Mods Vs Rockers – Πάμε με τα βασικά. Και οι δύο κινήσεις της Βρετανικής νεολαίας άνθησαν σε μια εποχή που το “καινούργιο” ήταν καλοδεχούμενο. Επιστρέφουμε στη δεκαετία του 1960. Ήταν η περίοδος που η Αγγλία έμοιαζε ως το κέντρο του κόσμου για την ποπ κουλτούρα.
Οι baby boomers ενηλικιώνονταν και δεν έμοιαζαν με καμία γενιά πριν από αυτούς. Ήθελαν να χαράξουν τις δικές τους ταυτότητες. Η προθυμία μιας ολόκληρης γενιάς να καλωσορίσει μια σειρά νεογέννητων πολιτισμικών αγαθών ήταν έντονη.
Εκείνη η εποχή είδε την άνοδο δύο εμβληματικών ομάδων νέων: των mods και των rockers.
Οι πρώτοι είχαν αφιερωθεί στην κομψότητα. Ήταν κοντοκουρεμένοι, φορούσαν ριγέ κοστούμια, χακί Parkas, παπούτσια κρεπ Clarks, κυκλοφορούσαν με σκούτερ, άκουγαν βαριά σόουλ, ska και μπάντες όπως οι The Who, οι Yardbirds που οι ρίζες της μουσικής τους ήταν στο Blues.
Η άλλη ομάδα ήταν οι Rockers. Το δικό τους Dress Code ήθελε δερμάτινα ρούχα -στιλιστικό του πρότυπο ήταν ο Μάρλον Μπράντο στην ταινία Ο Ατίθασος– μηχανές μεγάλου κυβισμού, Rock N’ Roll μουσική. Ήρωές τους ήταν καλλιτέχνες όπως ο Eddie Cochran, ο Gene Vincent, ο Bo Diddley.
Η συμβίωση των δύο τάσεων (Mods και Rockers) την ίδια περίοδο στην ίδια χώρα δεν ήταν καθόλου εύκολη. Τα επεισόδια ανάμεσά τους το 1964 πυροδότησαν ηθικό πανικό στη βρετανική νεολαία. Οι δύο ομάδες τιτλοφορήθηκαν από τον βρετανικό τύπο ως βίαιοι, απείθαρχοι ταραχοποιοί.
Αν και η κόντρα των Mods με τους Rockers έμενε τις περισσότερες φορές στα λόγια και στις περιπαιχτικές ανακοινώσεις, υπήρξαν στιγμές που οι συγκρούσεις ανάμεσά τους σόκαραν με τη βιαιότητά τους. Τον Μάιο του 1964 σε παραθαλάσσια θέρετρα της νότιας Αγγλίας έγιναν συλλήψεις μελών των δύο αντιμαχόμενων μεριών.
Οι συγκρούσεις μεταξύ Mods και Rockers απεικονίστηκαν ευρέως στις εφημερίδες ότι είχαν λάβει «καταστροφικές διαστάσεις», με τις δύο ομάδες να χαρακτηρίζονται ως «παράσιτα».
Τα άρθρα των εφημερίδων τροφοδότησαν περαιτέρω την υστερία. Άρθρο που βγήκε τον Μάιο του 1964 στην Birmingham Post, προειδοποιούσε ότι οι mods και οι rockers ήταν «εσωτερικοί εχθροί» ικανοί να «προκαλέσουν αποσύνθεση του χαρακτήρα ενός έθνους».
Το περιοδικό Police Review υποστήριξε ότι η αντιληπτή παραβίαση του νόμου και της τάξης από τους mods και τους rockers θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξάπλωση της βίας «σαν δασική πυρκαγιά».
Ο Stanley Cohen, γνωστός κοινωνιολόγος, επινόησε τον όρο «ηθικός πανικός» μετά την εις βάθος μελέτη του για τη σύγκρουση mods και rockers.
Το βιβλίο του, «Folk Devils and Moral Panics», που δημοσιεύτηκε το 1972, εξέτασε εξονυχιστικά πώς τα μέσα παρουσίαζαν τις συγκρούσεις μεταξύ Mods και Rockers τη δεκαετία του 1960.
Αν και αναγνώρισε ότι αυτές οι ομάδες όντως συμμετείχαν σε κάποιες μάχες στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Κοέν υποστήριξε ότι αυτές οι διαμάχες δεν ήταν πιο σοβαρές από τις τυπικές συμπλοκές που συνέβησαν μεταξύ νέων σε παραθαλάσσια θέρετρα και μετά από αγώνες ποδοσφαίρου την προηγούμενη δεκαετία.
Η ανάλυση του Cohen έριξε φως στο πώς τα ΜΜΕ του Ηνωμένου Βασιλείου μετέτρεψαν την υποκουλτούρα των mods σε σύμβολο παραβατικότητας και παρέκκλισης.
Επιπλέον, ο Κοέν επέκρινε τα μέσα ενημέρωσης ότι προκάλεσαν περαιτέρω αίσθηση του θέματος, κατασκευάζοντας πιθανώς συνεντεύξεις με υποτιθέμενους ρόκερ, όπως το περίφημο “Mick the Wild One”.
Τα μέσα ενημέρωσης εκμεταλλεύτηκαν επίσης άσχετα ατυχήματα, όπως ο τυχαίος πνιγμός ενός νεαρού, για να τροφοδοτήσουν την αφήγηση, για παράδειγμα με τίτλους όπως “Mod Dead in Sea”.
πηγή RHP
