την περίοδο του εμφυλίου και την μετά τον εμφύλιο περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Με τα “Ματωμένα χώματα” η Σωτηρίου εγκαινίασε την πορεία της προς μια γραφή που συνδυάζει τη μυθιστορηματική τεχνική με μια προοπτική εξέτασης των θεμάτων της από ιστορική σκοπιά, πορεία που συνέχισε και στα δύο επόμενα μυθιστορήματά της την “Εντολή”, με θέμα την υπόθεση Μπελογιάννη και το “Κατεδαφιζόμεθα”.