Την καταγγελία, επώνυμη και με παράθεση τόπου, χρόνου, πρωταγωνιστή, της Ζέτας Δούκα ακολούθησε σειρά ποστ – στα social media – ηθοποιών που την επιβεβαίωναν. Ο Γιώργος Κιμούλης και ο Κώστας Σπυρόπουλος είναι οι πρωταγωνιστές της ημέρας. Ο ρόλος του κακοποιητή που ασκεί ψυχολογική και λεκτική βία έρχεται επιτέλους κόντρα με τη δηλωμένη, ξεκάθαρη άποψη πως η βία δεν είναι μόνο σωματική. Έχει προεκτάσεις, που κάποτε προβάλλονταν ως άγραφη συνήθεια, κληρονομικό δικαίωμα ως αναμενόμενο κουσούρι του δυνατού προς τον αδύναμο.
Η Ζέτα Δούκα έκανε μια αρχή. Δεν πάει κόντρα μόνο στον Γιώργο Κιμούλη. Ανοίγει το πλαίσιο του τι είναι βία. Ο μύθος του εκκεντρικού, χαρισματικού πρωταγωνιστή που αποκτά, αυτόβουλα ή λόγω παλαιότητας ή λόγω φωτεινότητας ασυλία και ασκεί κατάφωρη εξουσία απέναντι σε συναδέλφους του σκοντάφτει στην τεκμηρίωση μιας ολόκληρης εποχής. Η τελευταία απορρίπτει, επιτέλους, τη βία και ταυτόχρονα τον κώδικα μιας απεχθούς σιωπής που ασκούσε ο ισχυρός στον πιο αδύναμο.
Η τέχνη αποδέχεται τους πρωταγωνιστές. Τους αποθεώνει. Και μετά; Μετά μόνο ομερτά για το τοτέμ που πρέπει να μείνει άθικτο ακόμα και αν έχει παραβεί κάθε κανόνα αξιοπρέπειας και δεοντολογίας; Η Ζέτα Δούκα με την καταγγελία της μιλά, εκτός των άλλων, και για τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα στο χώρο της τέχνης.
«Όσα είπε είναι απαράδεκτα και ψευδή και έχω ήδη κινηθεί νομικά κάνοντας αγωγή και μήνυση», σημείωσε ο Γιώργος Κιμούλης, μιλώντας στην εφημερίδα Παραπολιτικά, αναφορικά με τα όσα ανέφερε η Ζέτα Δούκα στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.
Η Σοφία Μπεκατώρου με την καταγγελία της έριξε το πρώτο τουβλάκι ενός ντόμινο που δε γνωρίζουμε το τέλος του. Καμία ανησυχία για το ταλέντο. Μόνο απέχθεια για τη βία.
πηγή εικόνας: instagram
