Ozzy Osbourne – Ο θρύλος του heavy metal είναι πια μνήμη. Έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 22 Ιουλίου.
Ο Ozzy πέθανε σε ηλικία 76 ετών. Τρεις εβδομάδες πριν έζησε μια μεγάλη στιγμή. Την αποχαιρετιστήρια συναυλία του συγκροτήματος Black Sabbath στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Εκεί καθισμένος σ’ ένα μαύρο θρόνο τραγούδησε τα σημαντικότερα τραγούδια της καριέρας του.
Ο εμβληματικός τραγουδιστής αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και το 2020 είχε ανακοινώσει πως πάσχει από Πάρκινσον.
Ο Τζον Μάικλ Όσμπορν ήταν το τέταρτο από έξι παιδιά μιας φτωχής οικογένειας από το Άστον. Πάλευε με τη δυσλεξία, άφησε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών, έμπλεξε σε πολλές περιπέτειες και κάποια στιγμή φυλακίστηκε για διάρρηξη.
Ύστερα ήρθε η γέννηση του συγκροτήματος Black Sabbath, με το οποίο μεγαλούργησε για πολλά χρόνια. Γνωστός για τις εκκεντρικότητές του, σε μια από τις συναυλίες του λέγεται ότι δάγκωσε το κεφάλι μιας ζωντανής νυχτερίδας.
Η συναυλία «Back to the Beginning» της 5ης Ιουλίου στο Villa Park του Μπέρμιχαμ, την πόλη της κεντρικής Αγγλίας όπου ιδρύθηκε το συγκρότημα Black Sabbath το 1968, έγινε ταινία που θα προβληθεί στους κινηματογράφους στις αρχές του 2026.
Ο Ozzy Osbourne γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1948 στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας και έμελλε να γίνει ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους, αλλά και πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες στην ιστορία της ροκ μουσικής.
Φωνή των Black Sabbath, πρωτοπόρος του heavy metal, και κατόπιν πετυχημένος σόλο καλλιτέχνης, ο Ozzy δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας τραγουδιστής. Ήταν ένα φαινόμενο. Ένας άνθρωπος που το όνομά του έγινε συνώνυμο του σκοτεινού ήχου, της σκηνικής τρέλας, και —παρά τις υπερβολές— μιας απρόσμενα ανθεκτικής καρδιάς.
Η γέννηση ενός metal ήρωα
Η ιστορία του θρύλου ξεκινά με τους Black Sabbath, το 1969, όταν μαζί με τον Tony Iommi, τον Geezer Butler και τον Bill Ward σχημάτισαν ένα συγκρότημα που άλλαξε τη μουσική. Το ντεμπούτο τους άλμπουμ Black Sabbath (1970) και το εμβληματικό Paranoid (1970) θεωρούνται από τα θεμέλια του heavy metal. Ο Ozzy, με τη χαρακτηριστική φωνή του και τη θεατρική του παρουσία, έδωσε φωνή στον εφιάλτη της εργατικής τάξης της Αγγλίας, μέσα από στίχους για πόλεμο, αποκρυφισμό και ψυχική κατάρρευση.
Η πτώση και η ανάσταση
Το 1979 απολύθηκε από τους Sabbath λόγω των καταχρήσεων και της αστάθειάς του — αλλά αυτό δεν ήταν το τέλος. Ήταν η αρχή της θρυλικής σόλο καριέρας του. Με τον κιθαρίστα Randy Rhoads στο πλευρό του, κυκλοφόρησε το Blizzard of Ozz (1980), με κομμάτια όπως το Crazy Train και το Mr. Crowley, που καθιέρωσαν ξανά τον Ozzy στην κορυφή.
Παρά τις προσωπικές τραγωδίες (όπως τον θάνατο του Rhoads το 1982) και τις συνεχείς καταχρήσεις, ο Ozzy συνέχισε να κυκλοφορεί επιτυχημένα άλμπουμ και να γεμίζει στάδια. Στη δεκαετία του ’90, έγινε ένα πολιτισμικό είδωλο για μια νέα γενιά με την εκρηκτική του προσωπικότητα, ενώ το 2002 το ριάλιτι “The Osbournes” τον έκανε γνωστό σε ένα ακόμη ευρύτερο κοινό, προβάλλοντας την παρανοϊκή, αλλά και απροσδόκητα ανθρώπινη οικογένειά του.
Το legacy
Ο Ozzy δεν υπήρξε ποτέ απλώς μουσικός. Ήταν χαρακτήρας, ήταν σύμβολο. Από το δάγκωμα της νυχτερίδας σε συναυλία μέχρι τη φωνή που έφερε στο mainstream το σκοτεινό metal, η διαδρομή του υπήρξε γεμάτη ακραία επεισόδια.
Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια (Πάρκινσον, τραυματισμοί, ακυρώσεις περιοδειών), ο Ozzy συνέχισε να ηχογραφεί, κυκλοφορώντας άλμπουμ όπως το Ordinary Man (2020) και το Patient Number 9(2022), που απέδειξαν πως ακόμα και στα 70+, δεν είχε χάσει τη σπίθα του.
Ένας μαυροφορεμένος θρύλος
Αν έπρεπε να συνοψίσουμε τον Ozzy με μία λέξη, αυτή θα ήταν αυθεντικός. Δεν υπήρξε ποτέ τέλειος. Μα αυτό που του έλειπε σε σταθερότητα, το αναπλήρωνε με πνεύμα. Η φωνή του δεν θα πάψει ποτέ να στοιχειώνει, να εμπνέει, να φωνάζει “All aboard!” στον ρυθμό του Crazy Train, καλώντας γενιές ακροατών σε ένα ατελείωτο, ηλεκτρισμένο ταξίδι.
