Συνέντευξη | Δημήτρης Τσιγκριμάνης: «Είναι ευτυχές να σε φέρνει σε δύσκολη θέση ο ρόλος σου». Έχουμε κοινά με τον Όουιν ως προς τη θεώρηση των πραγμάτων αλλά επέμεινα κυρίως στις διαφορές μας για να δούμε πώς θα ζωντανέψουμε και οι δύο επί σκηνής.
Η «Αναπαραγωγή» του Barry McStay σε σκηνοθεσία Μενέλαου Καραντζά στο Studio Μαυρομιχάλη δεν είναι απλώς μια βιολογική λειτουργία· είναι το σημείο εκκίνησης για μια ουσιαστική συζήτηση με θεατρικούς όρους γύρω από την έννοια της οικογένειας, της επιλογής και της ευθύνης απέναντι στον Άλλον.
Μέσα από την ιστορία ενός ομόφυλου ζευγαριού που επιθυμεί να υιοθετήσει, το έργο φωτίζει τις γραφειοκρατικές, κοινωνικές και ηθικές αγκυλώσεις που εξακολουθούν να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη γονεϊκότητα και τη συνύπαρξη.
Ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης, ηθοποιός με σπουδές στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και ανήσυχη δημιουργική διαδρομή, υποδύεται τον Όουιν – έναν από τους δύο ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι όχι μόνο με το σύστημα, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για την ανάγκη να επανεξετάσουμε παγιωμένα μοτίβα σκέψης, για την ελευθερία της επιλογής ως θεατρικό και υπαρξιακό ζητούμενο, αλλά και για την ενσυναίσθηση ως βασική προϋπόθεση του «να είσαι άνθρωπος». Με απλότητα, χιούμορ και καθαρή ματιά, ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης μας καλεί να τα σκεφτούμε όλα αλλιώς — πριν «αναπαράγουμε» ό,τι ήδη γνωρίζουμε.
Ποια είναι τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα που η «Αναπαραγωγή» τοποθετεί στο θεατρικό μικροσκόπιο;
Καταρχάς η γραφειοκρατική δυσκολία και ανεπάρκεια που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος ή και ένα ζευγάρι στη διαδικασία της υιοθεσίας. Είμαστε πολύ πίσω σε αυτό το κομμάτι τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εγχώριο επίπεδο. Σε δεύτερη ανάλυση, το έργο μάς καλεί να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αναρωτηθούμε «πριν πολλαπλασιάσουμε το εγώ μας, μήπως πρέπει να ασχοληθούμε με το ήδη υπάρχον πρώτα;»
«Αναπαραγωγή» Πως ένας βιολογικός όρος αναπτύσσεται μέσα από το έργο σε κοινωνική εξέλιξη και επαναπροσδιορισμό των ανθρώπινων σχέσεων;
Νομίζω αρμόδιος να απαντήσει θα ήταν ο μεταφραστής σε αυτό. Ωστόσο θεωρώ πολύ ενδιαφέρον πως χρησιμοποιείται ο όρος “αναπαραγωγή” (δηλαδή παράγω ξανά) για μια ιστορία υιοθεσίας. Ίσως θα πρέπει να σταματήσουμε να αναπαράγουμε παλιά μοτίβα αντίληψης και να υιοθετήσουμε μια νέα θεώρηση του όρου «οικογένεια».
Όταν μια γάτα δε θέλει να την πειράζεις, μπορεί και να σε γρατζουνίσει
Οι ήρωες του έργου έχουν την περίφημη «ελευθερία επιλογής» ή απλώς την ψευδαίσθησή της;
Αν και τελευταία υπάρχουν όλο και περισσότερες θεωρίες που αντιμετωπίζουν την επιλογή ως ψευδαίσθηση, το έργο -έστω και ρομαντικά- αποτελεί έναν φόρο τιμής τόσο στην ελευθερία όσο και στην επιλογή.
Ποιος είναι ο χαρακτήρας που υποδύεστε; Σας έφερε ο ήρωας σας σε «δύσκολη θέση»; Ποια σημεία του (εάν υπάρχουν τέτοια) σας δημιούργησαν κάποιον προβληματισμό σε σχέση με την ερμηνεία του;
Υποδύομαι τον Όουιν, τον έναν εκ του ζευγαριού που θέλει να υιοθετήσει. Είναι ευτυχές να σε φέρνει σε δύσκολη θέση ο ρόλος σου. Ακόμα κι αν δεν το κάνει, του προσθέτεις εσύ δυσκολίες προκειμένου οι λέξεις να γίνουν δράσεις. Έχουμε κοινά με τον Όουιν ως προς τη θεώρηση των πραγμάτων αλλά επέμεινα κυρίως στις διαφορές μας για να δούμε πώς θα ζωντανέψουμε και οι δύο επί σκηνής.
Η «Αναπαραγωγή» απευθύνεται μόνο σε ένα «μυημένο» κοινό; Ή μήπως το κοινό σήμερα είναι πιο ανοιχτό σε σκηνές και τοποθετήσεις που συγκρούονται με την καθιερωμένη κοινωνική ηθική ή μάλλον την ηθικολογία;
Δεν ξέρω ποια είναι η καθιερωμένη κοινωνική ηθική. Μάλλον είναι διαφορετική για τον καθένα. Σίγουρα αυτό στο οποίο πρέπει όλοι να μυηθούμε είναι η αγάπη και ο σεβασμός στις επιλογές του διπλανού (ανθρώπου ή άλλου ζώου). Όταν μια γάτα δε θέλει να την πειράζεις, μπορεί και να σε γρατζουνίσει. Καλύτερα λοιπόν να το σεβαστείς και να μαζέψεις το χέρι σου παρά να γεμίσεις γρατζουνιές. Πρέπει να μαθαίνουμε από τα υπόλοιπα ζώα.
Ποιοι θα έπρεπε πρωτίστως κατά τη γνώμη σας να δουν οπωσδήποτε την παράσταση;
Όλοι. Είναι ένα έργο γραμμένο από έναν άνθρωπο και αφορά στις ιστορίες κάποιων άλλων ανθρώπων. Και ίσως αυτοί που πιστεύουν πως δεν τους αφορά το θέμα ή αφορά μόνο μια κοινότητα μακριά απ’αυτούς, να φύγουν από την παράσταση λίγο περισσότερο “άνθρωποι” γιατί είναι ένα καλό τεστ ενσυναίσθησης.
Ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης πρωταγωνιστεί στην «Αναπαραγωγή» του Barry McStay σε σκηνοθεσία Μενέλαου Καραντζά στο Studio Μαυρομιχάλη, που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε ΕΔΩ Παράλληλα, θα βρίσκεται από την ερχόμενη εβδομάδα και στο ΠΛ.ΥΦΑ., στην παράσταση «Χήνες» της Στέλλας Ζαφειροπούλου που θα παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21.00. Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε ΕΔΩ
