Το θέατρο στη Στέγη: 50 χρόνια ανανεώνοντας το σήμερα. Χρηματοδότης, πυλώνας και αποκούμπι του ελληνικού Πολιτισμού, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση καταφέρνει και συστήνει κάθε χρόνο έναν πυρήνα ελλήνων και ξένων μετακλητών δημιουργών, μέσα σε μια διαρκή ανησυχία να προωθήσει, να επεξεργαστεί και να αναδείξει τάσεις και πρόσωπα στην τέχνη που βρίσκονται σε μια ανανεωτική, σύγχρονη κατεύθυνση.
Χρηματοδότης και πυλώνας του ελληνικού Πολιτισμού, το Ίδρύμα Ωνάση καταφέρνει και συστήνει κάθε χρόνο στη Στέγη του, έναν πυρήνα ελλήνων και ξένων μετακλητών δημιουργών, μέσα σε μια διαρκή ανησυχία να προωθήσει, να επεξεργαστεί και να αναδείξει σε τάσεις και πρόσωπα που βρίσκονται σε μια ανανεωτική κατεύθυνση.
Δεν είναι τυχαίο, ότι η Στέγη Ωνάση, βρίσκεται σε μια άτυπη πνευματική επικοινωνία (πέρα από τις επιμέρους χορηγικές συνεργασίες» με αρκετούς εποπτευόμενους φορείς από Υπουργείο Πολιτισμού, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και το Εθνικό Θεατρο και το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου
Δε θα μπορούσε και φέτος να είναι αλλιώς (το Ίδρυμα Ωνάση φέτος «σβήνει» τα 50 κεράκια του, και η Στέγη γιορτάζει τα 15 ), τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το γενικότερο πνεύμα σύλληψης του προγραμματισμού της, με παραγωγές νέων δημιουργών που ήδη οι πρώτες δουλειές τους σε Εθνικό Θέατρο και Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον και όπως πάντα πολύ ιδιαίτερες και μοναδικές διεθνείς μετακλήσεις, που μας δίνουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις θεατρικές εξελίξεις στο εξωτερικό.
Φετινό μότο του προγραμματισμού της Στέγης και θεματικός πυρήνας είναι η Αγάπη.«…η Στέγη μιλάει για την αγάπη, ως την απαραίτητη δύναμη για να παλεύουμε, να ονειρευόμαστε και να εξελισσόμαστε ως άνθρωποι και ως πολίτες, φτιάχνοντας κοινότητες. Οι σχέσεις είναι το στήριγμά μας, η ντοπαμίνη για να διεκδικήσουμε μια πιο τρυφερή, πιο ενδιαφέρουσα ζωή, για εμάς και για τους άλλους, για όλους μας. Είναι το αντίδοτο στην ανία και τη βαρεμάρα της τακτοποιημένης επανάληψης» θα γράψει στο σημείωμά της η Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου.
Σε αυτό το πλαίσιο, ήταν αναμενόμενο ο Γιώργος Κουτλής και ο Μάριο Μπανούσι (εκπρόσωποι της Generation Z, όπως αναφέρονται) να πάρουν σειρά για να παρουσιάσουν στην Στέγη παραστάσεις τους. Ο Γιώργος Κουτλής «δουλεύει» πάνω στο «Οξυγόνο» του Ivan Vyrypaev, με 25 ηθοποιούς σε μια spiritual rave εμπειρία με τους dj Reign of Time στα decks (από 21 Νοεμβρίου) Από την άλλη ο Μάριο Μπανούσι, πιστός στη σκηνική εικαστική μεταφορά προσωπικών βιωμάτων φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση μητέρας παιδιού (MAMI από 6 Φεβρουαρίου)
Τον Φεβρουάριο θα επιστρέψει για λίγες ημέρες η περσινή μουσικοθεατρική παράσταση των Γιάννη Αγγελάκα και Χρήστου Παπαδόπουλου «Νέκυια». Η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη, μέσα σε ένα “surround” ηχοτροπικό περιβάλλον (από 14 Φεβρουαρίου)
Ο Τιάγκο Ροντρίγκεζ επιστρέφει μετά τον Επιδαύρειο θρίαμβό του στην Ελλάδα, σκηνοθετώντας αυτήν την φορά Έλληνες ηθοποιούς (Νίκο Καραθάνο και Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου) έχοντας στο πλευρό του την Αργυρώ Χιώτη (Χορός των εραστών, από 10 Οκτωβρίου). Οι Nat Randall και Anna Breckon σκηνοθετούν τη Στεφανία Γουλιώτη σε ένα μοναδικά πρωτότυπο θεατρικό project, όπου θα βρίσκεται διαδοχικά, για 8 λεπτά και επί 24άωρης βάσης στη σκηνή με 100 ξεχωριστούς άντρες (TheSecondWonan, στις 5 Οκτωβρίου). Και βεβαίως, ο πολύ σπουδαίος Ρομέο Κατελούτσι έρχεται μαζί την Ιζαμπέλ Ιπέρ και την «Βερενίκη» του, ένα κλασικό, και συνάμα ριζοσπαστικό κείμενο του Ρακίνα (από 26 Μαρτίου)
Αναλυτικά, το πρόγραμμα της Στέγης, μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ
