Η Cristina Monet Palaci γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1956 στο Μανχάταν. Η μητέρα της Dorothy Monet ήταν συγγραφέας και εικονογράφος. Ο πατέρας της Jacques Palaci ψυχαναλυτής.
Η Cristina Monet Palaci παρακολούθησε το Χάρβαρντ σπουδάζοντας θεατρική συγγραφή. Μετά τη “στάση” στο διάσημο πανεπιστήμιο, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Εκεί άρχισε να γράφει κριτικές θεάτρου για το The Village Voice, εκεί γνώρισε τον Michael Zilkha. Δεν έγινε μόνο το αγόρι της. Έγινε και η μηχανή πίσω από τη μουσική της καριέρα. Ο Zilkha αργότερα κληρονόμησε την αυτοκρατορία Mothercare .
Ο Zilkha ίδρυσε τη Ze Records. Η Cristina, που δεν είχε ιδιαίτερες φιλοδοξίες να γίνει τραγουδίστρια, έγινε η πρώτη του καλλιτέχνης που κυκλοφόρησε δίσκο με την υπογραφή της. Το σινγκλ “Disco Clone” βγήκε το 1978 σε παραγωγή John Cale. Αν και όχι τόσο επιτυχημένο, η Cristina συνέχισε να ηχογραφεί. Το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ της κυκλοφόρησε το 1980 σε παραγωγή του August Darnell (Kid Creole). Ένα ντίσκο άλμπουμ σε συνδυασμό με λάτιν κρουστά.
Η Cristina Monet Palaci και ο Zilkha παντρεύτηκαν το 1983 και το 1984 η Cristina κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της, “Sleep It Off”, σε παραγωγή Don Was (Not Was ), με εξώφυλλο σχεδιασμένο από τον Jean-Paul Goude. Και ‘δω είμαστε!
Σπούδαζα τότε Θεσσαλονίκη και είχα πάει μια γύρα για δισκάκια. Κάποια στιγμή σ’ ένα ράφι με μεταχειρισμένα βλέπω Cristina - Sleep It Off. Δεν είχα ακούσει ποτέ για αυτήν. Μια ματιά στους τίτλους τραγουδιών στο οπισθόφυλλο “Don’t Mutilate My Mink” και “He Dines Out on Death”, μ’ έβαλαν στην περιέργεια να τον ακούσω.
Χρόνια μετά, ξαναβάζω αυτόν τον δίσκο και ξεκινάω να γράφω ακούγοντάς τον.
Το άλμπουμ ξεκινά με το “Don’t Mutilate My Mink”. Ο βρυχηθμός της κιθάρας που μοιάζει με Sex Pistols συμπληρώνεται από ένα πιασάρικο riff στο συνθεσάιζερ και οι τονισμοί της Cristina στους στίχους θυμίζουν το “Anarchy In The UK”! Μπορεί να μην πιάνει τις νότες που πρέπει, αλλά υποστηρίζει τις προσπάθειές της με αρκετή όρεξη για να συγχωρήσεις τις αστοχίες της. Υπάρχει (και αυτό είναι που μου άρεσε) μια ατονία στη φωνή της που ταίριαζε απόλυτα με τους κουρασμένους από τον κόσμο στίχους της
“My nightdress is expensive/I don’t want to see it soiled/My heart is pretty tender/Don’t want to see it broiled/Don’t want to start my morning/With your traces on my sink/You’ll do just fine without me/Don’t mutilate my mink.”
Αυτοί οι στίχοι ήταν που ξεχωρίζουν το Sleep It Off από τα έργα των συνομήλικων τραγουδιστών της Cristina το 1984. Ενώ εκείνη τη χρονιά η Cyndi Lauper τραγούδησε για το κυνήγι των καλών στιγμών και η Madonna κραύγαζε για την αγάπη που την έκανε να νιώθει ξανά παρθένα, η Cristina τραγούδησε για την παρακμή της κοινωνικής ελίτ.
Στο “Ticket To The Tropics”, η Cristina γράφει τους στίχους με τον Doug Feiger (Knack). Μαζί δημιουργούν ένα χορευτικό new wave ενώ ένας άλλος Ντιτρόιτερ,ο τζαζίστας Marcus Belgrave, παίζει τρομπέτα. Το ανώμαλο “Rage And Fascination” αλλά και το “You Rented A Space” (bonus track στην cd κυκλοφορία του 2010) φέρει ό,τι πιο κοντινό έχει η Cristina στην Grace Jones.
Ο παραγωγός της Don Was παράλληλα ήξερε πώς να διαλέγει τραγούδια διασκευής για εκείνη. Η τσαχπινιά της στο “Blue Money” του Van Morrison και η προσέγγισή της στην ιστορία μιας εξωσυζυγικής σχέσης στο “She Can’t Say That Anymore” διαψεύδει τις ρίζες του κομματιού στην κάντρι μουσική του John Conlee. Ένα επίσης από τα ξεχωριστά κομμάτια του Sleep It Off είναι και το “The Ballad of Immoral Earnings”. Πρόκειται στην ουσία για την “Όπερα της πεντάρας” Bertolt Brecht/Kurt Weill , όπου η ηρωίδα Jenny αναπολεί με τον πρώην εραστή της, τον εγκληματία Macheath, το πορνείο όπου ζούσαν.
Η θεματολογία στο Sleep It Off θα μπορούσε να αποτελεί ένα συνοδευτικό κομμάτι των Reed’s Street Hassle και The Blue Mask . Οι φαινομενικά αντίθετοι κόσμοι, της κοινωνίας που εξερευνά ο Reed και ο παρακμιακός τρόπος ζωής των πλουσίων και των προνομιούχων στον κόσμο της Cristina, έχουν στην πραγματικότητα κοινά. Στο “The Lie of Love” ακούγεται σαν γυναικείος “Lou Reed!”
“She needed his strength/He needed her fear/She’s scared of the dark/He’s scared that he’s queer.”
Πανκ, ντίσκο ή ποπ; Όπως και να ‘χει η Cristina ήταν πολύ περίεργη για τον κόσμο της ποπ και πολύ ποπ για τον απλό κόσμο. Δεν έκανε ποτέ τοπ επιτυχία. Η αστική παρακμή στους στίχους της σε συνδυασμό με τη σκόπιμη συναισθηματικής ουδετερότητας ερμηνεία της (σαρκαστική πολλές φορές) και τα infectious beats της, αποδείχθηκαν πολύ πιο μπροστά από την εποχή της.
Η Cristina Monet-Palaci πεθανε στις 31 Απριλίου 2020 από COVID, σε ηλικία 61 ετών.
To 2010 επανακυκλοφόρησε ο δίσκος με bonus tracks.
