του Γιάννη Παναγόπουλου //

Φέικ γκουρού. Αμφισβήτηση στον καθιερωμένο θεό. Περισσότερο φοβισμένοι. Με μανία να ζήσουμε το σήμερα λες και δεν υπάρχει αύριο. Τα μέτρα κατά της πανδημίας δεν τόνωσαν την αλληλεγγύη. Το αντίθετο. Ύψωσαν τη δυσπιστία ψηλά, όσο ποτέ στο παρελθόν. Και τώρα τι; Κάποιοι βλέπουν την επόμενη μέρα της πανδημίας ως επαγγελματική διέξοδο με καλά ποσοστά κέρδους.

1. Ο σύμβουλος (ντεμέκ ψυχολόγος). Αεριτζήδες όλου του κόσμου ενωθείτε. Η πανδημία έστρωσε το χαλί καλύτερα από ποτέ για τους συμβούλους ψυχολογίας. Δεν είναι ψυχολόγοι. Δεν είναι ψυχίατροι. Η φούρια του εναλλακτικού στη μετά covid εποχή τρέχει σε υψηλές ταχύτητες. Το χόμπι που γίνεται επάγγελμα. Πια οι σύμβουλοι  ψυχικής υγείας πολλαπλασιάζονται με ισόποση ταχύτητα διασποράς του κορονοϊού. Κάποτε ήταν οι καφετζούδες της γειτονιάς, κάποτε ήταν οι ασφαλιστές ζωής, κάποτε ήταν οι ξεματιάστρες. Το μεταφυσικό έχει ξεμείνει από “ρεύμα”. Το φυσικό μπορεί να πουλήσει περισσότερο. Η πανδημία έκλεισε τα σύνορα του κληρονομικού χαρίσματος. Πια μας νοιάζει λιγότερο η επόμενη ζωή. Η ζωή που ζούμε τώρα έχει σημασία. Οι σύμβουλοι ψυχικής υγείας, οι “ψυχολόγοι” των δέκα σεμιναρίων, του ιδιωτικού κολεγίου έρχονται για να μείνουν. Η ψυχική υγεία του συνόλου είναι το λιγότερο που τους απασχολεί αλλά δεν μασάνε. Όλοι έχουμε τον ψυχολόγο μέσα μας λένε τα κομμωτήρια. Γιατί να μην είναι έτσι;
2. Οι Ντουμπαϊστές. Ήταν να μη γίνει η αρχή. Ή μάλλον δεν ήταν μόνο να μη γίνει η αρχή. Ήταν να μην ποσταριστούν στο instagram τα ενσταντανέ των ρέμπελων προλετάριων της κοσμικής Αθήνας, όταν γιόρτασαν την είσοδο της νέας χρονιάς στο Ντουμπάι. Ο Πέτρος, ο Χάρης, ο Στέφανος, η Σίλια, οι φίλοι τους, οι φίλες τους. Οι λίντερς της καλής ζωής δεν δέχονται κανόνες. Αυτοεξαιρούνται γιατί μπορούν. Ήταν μια στιγμή ανεμελιάς είπε ο πρωθυπουργός όταν βγήκε για ποδηλατάδα χωρίς μάσκα. Δεν κατάλαβα. Γιατί να μην το πουν και οι ίδιοι. Άσε που ο Πέτρος είναι σε αποστολή. Μετά την Αθήνα θα ξεβλαχέψει και τους Ντουμπαϊανούς. Κουράγιο Πετράν.
3. Οι κλήσεις του Κώστα Μπακογιάννη. Η φυλή του προστίμου. Εν μέσω λοκ ντάουν ο δήμαρχος, στο πλαίσιο της (α)χρηστής λειτουργίας του Δήμου της Αθήνας, έστειλε σε χιλιάδες, περισσότερες χιλιάδες κλήσεις που κατέγραψε η Δημοτική Αστυνομία. Η πλειοψηφία των κλήσεων έρχονται από τα σπουδαία χρόνια της δεκαετίας του 1990 και του 2000. Πολλές από αυτές είναι άκυρες. Ο δήμος δεν ξεχνά ποτέ όμως. Σου υπενθυμίζει το αμαρτωλό σου παρελθόν με τον δικό του μοναδικό τρόπο. 4. Οι Αμφισβητίες. Κανένας δεν τους σταματά. Στο μυαλό τους Covid19 δεν υπήρξε ποτέ. Ο Τραμπ είχε δίκιο. Ο Μπολσονάρου και ο Τράγκας το ίδιο. Ο κορονοϊός ήταν απλή γρίπη. Όταν λένε “δεν θα πάρουμε ποτέ τις ζωές μας πίσω” είναι σαν να ακούς προηχογραφημένο μήνυμα σε τηλεφωνητή. Οι ζωές που θέλουν να πάρουν πίσω δεν ήταν ακριβώς ζωή αλλά δεν θα κολλήσουμε σε αυτό. H Covid19 του 2020 ήταν σκηνοθετημένη απάτη. Στο ίδιο μομέντουμ, κάποτε, το ροκ εν ρολ ήταν χορός του διαβόλου. Οι κοπέλες που φορούσαν παντελόνια άθεες. Οι Χρυσαυγίτες τα θυμωμένα παιδιά της διπλανής πόρτας. Η ανάταση της δεξιάς χείρας δωρικός χαιρετισμός. Οι αμφισβητίες περιμένουν να σκάσει ο νέος Σώρρας.
5. Τα Μίντια. Ο ορισμός του παράλληλου σύμπαντος. Το ρεπορτάζ είναι πάντα καλό, φρέσκο, αποδεκτό μόνο αν λιβανίζει την κυβέρνηση. Αν δεν συντονιστείς με την αλήθεια του ενός απλά χάνεις τα χαρτζιλίκια του Πέτσα. Απλά πράγματα.