Κώστας Β. Ζήσης

Η εποχή της πανδημίας που περνάμε έχει επηρεάσει αναμφισβήτητα όχι μόνο τον τρόπο ζωής ενός παιδιού, αλλά και την ψυχοσύνθεσή του. Και μόνο να σκεφτείς ότι υπάρχουν παιδιά που άρχισαν να γνωρίζονται, να έρχονται σε πρώτη επαφή με το περιβάλλον τους, παρατηρώντας έναν κόσμο καλυμμένο πίσω από τις μάσκες, είναι αρκετό για να κατανοήσεις πόσο μπερδεμένα πρέπει να αισθάνονται με αυτό.

Το θέατρο από πάντα, ως μορφή τέχνης, δεν περιορίστηκε ποτέ αποκλειστικά και μόνο στους καλλιτεχνικούς-ψυχαγωγικούς σκοπούς του, αλλά πρωτίστως λειτούργησε ως μέσο διανοητικής και ψυχικής άσκησης. Το παιδικό θέατρο, ιδιαίτερα, επεκτείνεται και δραστηριοποιείται σε ακόμα περισσότερα επίπεδα: τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζονται, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους, εξασκούν τη δύναμη των αισθήσεων, βλέπουν, επεξεργάζονται, παρατηρούν, ακούν και συμμετέχουν, αποδεσμεύουν τη φαντασία τους, κρίνουν και συγκρίνουν, αξιολογούν. Αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους συνολικά μέσα σε χρόνο και σε τόπο που δε νιώθουν εγκλωβισμένα στα πρέπει, δε νιώθουν εξαρτημένα.

Αυτές είναι οι σκέψεις που μου γεννήθηκαν παρατηρώντας τα παιδικά πρόσωπα, στην πρώτη μετα-καραντίνα παιδική παράσταση, στον «Μικρό Πρίγκηπα» του Αντουάν ντε Σαιντ – Εξυπερύ με την οποία ο Δημήτρης Αδάμης, τα Αθηναϊκά Θέατρα και οι Μαγικές Σβούρες περιοδεύουν σε όλη την Ελλάδα. Η υπόθεση είναι γνωστή, το έργο είναι όχι απλώς κλασικό αλλά σπουδαίο και η αλήθεια είναι ότι προτίμησα να παρακολουθώ περισσότερο τις αντιδράσεις στα ερεθίσματα της παράστασης στα παιδιά, παρά αυτή καθαυτή την παράσταση. Παιδικά πρόσωπα, χωρίς μάσκες, βγαίνοντας από τον εξάμηνο εγκλεισμό τους, παιδιά που είχαν απομακρυνθεί από το φυσικό τους περιβάλλον (μια τάξη, μια σχολική αυλή), που είχαν χάσει τους φίλους τους και το παιχνίδι, παιδιά που μια οθόνη κινητού-κομπιούτερ ή τηλεόρασης έγινε προσφιλέστερη από τον καλύτερό τους φίλο, ανακαλύπτουν έναν άλλο διαφορετικό κόσμο, που στέκει ολοζώντανος μπροστά τους και όχι μέσα και πίσω από αυτές τις οθόνες.

Ο Μικρός Πρίγκηπας και οι φίλοι που συναντά, ο Πιλότος, η Αλεπού, ο Βασιλιάς, ο Ηλεκτρολόγος, ο Σταθμάρχης, ο Γεωγράφος, η Επιχειρηματίας, το Φίδι κλπ, βρίσκονται εκεί μπροστά τους, τους βλέπουν, τους ακούν και τους αισθάνονται σε πραγματικό χρόνο και τόπο. Γιατί στην παράσταση, ο φανταστικός χρόνος και τόπος, οι πλανήτες που ο ήρωας επισκέπτεται( μαζί με αυτούς και τη Γη), γίνονται και αυτοί πραγματικοί, στέκουν εκεί μπροστά τους ολοζώντανοι. Τα παιδιά παρακολουθούν με προσήλωση, γελάνε και χαίρονται, εκπλήσσονται και λυπούνται και έρχονται σε επαφή με τον δικό τους εσωτερικό κόσμο, εξωτερικεύοντάς τον. Και από την άλλη, η ίδια η παράσταση «δανείζεται» αυτή την αθωότητα που ξεχειλίζει στην πλατεία και την μετατρέπει σε αλήθεια.

Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης (αγνώριστος σε μας τους μεγάλους), παίζει με ευαισθησία και αγάπη τον κεντρικό ρόλο, μια τρυφερή ερμηνεία σε τόνους που γεννάει στα παιδιά την ασφάλεια του «καλύτερου φίλου», που ίσως είχαν χάσει τόσο καιρό και αισθάνονται την ανάγκη να ξαναβρεθούν μαζί του. Στον ρόλο του Πιλότου ο Τάσος Ράπτης – παρακολουθείστε μια από τις πιο «βαθιές» φωνές του θεάτρου μας, ενώ μαζί τους οι Αγοραστή Αρβανίτη, Θανάσης Βοϊδήλος (μια αποκάλυψη), Γεωργία Μαυροειδοπούλου και Μαριλίζα Χρονέα σε θαυμαστές εναλλαγές σε όλους τους ρόλους με ενέργεια, πάθος και έκφραση. Ακούγονται εξαιρετικές μουσικές και μελωδίες κλασικών συνθετών (και όχι μόνο), που χορεύονται σε διδασκαλία της Φωτεινής Σταματελοπούλου μέσα σε ένα σκηνικό περιβάλλον που κρύβει φωτεινές εκπλήξεις παρά τη λιτότητά του που δημιούργησαν οι Χριστίνα Παπαδημητρίου–MarcBritz.

Το καίριο ερώτημα μετά από κάθε παράσταση, αλλά ειδικότερα μετά από κάθε παιδική, είναι αν πέτυχε τους σκοπούς της, να δώσει δηλαδή μια ώθηση στην πνευματική ανάπτυξη της (παιδικής εν προκειμένω) προσωπικότητας. Και αν σε εμάς στους μεγάλους, αυτή η αξιολόγηση έρχεται μετά από δεύτερες και τρίτες σκέψεις φιλτραριζόμενη από κλισέ και ετεροκαθοριζόμενες απόψεις, στα παιδιά δηλώνεται αυθόρμητα: «Μαμά, θα ξανάρθουμε;», ακούστηκε πίσω μου. Η απάντηση είχε δοθεί.

Επόμενοι σταθμοί στην περιοδεία της παράστασης:
1/7 Πέμπτη ΒΕΡΟΙΑ
4/7 Κυριακή ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ
7/7 Τετάρτη ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΠΑΓΟΥ-ΧΟΛΑΡΓΟΥ
11/7 Κυριακή ΑΙΓΙΟ
12/7 Δευτέρα ΠΑΤΡΑ
14/7 Τετάρτη ΡΟΔΟΣ
15/7 Πέμπτη ΡΟΔΟΣ
19/7 Δευτέρα ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ
22/7 Πέμπτη ΓΕΡΑΚΑΣ
23/7 Παρασκευή ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ
25/7 Κυριακή ΜΥΤΙΛΗΝΗ
27/7 Τρίτη ΧΙΟΣ
29/7 Πέμπτη ΣΑΜΟΣ -ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
30/7 Παρασκευή ΣΑΜΟΣ-ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ
4/8 Τετάρτη ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ
5/8 Πέμπτη ΚΑΒΑΣΙΛΑ
6/8 Παρασκευή ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
8/8 Κυριακή ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ
9/8 Δευτέρα ΚΑΛΑΜΑΤΑ
10/8 Τρίτη ΚΑΛΑΜΑΤΑ
11/8 Τετάρτη ΣΑΡΩΝΙΔΑ
12/8 Πέμπτη ΧΑΛΚΟΥΤΣΙ
17/8 Τρίτη ΧΑΝΙΑ
18/8 Τετάρτη ΗΡΑΚΛΕΙΟ
19/8 Πέμπτη ΡΕΘΥΜΝΟ
20/8 Παρασκευή ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ
26/8 Πέμπτη ΑΡΤΕΜΙΔΑ
27/8 Παρασκευή ΤΡΙΚΑΛΑ
28/8 Σάββατο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΛΙΠΩΝ
29/8 Κυριακή ΛΑΡΙΣΑ
31/8 Τρίτη ΑΙΓΑΛΕΩ