Η κυβέρνηση αυτή είναι η χαρά της φέτας του διαδικτύου που δε χρηματοδοτήθηκε από τη λίστα Πέτσα. Ή γκρεμοτσακίστηκε στη μοιρασιά της, βλέποντας εφημερίδες ή σάιτ της μιας εβδομάδας να παίρνουν περισσότερο δημόσιο χρήμα από άλλα ΜΜΕ που είχαν περισσότερους αναγνώστες και τεσταρισμένη διάρκεια στον χρόνο. Μιλάμε για εκείνη τη διαδικτυακή φέτα που μπορεί να δει τους καταρράκτες της Ακρόπολης, που είδε τον πρωθυπουργό μακριά από το σπίτι του να φωτογραφίζεται, χωρίς μάσκα, με τυχαίο παρεάκι, που είδε σκάνδαλο στην υπόθεση Novartis, που είδε αστυνομική βία στην επέτειο δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, που δημοσίευσε τις θέσεις των γιατρών του κρασαρισμένου Δημόσιου Συστήματος Υγείας, που είδε, στην πραγματική του διάσταση, το ανέραστο, ανούσιο κατασκεύασμα του δημάρχου της Αθήνας “Μεγάλος Περίπατος”.
Το καλύτερο απ’ όλα είναι είναι πως για όσα δεν θα συμβούν ή δεν συμβαίνουν με τις κυβερνητικές προδιαγραφές φταίει η παρένθεση της προηγούμενης κυβέρνησης. Τέλεια και πολύ δημοκρατικά καθαρίζουμε το τοπίο. Δεν είναι πως οι προηγούμενοι δεν ήταν ικανοί. Είχαν και κακία, ήταν αδιάφοροι. Το αφήγημα του προηγούμενου έχει πάντα ενδιαφέρον όταν κυβερνάς σήμερα. Σε λίγες μέρες αλλάζει ο χρόνος, καλό 2015; Καλό 2019; Πού ακριβώς πέφτει η μπίλια του χρόνου σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού;
Η Ακρόπολη εγκλωβίστηκε στο νερό της βροχής.  Δεν είναι η πρώτη φορά που βρέχει στην Αθήνα. Η υπουργός πολιτισμού είπε, εν ολίγοις, πως οι προηγούμενοι δεν έκαναν τίποτα γι’ αυτό που έγινε μόλις χτες. Μόνο που οι προηγούμενοι είναι απλώς προηγούμενοι. Η ευθύνη του παρόντος δεν έχει προηγούμενο. Ούτε έχει ποτέ.