Στις αρχές του 20ου αιώνα το Bodybuilding δεν υπήρχε ως όρος. Απλά υπήρχαν άνθρωποι με μεγάλους μύες συγκεντρωμένοι σε μια αθλητικού τύπου ρουτίνα
Θα έβγαζαν χρήματα σε δημόσια θεάματα επιδεικνύοντας το ιδιαίτερο μέγεθος του σώματός τους κάνοντας, παράλληλα, παράτολμα κόλπα χρησιμοποιώντας το.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήταν παιδιά της βιομηχανικής επανάστασης και των πολύβουων πόλεων. Η σωματοδομή τους ήταν μια εξωτική υπενθύμιση απομάκρυνσης των ανθρώπων από το περιβάλλον της φύσης. Ναι η νοσταλγία του ανθρώπου για εκείνη, την υγεία που προσφέρει η συμβίωση μαζί της ξεκινά από το 1900.
Οι πρώτοι μποντιμπιλντεράδες ήταν περισσότερο κάτι σαν αρσιβαρίστες και λιγότερο πόζερς. Σήκωναν βάρη, σήκωναν αντικείμενα. Δεν είχαν πάντα γυμνασμένους κοιλιακούς. Αντιθέτως πολλοί είχαν μεγάλες κοιλιές. Το ζητούμενο ήταν η αποθηκευμένη δύναμη που μπορούσε να κρύβει ένα ανθρώπινο σώμα.
Ο Όιγκεν Ζάντοου, που το όνομα του είναι τοποθετημένο στο πάνθεον των μποντιμπιλντεράδων ως “Ο Πατέρας του Μπόντιμπιλντινγκ”, ήταν γερμανικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα ήταν Φρίντριχ Μίλερ. Ήταν ο πρώτος από μια σειρά γυμνασμένων ανδρών που κέρδισε τον θαυμασμό του κοινού για το σώμα του μόνο. Οι μύες του είχαν σπάνια αρμονία.
Ο Ζάντοου δεν θα κέρδιζε χρήματα μόνο για τα κατορθώματά του ως άνθρωπος σπάνιας δύναμης αλλά και ως άνθρωπος με σώμα ικανό να προκαλέσει άλλους άνδρες να το ζηλέψουν, να θελήσουν να το μιμηθούν.
Στις 16 Ιανουαρίου 1904 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διαγωνισμός Bodybuilding στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης.
Το γεγονός οργάνωσε ο Μπερνάρ Μακφάντεν, εκδότης περιοδικών για το μπόντιμπίλντινγκ όπως το “Health & Strength”. Νικητής του διαγωνισμού ήταν ο Αλ Τρέλορ. Ανακηρύχθηκε ως “Ο άνδρας με το τέλεια ανεπτυγμένο σώμα του Κόσμου”
